21-01-09

Ongepast maar overeerlijk

Een klasgenote van mijn zoon, vormt voor hem een ernstig probleem. Ze begrijpen elkaar echt niet. Hij voelt haar aan als zeer opdringerig, babbelkous, neuspeuteraarster, meet eerst haar dagelijkse pistoletjes voor ze ze opeet enz...  Hij kan ze absoluut niet verdragen. Zij blijft  blijkbaar zijn aandacht vragen. Een hele bedoening die twee op school. Elke dag hoor ik wel weer een verhaal hierover. Uiteindelijk gaat zij even naar een andere klas samen met een andere jongen. Mijn zoon zijn ongevraagde mening daarover was duidelijk. Hij is blij dat ze uit de klas is. Als ik daar over praat met hem, blijft hij stijfkoppig volhouden dat hij van haar niks moet hebben. Volgens hem blijft ze hem lastig vallen en zelfs uitdagen. Gesprekken hierover met de logojuf, halen ook niet veel uit. Thuis zegt hij dan wel, mama, ik moet er vriendelijk tegen doen maar vriendschap kunnen ze niet dwingen. Ocharme dat meisje. Ik probeer hem te zeggen dat dit meisje niet begrijpt dat hij haar niet moet en hij inderdaad vriendelijk en beleefd kan blijven tegen haar. Awel mama, ja dat is waar en ik doe dat maar die laat mij niet gerust, dat is dan toch uitdagen he mama want ik heb het al 100x gezegd dat ik van haar niks moet hebben. Pffft. Thuis krijg ik soms letterlijk te horen en te zien wat er zich afspeelt in bv de refter waar ze samen aan tafel zitten. Hoe het volgens hem verloopt na een turn-of zwemles bij het aankleden enz... Ik kan zien waar zijn aversie vandaan komt doch zijn manier van die te uiten is wreed ongepast. Hij kan die niet uitstaan en heel de wereld mag dit dan ook weten. Ook dat meisje maar zij begrijpt het niet  en blijft dan ook zijn aandacht vragen.Als hij thuis over haar bezig is dan krijgt hij ter plekke de kriebels in alle overtuiging. Zij maakt voor hem bv een kerstkaartje, zegt elke dag vriendelijk goeiedag, zoekt nog steeds contact met hem. Moeilijk moet dat toch zijn die auti kinderen onder elkaar soms. De andere jongen die even verhuist naar een andere klas daar heeft hij geen problemen mee. Zijn mening was er 1 van, ik hoop dat die jongen daar mag blijven. Blijkbaar drukte hij zich weer niet volledig uit want thuis begreep hij niet waarom hij een uitbrander kreeg van de juf. Mama, zei hij, dat is toch mooi van mij als ik dat zeg, als dat beter gaat voor die jongen dan is dat goed? Waarom was de juf dan weer boos op mij? Waarschijnlijk was de juf boos omdat hij ook even iets zei over het veranderen van klas van het meisje en zijn niet volledige uitspraak over de jongen. Volgens sommigen is wat er gaande is tegenover dat meisje, pesten. Volgens mijn zoon is het dan weer, vriendschap kan je niet dwingen en ze daagt mij uit. Hij is hiervan vast overtuigd. Ik hoop voor dat meisje dat de andere klas haar deugd doet en ze daar haar plekske vindt. Naar mijn zoon toe, hoop ik dat hij gaat inzien waar hij verkeerd zit. Zijn enige reactie op gesprekjes over haar thuis is: mama, ik ben er vanaf, ik hoop dat het zo blijft, als ik ze zie zal ik beleefd zijn maar vriendschap kan niemand me dwingen. Daarmee is voor hem de kous af.

11:14 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Onbegrip

Onbegrip...

Onze maatschappij ... Een wereld waarin we zoveel diversiteit in terug vinden, een wereld waarin nog zoveel minderheids groepen uit de boot vallen...Iets om eens over na te denken...

Autisme is anders zijn voor die andere wereld, de wereld die we zo graag benoemen als de "normale" wereld. De verwachtingen worden hoog gesteld voor anderszijnden. Waarom ik hier nu over begin, is gewoon de pijn herkennen van mensen met autisme die zo graag "normaal" zouden willen zijn. Hun onmacht om de inspanningen die ze hiervoor leveren en het falen op termijn. Het vertekende beeld dat ze daarmee verkrijgen en alle misverstanden die daarmee gepaard gaan in de "normale" wereld. Mijn zoon is daar een goed voorbeeld van. 

Ik denk dat weinigen weten wat het hun kost om zich aan te passen. Weinigen zien ook die inspanningen. Wat men wel ziet is het falen hierin. De camouflage als overlevingstechniek ...

Mama, waarom ben ik niet als iedereen...,mama waarom moet ik doen alsof...mama waarom begrijpen ze me niet...mama, ik zal dat doen omdat ze dat willen...mama, ik hou dat niet vol...mama, ik begrijp er niks van...mama, ik ben er zo moe van...

Het constante willen voldoen aan de normen van onze maatschappij, vraagt heel wat energie. Iets wat onderschat wordt. Dikwijls zie je dan een oververmoeid iemand waar we van blijven verwachten om te voldoen aan al die verwachtingen.

Ik vraag me af, wie daar eens blijft bij stilstaan...

 

09:28 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-01-09

NIEUWE LINKS

Ik heb in de links"nog wat interessante links", dus nog wat links bijgevoegd.

Pesten op school, zowel door medeleerlingen als door onderwijzend personeel, bestaan.

De  link 1700 is een nummer waar je terecht kan met AL je vragen, ikzelf heb al meerdere malen contact met hen opgenomen en deze mensen helpen je echt verder. Ze geven je het juiste adres en/of telefoonnr door waar je met je vraag verder kan.

De link "steunpunt onderwijs"(limits) is ook zo een link die je verder helpen. Zij doen meer dan adressen doorgeven als ze je kunnen helpen.

Ik raad aan de links even te gaan bekijken.

08:52 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |