08-01-09

Boek

Ik lees op het moment het waargebeurde verhaal "De spiegel van mijn ziel " Dawn Prince-Hughes. Ik citeer even de korte inhoud..

Het indrukwekkende levensverhaal van een autistisch meisje dat de grenzen van haar ziekte(spijtig dat er staat" ziekte ") doorbreekt. Op school wordt ze mishandeld en gepest. Ze loopt weg van huis,woont jarenlang op straat, drinkt en gebruikt drugs. Niemand-ook zijzelf niet-weet dat ze aan het syndroom van asperger lijdt, een ernstige vorm van autisme. Tot ze op een dag de dierentuin van Seattle bezoekt. Bij de gorilla's blijft ze gefascineerd staan kijken. Ze voelt onmiddellijk dat er iets bijzonders gebeurt. De dieren luisteren en spelen, vechten en vrijen met elkaar, en voor het eerst in haar leven begrijpt ze wat "houden van" betekent. Dit inzicht helpt haar bij de invulling van haar verdere leven. Ze rondt zelfs met succes een universitaire opleiding af, en komt op de campus haar toekomstige man tegen...

Wat ik tot hiertoe las gaf me weer een diepere kijk in autisme en weer kwam ik herkenbare dingen tegen in haar schrijven...Veel leesgenot voor de misschien medelezers :-)

09:07 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-01-09

En weer...

Die sportmeester!! Vandaag kwam mijn zoon helemaal over zijn toeren naar huis. Ik heb de indruk dat hoe meer ik op school praat over dit probleem, hoe meer die meester de pik heeft op mijn zoon. Hier moet een einde aan komen!! Mijn zoon wil niet meer sporten, zegt hij. Die meester blijft hem uitdagen en negeren. Vandaag kreeg mijn zoon onder andere te horen dat hij beter zou luisteren want dat hij anders weer gaat verkondigen dat hij zijn job niet goed deed. Echt, die man is echt niet geschikt om leerkracht te zijn! Mijn zoon vertelde me dat hij terug geroepen heeft dat hij nooit heeft gezegd dat die meester zijn job niet goed deed. Daarop is die meester nog wat aan het brabbelen gegaan tegen hem maar mijn zoon was zo boos dat hij via de bal zijn frustraties heeft geuit en die meester negeerde. Mama, zegt hij, ik kan dat niet meer aan, ik ga me niet meer kunnen beheersen als dat zo verder gaat, daarom ben ik met die bal beginnen ketsen maar ik weet niet hoelang ik dat nog kan. Tranen stonden in zijn ogen. Mama, zegt hij, die kijkt precies los door mij heen. Mama, hij vroeg welke dag het was vandaag en ik zei woensdag maar die hoorde dat niet dus ik riep heel hard woensdag omdat die dat dan zou horen. Niks mama maar een ander kind van de klas zei heel stilletjes dat het woensdag was en dat had hij wel gehoord. Zijne frank valt niet maar dat is al de zoveelste keer dat dit het negeren is van die meester en mijn zoon denkt dat hij hem niet hoort. Mijn zoon kan er niet meer aanuit. Als mijn zoon zijn vinger opsteekt, ziet hij die ook niet. Mama en dat kan niet want ik strek mijn arm dan bijna tot tegen het plafond en nog ziet die mij niet...In ieder geval mijn zoon voelde zich dus echt wel vernederd, genegeerd, boos... Mama, zei hij nog, ineens was onze juf daar en mama kunde dat nu geloven, die meester was plots poeslief...Awel ja, ik geloof dat direkt. Ik heb die man immers gezien en gesproken op de ouderavond.Naast een mens kijken kan hij zeker, arrogantje eerste klas, schijnheiligaard en leugenaar, ja zeker. In ieder geval, door de mand zal hij hopelijk wel eens vallen. Ik wil hier zeker en vast iets mee doen maar ik ben bang dat die dan alleen maar verderde pik op mijn zoon gaat krijgen.Dat hij mij op de ouderavond verweet dat hij door mij naar de direktie is moeten komen, dat vertelde al genoeg over hem maar dat hij dat op mijn zoon uitwerkt, neen dat kan niet!!! En voor de zoveelste keer voelt een mens nog maar eens die machteloosheid als het gaat over zulke leerkrachten...

17:41 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

mening herzien

Ik moet hier even mijn mening herzien ivm de nieuwe busbegeleidster en chauffeur. Na er een praatje mee gemaakt te hebben, blijkt zij de verantwoordelijkheid zelve te zijn en meent het goed met de kinderen. We kregen haar gsmnr, en het goede nieuws is dat ze vanaf nu mijn zoon eerst zullen afzetten thuis. Dat maakt 45 minuten verschil dat hij vroeger thuis is. Toch fantastisch hé!!!

08:35 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |