26-08-08

al problemen

Ts ts,het begint al.Weer een blog over die schoolbus en de coordinator.Echt waar,ik vraag er niet om en stel me ondertussen de vraag of die verantwoordelijke het express doet.We kregen een brief met de opstap en afstap haltes 's morgens en 'savonds,dat was begin verleden week.Die opstaphalte 's morgens betekent dat we nog eerst een goede 20 minuten zouden moeten stappen eer we aan die halte zijn of eerst de tram nemen om aan die halte te raken.Verleden week telefoneer ik haar een aantal maal ,spreek een bericht in op haar voice mail dat ze me kan terug bellen.Geen reactie na een aantal telefoontjes van mij.Maandag telefoneer ik terug en ik krijg haar weer niet aan de lijn.Ik doe mijn verhaal aan de vrouw die op dat moment de boodschapper naar de verantwoordelijke is.Een beetje later telefoneer ik nog maar eens terug en krijg de verantwoordelijke weer niet aan de lijn maar terug de boodschapmevrouw.Tja zegt die,ik heb het de verantwoordelijke gemeld maar die zei heel formeel:Alles blijft hetzelfde als vorig jaar wat die op en afstap plaatsen betreft,ik heb niets veranderd.Ik doe nog eens de hele uitleg en zeg dat dit niet klopt.Ik zeg haar dat ik de papieren van vorig jaar nog heb en dat er wel iets aan veranderd is.Ik bel dus beetje later nog eens terug met de papieren van verleden jaar voor mijn neus waaruit duidelijk blijkt dat ze wel iets veranderde..De verantwoordelijke wil mij nog steeds niet te woord staan!!Goed dat ik ook nog info nodig had van de school en ik daar naar telefoneer.Ook daar meld ik dat er problemen zijn om s morgens op die bus te raken.Ook zij begrepen dat dit niet kan en gaan de verantwoordelijke daarover aanspreken.Die verantwoordelijke gaat nu helemaal vervelend doen tegen mij want weer moet ze voor mij een gesprek hebben over heel dat busgebeuren.Verleden jaar legde ik al een officiele klacht neer tegen het busvervoer en nu doet die zo.Waarschijnlijk is dat de reden waarom ze zo vervelend is.Spijtig maar dat zegt dan heel veel over haar.Een dag voor ik de brief met de haltes kreeg,telefoneerde ik haar ook.Met de vraag of het klopt dat ik nog geen brief had gekregen en of we misschien voor het schooljaar begon al eens konden praten over de moeilijkheden die mijn zoon heeft op de bus en om op die manier de misverstanden van vorig jaar te vermijden.Mijn antwoord was:U moet daarover praten met de u aangewezen gesprekspartner op school.Ik zeg haar dat ik nog niemand heb aangewezen gekregen omdat het een nieuwe school is.Halsstarrig houdt ze vol en wil ze nog steeds niet met me praten.Als je t mij vraagt geen geschikt iemand om die job uit te oefenen.Vorig jaar in ons eerste contact was ze poeslief maar deed niets rond de problemen op die avondbus(naar mijn zoon toe),terwijl ze wel begreep wat ik bedoelde(zo zei ze).Daarna waren ik en de andere mama leugenaars(in schoner bewoordingen) omdat we haar vertelden dat sommige begeleiders onze kinderen door het rode licht lieten oversteken bij het afstappen van de bus.Nu dit weer.Goed dat mijn latere telefoongesprek met de school dan weer heel begripvol en aangenaam was.Ondertussen is het dus weer eens spannend hier in huis.Mijn zoon heeft weer eens meer stress dan nodig rond heel dat busgebeuren en we weten allemaal hoe dit kan lopen.Voor de rest hoop ik eens ooit iets positief te kunnen schrijven rond heel dat busgebeuren.

07:45 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-08-08

ongelooflijk :-)

Mijn zoon wordt groot :-). Gisteren liep hij hier rond van wie kan er hier plastificieren?Ik vroeg hem waarom.Mama,ik wil het dit schooljaar niet verprutsen!!Jaja,dat wil hij geen enkel jaar he :-).Ik denk zegt hij dat ik een oplossing heb maar ik denk ook dat het misschien weer iets is waar iedereen me weer mee gaat uitlachen,zegt hij.Dat laatste is toch wel iets waar hij veel teveel mee in zijn hoofd zit.In ieder geval zijn oplossing is:Geschreven kaartjes maken met de regels op,ze plastificieren en ze vastmaken aan zijn boekentas.1geplastificieerd kaartje heeft hij er al aan gehangen.Het kaartje dat ze verleden jaar kregen ivm de busritten.Te hopen dat de regels niet op de ene of andere manier wat veranderd zijn dit jaar.Ik bedoel dit niet omdat het kaartje dan veranderd moet worden maar omdat dat weer een probleem voor hem bij zal zijn.

Wat staat erop dat kaartje:

Ik zit op mijn vaste plaats

Ik praat enkel met het kind dat bij mij op dezelfde zetel zit.Praten in de bus is met fluisterstem

Ik ga niet in discussie met de begeleider of de buschauffeur

Om mij rustig te houden,luister ik naar mijn mp3speler op stand2,lees een strip of speel en spel op mijn game boy (geluid af)

Mijn bezorrgdheid is:we praten fluisterend.Mijn zoon roept als hij praat en we oefenen om fluisterend te praten maar nog geen 4 woorden verder valt hij terug in zijn gewonen praten.En fluisteren voor hem is wat voor ons gewoon praten is :-(

Ik kan het niet laten :-) Lees vorige blogs en zie wie er zich niet aan de afspraken hield ivm die avondbus verleden jaar met hetzelfde kaartje.Laat ons dus hopen dat we dit jaar vaste plaatsen ,vaste bus,vaste begeleiding of chauffeur hebben en vooral als het verandert dat ze dan met zen allen dezelfde regels hanteren.

In ieder geval knap van mijn zoon dat hij zelf op zoek gaat naar hulpmiddelen.Nu nog iemand vinden die kan plastificieren.

08:01 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-08-08

irritant

De laatste weken valt me weer eens iets harder op dan gewoonlijk in het gedrag van mijn zoon.Hij heeft dat al wel altijd gehad maar nu is het bij elke 5 woorden die ik aan hem zeg.Hij voelt zich dus aangevallen als ik iets vraag,gaat direkt in de verdediging of voelt zich beschuldigd.Ik krijg dan een hele lange boze litanie waarin je niks anders hoort dan:Jaja,steek het maar weer op zoon,ik heb het hier altijd gedaan,je bent weeral boos op mij en ik heb niks gedaan,ik ben dat beu dat ik altijd de schuld krijg....Ik heb hem dan helemaal niet beschuldigd of ben dan helemaal niet boos op hem.Het ergst is op die momenten dat je er geen stok tussen krijgt en bij elk woord dat ik wil zeggen,zijn stem hoger en hoger gaat klinken.Het kan onozel een reactie zijn op mijn vraag van waar iets ligt of mijn vraag of hij al heeft gedaan wat ik vroeg of als ik vraag of hij straks zijn boekentas op zijn plaats te zetten omdat die nu in de weg staat.Ik probeer om al op voorhand te zeggen:Zoon,mama is niet boos,mama vraagt je alleen maar iets...Echt irritant dus!(hij kent het verschil niet tussen boos zijn of niet)

Rommel is uit den boze als je mijn zoon bezig hoort,alleen is hij diegene die de rommel maakt zonder dat hij dat doorheeft.Staat er een stoel niet onder tafel dan kan hij geen tv kijken want dan staat die stoel in zijn gezichtsveld(zo zegt hij al staat die stoel nog meters ver van voor tv).Die stoel is dan een  zeer storend element en een reden om over te zeuren en zagen.Die stoel dan zelf eens een keer onder de tafel zetten daar komt niks van.Als ik die stoel niet onder tafel zet dan blijft hij zich ambetant maken in die stoel die hem stoort.Nu pakken we dat ook anders aan want zoon moet leren.Als we dus weer eens een stoelprobleem hebben dan zegt mama :Sta recht en zet die stoel dan even onder tafel.Raar maar waar zou men zeggen maar hij doet dat dan.Zo typisch dat ze zelf niet bedenken van die stoel onder tafel te zetten in plaats van erover te blijven zeuren.

Poetsen is ook zoiets.Hij zegt dan :Mama WE moeten eens poetsen he.Poetsen WE,dan is hij plots naar boven verdwenen en zie ik hem niet meer tot het poetsen gedaan is.Tja de rommel van alles van de kast nemen om ze af te stoffen of de kussens van de zetel doen om die te kuisen,de mat omslaan om eronder te kuisen,geluid van de stofzuiger,zijn allemaal teveel voor hem.Hij gaat daar dus van lopen.Soms staat hij plots recht en dan zegt hij,ik ga stofzuigen.Hij doet dat dan ook en dan denk ik,tiens die stofzuiger maakt nu toch ook lawaai?Eens dat hij dan gestofzuigd heeft dan heeft hij gepoetst en volgens hem werkt hij drie weken later nog steeds harder dan ik in huis :-)

Als ik eens muziek wil beluisteren(wat heel sporadisch gebeurt omdat ik weet dat hij het er moeilijk mee heeft),dan moet ik bijna smeken bij wijze van spreken.Het kan dan als de muziek stil staat.Als hij tv kijkt dan kan de tv niet hard genoeg staan.Ik moet dan 100x vragen om de tv stiller te zetten.(Hij doet dat maar zet die dan elke keer na 10 seconden toch weer luider)

Haantje de voorste wil hij ook nog steeds zijn.Als we weer eens samen gaan koken dan staat de keuken (en ik) direkt op zijn kop.Dan is het vlees als je hem laat doen al klaar voor de aardappelen op t vuur staan.Duizend en éen dingen tegelijkertijd wil hij dan ook doen in die keuken en altijd met de houding van "ik doe dat en ik kan t niet rap genoeg gedaan hebben"Na 5 minuten keukenpret zit het er dus al tegen.Ik zeg hem dan dat hij moet wachten met iets te doen tot ik zeg wat hij moet doen.Dan zijn we weer aan wat ik als eerst beschreef(ik heb het altijd gedaan..)

Onze hond moet 2x per dag zijn boodschapjes kunnen doen buiten.De afspraak om een hondje in huis te hebben was dat mijn zoon ermee buiten gaat voor die boodschapjes.Elke dag opnieuw is het daar een gezeur en gedoe over.Die hond ocharm die heeft elke dag voor hij buiten kan een hele discussie te horen.Afspraak is afspraak dus mijn zoon moet er dan ook mee buiten.Voor de hond zal het ook goed zijn dat het terug school is.We moeten dan toch vroeg buiten en moeten dan toch zoon gaan halen en hij mag dan mee.De vakanties zijn een dagelijkse hond affaire dus.Grappig is het hoe de hond schijnt te weten dat mijn zoon eerst zijn gezeur en gezaag moet afsteken voor hij ermee buiten gaat.De hond gaat dan liggen kijken en trekt zijn ene oog al is wat hoger dan het andere.

Op de computer heeft hij achmed ontdekt,tijdens een internet sessie met de swappas..Een skelet met een buikspreker.We hebben nu al zeker 2 weken een achmed in huis.Voor wie het filmpje kent,dan weten jullie dat ik een kind heb dat rondloopt met de woorden:Silence,I kill you.of :I don't like him,he has gaaaaaaaaaazz.(dat gaat dan over een windje)Ook weer dat eindeloze herhalen van achmed en iedere keer weer hardop lachen met hetzelfde.Iedereen mag genieten van achmed en zijn lachen.Alleen vinden wij het al lang niet meer grappig.Leg maar eens uit aan anderen als je kind plots die dingen roept dat het een immitatie is van achmed.Stel je de blikken eens voor van de mensen als je kind zo uitbundig begint te lachen.De zure gezichten die het grapje al lang beu zijn na het meerdere malen terug te hebben gehoord.Die samenzweerdirige blik van hem naar mij als er in de winkel iemand naast ons staat en hij zegt:I don't like him,he has gaaaaaaaaaaaazzz.Gevolgd door een lachbui.

Alles wat ik hier schrijf is dagelijkse kost.Het zijn al bijna ritueeltjes.Een mens weet al op voorhand welke reactie hij krijgt of wat er gaat gebeuren.Alle dagen opnieuw maanden aan 1 stuk zie je hetzelfde terug.Alle dagen opnieuw,maanden aan 1 stuk herhaal je wat gepast is en wat niet,wat kan en niet kan.Misschien wat overdreven maar zo begrijpt iedereen beter hoe anders het is met een auti kind .Ik zou hier graag aangeven dat het niks heeft te maken met moedwil van hun kant.Het gebeurt dat als je lange tijd aan iets hebt gewerkt,en dat gedrag stopte tot ze van een ander hetzelfde zien en het terug opnieuw beginnen doen.bv:Iemand in de omgeving hier deed niks anders dan spugen op straat.Natuurlijk deed mijn zoon dat dan ook.Bij elke spuug bleef ik herhalen waarom dat niet kon en hij dat niet kon doen.Dagen heeft het geduurd eer dat spugen gedaan was.Op een keer zien we iemand spugen op straat en wat denk je?Wat ook dikwijls gebeurt is dat hij opmerkt dat iets wat een ander doet niet mag en je hem 2 minuten later hetzelfde ziet doen.

Ach ja nog een heel boek kunnen we vol schrijven hé:-) Ik hoop dat ik met deze blog een beetje heb kunnen weergeven hoe niet moedwillig ze zijn maar hoe nodig ze het hebben om te leren en wij hen daarin de tijd geven.Natuurlijk is het allemaal op de duur soms zeer irritant en verlies je al wel eens je zelfbeheersing.Als ik dan weer eens zo een periode heb dat ik het beu ben,dan roep ik naar hem en hou ik een discussie in stand.O zo verkeerd van me.Het resultaat:We staan dan tegen elkaar te gillen en we worden allebei bozer en bozer.Mijn zoon begrijpt dan ook heel dikwijls niet waarom ik dan boos ben.Al maar goed dat dit niet al te dikwijls gebeurt.Het omgekeerde gebeurt ook.Ik begrijp soms mijn zoon niet en ook daar kan hij dan boos voor worden.Soms wil hij me iets vertellen of vragen en dan is het voor mij soms een in raadsels spreken.Ik moet dan soms 10x vragen wat hij bedoelt of waarover hij het heeft.Voor hem ben ik dan de alien in huis.

Ik schijn deze blog niet te kunnen eindigen :-)Ik wou nog even vertellen wat het beste helpt hier.Eens rond de tafel gaan zitten en luisteren naar wat mijn zoon heeft te vertellen in zijn ongenoegens of gewoon eens luisteren naar wat hij wil vertellen(vertellen is dan ook weer een aantal x hetzelfde zeggen of praten zonder ophouden of van de hak op de tak springen).Op de vorige school heeft de logo juf me een methode uitgelegd waarin mijn zoon zijn eigen aandeel terugvindt in een situatie en leert begrijpen waar iets fout zit of hoe hij het op een andere manier zou kunnen oplossen.Ook de mentor van semi -internaat had wekelijkse gesprekjes met hem.De toverwoorden in een gesprek met hem zijn,rustig en beheerst blijven,het bekijken vanuit zijn beleving en op die manier hem leren begrijpen.Hem niet het gevoel geven dat je hem niet gelooft,hij is immers niet aan het liegen maar het aan het vertellen zoals hij het ziet ,voelt en beleeft.Het systeem is er ook van ,leren nadenken voor jezelf.Heel belangrijk als je weet dat hij vroeger nooit in stapjes kon denken en gewoon deed wat in hem opkwam zonder daar de gevolgen van te kunnen overzien.Alles is uiteraard met die methode niet opgelost maar zorgt wel voor een vooruitgang.Aangezien het zeer belangrijk is om zoveel mogelijk aan 1 koord te trekken met de school probeer ik die methode ook thuis uit.Nog niet genoeg maar ik doe mijn best :-)Voor de rest helpt het om mijn zoon alles uit te leggen tot in de puntjes en meer dan 1x.Eens hij iets begrijpt,zie je een positieve verandering.Mijn methode is er 1 van:ik leg uit,ik vraag hem om me te vertellen wat ik juist heb uitgelegd,vat het nog eens samen en dan vertellen we het samen.Alles op voorhand bespreken en rekening houden met het weer of dat bv een winkel waar we naartoe gaan zou kunnen in verlof zijn(na de laatste bui daarover heb ik ook dat weer geleerd)en we dan naar de winkel verderop moeten gaan of als mensen iets beloven of afspreken,vraag ik hem er rekening mee te houden dat er soms al eens iets tussen kan komen.(vooral beloftes van andere mensen zijn erg.Meestal komen ze de belofte niet na of zijn het al lang vergeten.Mijn zoon vergeet ze niet)

09:21 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |