07-04-10

FRUSTRATIE

Als er iets is wat ik haat en waar ik slecht mee kan omgaan dan is het wel onduidelijkheid en rond de pot draaien.

De laatste maand hoor ik de stress en frustratie van zoonlief rond de gekozen richting op school en allerlei meningen die hij hoorde op school. Hij was al zover dat hij zijn droom zou opgeven om een richting te volgen die hem helemaal niet ligt. Hierover toch ook nog een stukje vertellen. Hij kon kiezen tussen: grootkeukenmedewerker ( zijn droom om kok te worden), houtbewerking, schilderen en tuinbouw, receptiemedewerker. Wat hout schilderen en tuinbouw betreft, die vakken zijn niet haalbaar ivm zijn astma en allergieen. De longspecialist heeft er dan ook de nadruk op gelegd dat hij die richting niet mocht volgen. Receptiemedewerker is dan weer een stilzittend beroep en is niet haalbaar vanwege zijn desinteresse en saaie voor hem. Grootkeukenmedewerker is dan weer een beroep waarin je veel staat, er veel stress is, samenwerking vraagt enz... Mits er iets mis is met de enkel van zoonlief, is het natuurlijk moeilijk om dit beroep uit te oefenen qua lang staan ed. Soms een pijnlijke zaak als de enkel weer eens overbelast is en dit gebeurt hoe langer hoe vaker. Ook de sociale vaardigheden zijn niet wat ze moeten zijn en men maakt zich daar zorgen over. Nog veel werk dus naar de toekomst toe en het gewone arbeidersmilieu. Op school werken ze hard aan zijn gedrag en staan hem op alle mogelijke manieren bij in deze moeilijkheden. Zoonlief werkt al even hard maar bekijkt het dan weer vanuit zijn auti bril. De goodwill is er zeker en vast en de theorie van dit kan en mag of kan niet en mag niet, is er, de praktijk is weer wat anders. Daarbij komt nog, voor hem, het beseffen van zijn falen al wil hij nog zo hard zijn best doen.

Volgens wat hij hoorde van sommige leerkrachten, trok hij de conclusie dat de gekozen richting niet haalbaar is naar de toekomst toe en zou hij dan maar kiezen voor receptiemedewerker. Ik moet zeggen dat ik geloof dat er op school door een bepaald iemand is gezegd dat het niet haalbaar was en deze hem dan ook aansprak over een andere richting. De manier waarop hij de hele tijd bleef herhalen wat er hem gezegd werd en de manier waarop hij vertelde dat hij dan maar moet kiezen voor receptiemedewerker, waren heel duidelijk een herhalen van een gesprek.

Op de ouderavond werd er vreemd genoeg door sommige leerkrachten net een andere indruk nagelaten. Toch kon je voelen dat er iets niet werd uitgesproken door iemand. Goed dat er toch nog de mentor en de orthopedage waren. Zij spraken hun bezorgdheid uit over de toekomst op een eerlijke manier. Toen mijn partner zei dat we iets anders hoorden bij een andere leerkracht, kregen we als antwoord dat dit moeilijk ligt om ons te vertellen. FLAUWE KUL, eerlijk duurt het langst en geeft geen frustraties omdat men rond de pot draait. Ik kan me voorstellen dat sommige ouders niet altijd met die eerlijkheid om kunnen gaan en het als negtief beschouwen daar het over je kind gaat. Ik daarentegen blijf daar nogal nuchter bij en kan ook zien dat wat ze zeggen wel degelijk zo is. Natuurlijk zou het fijner zijn als alles goed loopt en er geen vuiltje aan de lucht is maar op termijn ben jij of je kind helemaal niet geholpen met dat rond de pot draaien. Ik ben, dus blij dat ik al voorbereid kan zijn op wat er kan komen. Nogmaals, vooraleer men bv op deze school zou zeggen van het wordt ovi1(als voorbeeld), zal men zoon alle kansen hebben geboden die men kan geven.

Wees gewoon eerlijk en fair, draai niet rond de pot. Daar wordt niemand gelukkiger van.... Daar kan je niet de juiste hulp of voorbereiding bieden...

08:35 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

raar maar waar idd ja jammer dat mensen je dan niet gewoon durven zeggen hoe de vork in de steel steekt,daar heb je als ouder heel wat meer aan.
Maar zo werkt het niet altijd.
En dan receptiemedewerker is ook niet echt een job voor iemand met autisme,kan heel hectisch zijn en
je moet overal in kunnen springen,mijn vriend/man heeft zelf als centralist gewerkt in een meldkamer en werd daar achteraf gezien horrend dol(toen wist hij nog niet waar het aan lag)
Dus dat lijkt me dan ook niet een geschikte baan voor je zoon,maar maakt het er niet gemakkelijker om.
En iets met computers??trekt hem dat niet zo..
grt Angeline

Gepost door: angeline | 07-04-10

hallo Erg toch hé, dat onze kinderen altijd net uit de bocht moeten vliegen. Het is altijd Net niet haalbaar. Frusterent.
Dikke knuffels.xxx

Gepost door: Marleen | 09-04-10

blogbijeenkomst Interesse om eens wat collega-bloggers te ontmoeten? Klik en kijk op onze blog en vertel het vooral ook voort!!

Gepost door: BBB-team | 09-04-10

(nu ik het bovenstaane bericht nogmaals eens bij langs blader, bedenk ik me net dat het ook weleens verkeerd kan zijn hoe ik het heb geïnterperteerd, ook iets van Asperger. goed ik heb het nu getypt het onderstaande en post het dus toch maar, ga niet alles weer uitgummmen, succes met alles.)

wanneer we gaan kijken naar de interesses van een kind met Asperger is het zeker moeilijk om een keuze te maken. zoals ik uit het verhaal mag begrijpen is die jochie van jullie een jaar of 16 en moet dus een keuze maken wat hij wil gaan doen naar zijn middelbare school.
als ik jullie was zou ik verder gaan kijken dat dan de neus lang is.
niet raar bedoelt eerder omdat ik zelf helemaal begrijp dat het frustrerend is omdat ik net wat ouder ben.
vorig jaar in november mijn diagnose heb gekregen en nu al veel verder ben dan dat een ander zou zijn in een jaar na die tijd.
zoals ik ook begrijp zou hij iets willen doen met receptiemedewerker.
alle dingen die hierboven staan die hij graag wil doen kan ik kort samenvatten dat het moeilijk is om te doen.


grootkeukenmedewerker: dit is mij een paar jaar terug afgeraden omdat het veelal seizoens werk is. dit was destijds de insteek van mijn ouders en om heel eerlijk te zijn hebben ze gelijk gekregen. wanneer ik verder kijk dan mijn neus lang is het ook erg onregelmatig. veel in de avdonuren en weekend draien, dat is denk ik ook niet waar je zoon op zit te wachten. een opleiding kan leuk zijn maar denk ook vooral aan de praktijk. iets wat moeilijk is als je in een frustrerende tijd zit.

houtbewerking: wanneer je met astma zit kun je dit beter niet doen door alle stof en rotzooi wat hierbij flauw komt. voor zover ik weet gaat het richting je luchtwegen waardoor je dus last kunt krijgen van je ademhaling. ook dit zou dus af vallen.

schilderen: zou dit een optie zijn? heeft die geur van al die stoffen geen invloed op zijn astma? weet wel dat mensen met autisme, ook nog vaak eens last hebben van scherpere zintuigen. hoe dit bij je zoon is weet ik niet, toch weet ik wel dat het mee kan werken. zelf heb ik behoorlijk last van de sterke geur zoals spruitjes.

tuinbouw: waarom zou tuinbouw niet mogelijn zijn, oke ik geloof als het kan dat het met allergieën heeft te maken. is bloemschikken niets? of iets in de kassen? heeft hij een link met land en tuinbouw...

receptiewerkzaamheden: zal zeker niets worden. niets om jullie te ontmoedigen. maar ik heb het zelf gedaan: daardoor ben ik depressief geworden met alle gevolgen van dien. namelijk: veel stilzitten, drukke momenten en hele rustige momenten feitelijk dus pieken en dalen, veel gezeur (wat ik dan teveel sociaal gedoe noem), maar ook andere taken die er bij komen zoals de post en dat soort dingen...

wat angeline ook zegt misschien is iets met de computer leuk voor hem.
als receptionist werk je ook met computers, probeer dan eens te kijken naar eens met licht administratieve werkzaamheden. of inderdaad iets met de computer.

Gepost door: Jan V.D. Meul | 22-04-10

Keuze, dit herken ik heel erg toen ik nog schoolgaand was. ik heb zelf gemerkt dat ik pas keuzes kon maken als ik t een keer heb geprobeerd.
Een autist iets van papier laten lezen en dan beslissen of het wat is is niet mogelijk, want hij zij mist een beeld van hoe of wat het wordt, en pas als hij zij het persoonlijk heeft gedaan kan het pas als een keuze worden gekozen.

Ik ben Autist en zeer visueel ingesteld, kan pas iets snappen als het beeld erg duidelijk is, en dan pas kan ik een keuze maken. daarvoor is t een grote puinhoop.

Ikzlef ben ook Kok geweest, koerier, bezorger, verpleger, winkelbediende... alles heb ik geprobeerd te doen, en pas toen ik t deed voor een tijdje wist ik dat t dit niet was. uiteindelijk ben ik Fotograaf geworden, heb eigen bedrijf en het gaat heel goed.
alleen werken, detail gericht, eigen tijden..

probeer of uw zoon een keer mag meedraaien in een keuken ergens, om hem te laten merken wat het is, en ervaren hoe het is.

Ik ben 34 en trotse Autist. ik help graag mensen op weg door het doolhof van het autisme.

Peter

Gepost door: Peter1975Auti | 04-06-10

De commentaren zijn gesloten.