02-07-09

De knuffelhoeve en plopsaland

De mensen van de Knuffelhoeve, organiseren een "MEGA- AUTI DAG ". Op zaterdag 15 augustus, trakteren zij alle kinderen en adolescenten met autisme op een gratis dagje " PLOPSALAND".

Ga eens een kijkje nemen in de link, linkerkolom op deze blog "Knuffelhoeve"

Wij gaan alvast mee!

09:52 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

EERSTE DAG VAKANTIE

Zoals elk jaar in het begin van de vakantie heeft hij het zeer moeilijk. Negatief gedrag, me namen noemen, de aandacht volledig opeisen op gelijk welke manier. De ene moment een ramp, de andere moment wil hij knuffelen en is behulpzaam. De aanpassing naar het wegvallen van de structuur en het teveel aan vrije tijd spelen hem parten. Ook voor mij is dit niet makkelijk. Hoe goed ik ook weet waar dat gedrag vandaan komt, de stress die erbij komt kijken is soms groot.

HIJ KAN NIET OMGAAN MET VERANDERINGEN

Het teveel aan vrije tijd maakt dat de verveling toeslaat. In feite zou ik elk moment van de dag moeten plannen voor hem.

HIJ KAN ZELF ZIJN VRIJE TIJD NIET INVULLEN;

HIJ HEEFT NOOD AAN EEN PLANNING (SCHEMA)

Mama heeft de laatste week weer eens allerlei kwaaltjes en soms gaat het echt niet. Hij begrijpt dit niet en wil dan toch dat mama allerlei dingen doet die ze anders ook doet. Ik zeg soms, al lig ik half dood dan nog wil hij dat ik bij wijze van spreken met hem ga voetballen. Hij wordt dan zeer boos en noemt mama dan weer namen.

HIJ KAN GEEN REKENING HOUDEN MET ANDEREN

Ook de verjaardag deze maand maakt alles weer moeilijker. De stress en het onverwachte wordt hem weer teveel. We gaan naar Bobbejaanland en houden een picknick voor zijn verjaardag. We weten wanneer we gaan, wat we meenemen en noem maar op. Toch nog de stress tot op de dag zelf. Zullen de genodigden wel komen? Zullen ze dan wel spelen met mij? Zal het regenen en gaat het niet door dan? Wie gaat er met mij in die molens? Zullen mensen hun beloftes houden? En ga zo maar verder...

KAN NIET OMGAAN MET VERASSINGEN

BELOFTE IS BELOFTE

KAN NIET OMGAAN MET HET ONVERWACHTE, ONDUIDELIJKE

HEEFT GEEN GEDULD

...

Weer een hele hoop dat hem overstresst maakt. Ieder jaar hetzelfde liedje. Zijn gezeur over al die dingen is oneindig. Natuurlijk weet ik dat het voor hem zeer moeilijk is al die onzekerheden en niet ingevulde vragen. Zijn zelfs angst om wat er gaat komen. Wij kunnen ons voorstellen hoe het moet zijn voor hem. Voor mama zeer vermoeiend. De puberteit maakt alles nog moeilijker (om dit weer eens te herhalen).

Vandaag zal ik hem eens extra knuffelen, hij heeft dat heel hard nodig!

 

08:51 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-06-09

ouderavond

Gisteren was het ouderavond. Een fijne afsluiter van het voorbije schooljaar. Iedereen is het erover eens dat hij verschrikkelijk hard zijn best heeft gedaan maar dat het voor hem allemaal moeilijk is. Tijdens de individuele begeleiding merkt men heel sterk dat hij in de werkpuntjes zeker wel de feitenkennis heeft opgeslagen,( zo noemt hij het zelf. Mama, het zit opgeslagen in mijn computer...) maar dat het inzicht en het uitvoeren van die feitenkennis  er niet bij is. Vol overtuiging zegt hijzelf dan ook dat hij nog hard moet werken aan zichzelf. Het besef van zijn autisme wordt ook moeilijker voor hem. Het zo graag normaal willen zijn en al die sociale vaardigheden willen begrijpen en hierin falen, maken hem boos en verdrietig. Het erge hieraan is weer het soms niet blijven stilstaan van mama of anderen, dat hij er niks kan aandoen en gewoon deze vaardigheden niet bezit. Hij geeft dan een ander beeld van zichzelf. De normale begaafdheid speelt hem parten, zowel naar anderen toe als naar zichzelf. Moeilijk voor ons maar eens zo moeilijk voor hem.  Ook ik word soms boos op hem en vergeet dan even zijn autisme. Goed dat men mij er op school ook weer even met mijn neus op drukte. De laatste weken is hij immers moeilijker en botsen hij en ik wel eens meer. Zoals ik al zei in een vorige blog, ik ben niet juist bezig. Dat puberen werkt dan ook niet mee en opstandig zijn naar mama toe, hoort er dan ook bij. De vraag naar zelfstandigheid en meer vrijheid bestaat ook bij hem. Daarbij komt dan nog zijn besef van hierin falen en zijn boosheid hierin. Alles bij elkaar een frustratie voor hem waar hij dan weer geen andere manier heeft om dit te uiten dan in negatief gedrag. Hoe moeilijk het ook is, ik moet begrijpen dat hij het echt niet begrijpt maar juist heel hard zijn best doet!

Omdat puberen bij auti's toch nog even anders ligt dan bij andere kinderen, zou ik graag nog eens vragen aan de lezers of ze misschien hun ervaringen willen delen met me.

Ik ben trots op mijn zoon en weet dat hij keihard zijn best doet! Ik heb een hele brave puber die niet experimenteert met allerlei en die mama nog steeds in vertrouwen neemt. In feite kan ik me niet meer wensen. Ik mag alleen niet vergeten dat zijn handicap hem parten speelt als ik weer eens boos wordt.

Ook op school zijn ze trots op hem! Naar volgend jaar toe staat hij alvast op de lijst om die individuele begeleiding verder te zetten. Ze weten dat hij die hard nodig heeft.

Wat de school betreft, moet ik nog een keer opmerken dat ik deze leerkrachten hoog in het vaandel draag. Het was een fantastisch rustig schooljaar waarin mijn zoon is opengebloeid en begrepen werd!

07:53 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |