10-09-10

De beugel

Een heel verhaal die beugel... Vorig jaar moest zoonlief een beugel hebben daar zijn gebit niet recht staat. Eerst een beugel om de tanden te rekken dus. Deze beugel is uitneembaar en hij mag hem verwijderen om te eten. Zo gezegd zo gedaan.

Op een mooie dag gaan we naar Bobbejaanland. Tijd om een frietje te gaan eten. Zoon haalt de beugel uit zijn mond, rolt hem in een servietje, daar hij zijn beugelpotje altijd vergeet, en legt hem op het plateauke. Iedereen gedaan met eten, alles afgeruimd... Plots zegt zoon, waar is mijn beugel? Blijkt dat de beugel in het servietje in de vuilbak was beland. Hups naar de info want de vuilbak was op slot. Daar was dan de sleutel eindelijk en konden we de vuilbak gaan legen tot we zijn beugel dan toch tussen al die afval terugvonden.

We gaan eens lekker eten op een terrasje. Zoon doet weer zijn beugel uit, rolt hem weer in een servietje want vergat wederom zijn potje. De dienster komt afruimen... Jaja, weer een vuilbak te ledigen. Beugel gevonden.

Weer gaan we eten, dit keer in de lunch garden. Zoon rolt beugel in servietje... Een aantal vuilbakken mogen ledigen in de keuken van de lunch garden.

Zo zijn we nog een aantal x die beugel kwijtgeraakt en terug gevonden in een vuilbak. Men zou zeggen dat hij het er voor deed. Vooraleer we thuis vertrekken, zeggen we altijd, neem je potje mee. Jaja, zegt hij dan en we vertrekken. Iedere keer is hij dan toch dat potje vergeten en wordt er een servietje gebruikt. Als we dan geen 100x zeggen, vergeet uw beugel niet, hou in het oog dat hij niet in de vuilbak beland...

Nu 14 dagen geleden is de beugel dan voorgoed verdwenen, ergens in een vuilbak... Het lot wil dat hij moest veranderen van losse beugel naar blokjes. Het ergste is dat op die 14 dagen tijd een half jaar werk met de losse beugel verdween. De tanden hebben zich voor een deel terug gezet zoals voorheen.

In feite is dit een typisch verhaal van hoe dingen steeds opnieuw gebeuren. Hoe we hem verantwoordelijkheid willen leren, hoe we alles 100x opnieuw moeten zeggen, hoe we hem in feite die verantwoordelijkheid niet echt kunnen geven, hoe we nog meer moeten helpen en auti moeten denken. Een jaja mama is daarom nog niet het uitgevoerde...

 

09:05 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.