11-12-08

Het examen

Met fierheid kan ik zeggen dat mijn zoon goede punten behaalde op zijn eerste rekenexamen! De andere daar moeten we de uitslag nog even van afwachten en heeft hij er nog een paar te doen. Van 't weekend was blijkbaar de enige dag dat er geleerd werd thuis want nu vraag ik al heel de week om alles nog eens te overzien maar dat is volgens hem niet nodig. Hij heeft al genoeg op school geleerd voor dat examen. Zo gaat dat elk jaar. Ik sta er soms van versteld dat hij toch nog goede punten behaald op die examens. Ondertussen heeft hij ook een gesprekje gehad met de logo juf over het waarom hij examen moet doen voor de andere richtingen die hij toch niet kiest. Hij weet nu dat het nodig is om te bekijken in welke vakken hij sterker is en of zijn gekozen richting wel haalbaar is voor hem. Het examen koken is morgen. Daar is hij alvast vol zelfvertrouwen over. Toch heb ik hem op het hart gedrukt die cursus mee naar huis te brengen zodat hij die nog eens kan bekijken. Ja, dat gaat hij doen. Tenminste als hij het weer niet vergeet. Nog steeds moeten we alles nog elke keer opnieuw zeggen, vragen of hij vergeet iets. Vandaag is het examen over dactylo en pc. Ik ben eens curieus. Zijn grote probleem blijft, ook tijdens een examen, zijn babbelziek zijn. In de lessen nog steeds zijn commentaar op anderen geven. Ook dat zie je elk schooljaar opnieuw. Men zou denken dat hij daarin toch al wat geleerd zou zijn aangezien deze gegevens hem toch ook elk jaar opnieuw problemen bezorgen. Wat ik dit jaar wel zie, is dat hij zelf al zegt dat dat heel vervelend is en dat hij graag zou hebben dat hij daar iets zou kunnen veranderen. Weer hele goede intenties en echt wel gemeend maar weer faalt hij. Moedwillig? Neen hoor, vol goede intenties en weer de feitenkennis. Het uitvoeren is wat anders. Net zoals we al een hele week het lesje opdreunen van hoe men zich gedraagt tijdens een examen. Men babbelt niet, steekt de vinger op ...Je kan niet geloven hoe hij dat van buiten opdreunt.  Ik vind dit trouwens een goed voorbeeld om aan te tonen dat er niks moedwilligs achter zit. Ik bedoel daarmee, er is niemand zo onozel om zichzelf jaar in jaar uit, terug de opmerkingen, boosheid en straffen te laten welgevallen die er al elk jaar aan verbonden waren. Ook niet het verdriet dat ermee gepaard gaat als hij weer eens faalde en van zichzelf niet begrijpt waarom hij toch steeds weer op die momenten faalt. Ook het niet zien wat hij soms verkeerd deed en waarom er straf valt. Op deze school leert hij, wordt hij begeleid bij al zijn problemen. Iets waar hij de kans nooit voor kreeg op deze manier.

Van de week kreeg ik van mijn zoon een ferme uitbrander. Hij zag groen van de honger en dat was mijn schuld!! Ik had hem geen boterhammen meegegeven...Ook weer zoiets. Omdat die boekentas zo overvol boeken stak, had ik zijn boterhammen in een ander vakje van die boekentas gestoken. Ze zaten dus niet op de vaste plaats. Ik vroeg hem waarom hij dan niet in de andere zakjes had gekeken. Mama, dat had je niet gezegd...Ik had het moeten weten want inderdaad alles wat men niet zegt, wordt niet spontaan gedaan. Wij zouden onze boekentas ondersteboven keren om die boterhammen te zoeken. Hij kijkt op de vaste boterhammenplaats en lijdt honger...

08:59 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-12-08

Vanmorgen

Vanmorgen aan de bushalte klonk het van, uiteraard en uienringen, van ziekenfonds en ziekenhuis. Van 3 duizendste + 2 honderste+ 3 tientallen. Van licht en kleur en hoe schilder ik dat. 100x hebben we herhaald  hoe je gedrag is tijdens een examen, dat we eerst de vinger opsteken, dat we zwijgen, dat we de opdracht eerst goed lezen, ons werk in stilte maken en nadien herlezen. Een hypernerveus kind stapte op de schoolbus met uienringen en hondersten in zijn hoofd. Ik wens hem veel succes!!

08:41 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Examen

Mijn zoon heeft deze periode examen. Zijn boekentas onmogelijk zwaar geladen komt hij al een paar dagen naar huis. Als ik vraag waarom hij echt alles bij heeft dan krijg ik als antwoord dat dit moest van de leerkrachten. Volgens mij een misverstand en doelde dit op alles meenemen van een betreffend vak. In plaats van hulp te vragen, zit hij steeds opmerkingen te maken op alles en nog wat zoals in voorgaande blog. In plaats dat ik boos wordt, zeg ik hem dat we samen zullen studeren en dat ik voor hem een toets zal maken van de vakken die hij deze week krijgt. Eerst moet hij van mij uiteraard zijn leerstof opfrissen en me zeggen wat hij niet begrijpt. Hij neemt zijn boek van schilderen, leest hardop de tekst. Dat lezen is aframmelen maar als hij dan zonder boek voor zijn neus de les herhaalt dan rammelt hij terug af wat daar staat. Nu is de beurt aan wiskunde. Een hele uitleg ver dat stom boek waar maar 1 zin uitleg in staat en de vraag van hoe kan ik nu weten wat daar staat. Ik neem dat boek en zie daar voor de opdrachten toch een uitleg staan en voorbeelden van hoe je iets maakt. Zover was mijn zoon niet mee. Wat me opvalt is dat hij de opdrachten wel leest maar niet begrijpend wel aframmelend. Maak een getallenas, kies zelf begin en eindpunt en vul in...Ja, hij vult in maar leest alleen de cijfers niet de min of de max in de opdracht. Die oefening moest hij al meerdere keren opnieuw maken van de leerkracht en telkens zag hij die min en max niet in de opdracht. Hij kan dus wel een getallenas maken maar moet eerst de opdracht goed kunnen lezen. Zijn boosheid van het waarom moet ik iets blijven verbeteren als ik niet weet hoe, is verklaard. Wat ik niet begrijp is dat de leerkracht daar niet achterkwam na reeds zoveel keer hem die dingen te laten verbeteren. Ik lees samen met hem de opdracht en zijn euro valt. Hij verbetert nu die getallenas op de juiste manier. Een beetje express geef ik een korte opdracht en alleen al aan de oefening zou hij moeten zien wat hij moet doen. Neen, direkt klinkt het van, mama dat ken ik niet dat heb ik nog niet geleerd. De oefening daarachter daar zette ik de opdracht wel goed bij en hij maakt ze zoals het moet. Net dezelfde opdracht maar beter geformuleerd. Een vraagstuk nu. Weer gebeurt hetzelfde. Hij rammelt het vraagstuk af en heeft niet de eigenlijke opdracht beet. Weer lezen we het samen en hups, het gaat wel. Ondertussen weten we dus dat het ligt aan zijn verkeerde manier van opdrachten lezen of geen begrijpende uitleg krijgen in een opdracht. Zijn omerkingen van mama laat mij optellen , aftrekken en vermenigvuldigen en dat gaat goed maar die andere dingen dat kan ik niet. Meetkunde moeten we volgens hem niet leren want dat kan hij allemaal al. Ook zoiets, soms is hij TE zelfzeker.  Hups naar de volgende kaft. Taal en alfabetisch rangschikken. Oei oei, daar heeft hij een serieus probleem mee. Het alfabet aframmelen kan hij als de beste. Als we door dat boek trippelen zijn het weer de opdrachten die hij niet doorheeft. Er staan verschillende kaften met van aap tot averij ,  volgende bv van beer tot bord enzoverder. Dan krijgen ze woorden die ze in de juiste kaft moeten steken. Wat stonden die kaften daar nu te doen?  Eens dat uitgelegd steekt hij de a's al bij de a's maar de aap en de ark zijn allemaal a's en dat aap voor ark komt dat heeft hij niet door.(simplistisch). We zijn hier even mee bezig en ik krijg de indruk dat hij dat nu ook beet heeft. Nog zoveel dat hij niet begrijpt en waar hij niks van zegt op school. Niet moeilijk dat hij vol frustraties zit. Als ik er individueel mee bezig ben dan valt de ene euro na de andere. Ik geef hem wat oefeningen die hij alleen moet maken en weer leest hij de opdracht verkeerd. Dat belooft voor dat examen :-( Voor de rest loopt hij door het huis te roepen dat hij zenuwachtig en bang is voor dat examen. Ik merk het aan zijn gedrag! Waarschijnlijk komt dat storend gedrag in de klas ook van die frustraties in het iets niet begrijpen. In plaats van dan uitleg te vragen zal hij dan de paljas uithangen en kritie blijven leveren op van alles en nog wat, denk ik. Ik geef hem vandaag een geheugensteuntje mee naar school. Lees eerst uw opdrachten op de goede manier!!! Als je een vraag niet begrijpt, steek uw vinger dan op en roep niet in de klas!! Herlees uw resultaten!!! Zijn probeer-proefjaar uitleg, blijft halstarrig bestaan. Nog steeds vindt hij het nut niet terug om voor die probeer-proefvakken een examen te doen. Het examen voor de kookles, domineert dan ook al de andere examens. De appelflappen die ze daar vrijdag moeten maken voor het examen, daar weet hij alles van! 

06:49 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |