31-12-09

mama

De laatste tijd heeft zoonlief het op mama gemunt. Mama is dan ook diegene die hem vele dingen verbiedt, die hem op zijn plaats zet enz... Bijkomend probleem is dat hij nogal letterlijk neemt wat hij hoort.

Zo heeft men hem gezegd: och, het is normaal dat je opstandig bent naar mama toe in de puberteit. Dat is dan ook wat mama als antwoord krijgt als hij het weer eens op mama heeft gemunt. Dat is dan ook wat je als antwoord krijgt als je er een opmerking over maakt.

Zo heeft men met hem de afspraak dat werken aan goed gedrag naar mama toe pas over veertien dagen start. Dat is dan ook wat mama hoort als ze iets zegt over gedrag.

Geloof het of niet, het gaat hier niet over plan trekken maar over heel gemeend letterlijk nemen en toepassen wat hij hoorde. De mensen die met hem werken, bedoelen het allemaal zeer goed en vertellen of antwoorden hem helemaal niet deze dingen met de gedachte dat hij dit of dat gaat letterlijk nemen. Deze mensen genieten zijn vertrouwen en hij doet dan ook erg zijn best om mee te werken. Hij gaat dan ook, wat hij gehoord heeft, toepassen. Het zinnetje, wat hij gehoord heeft, is hier belangrijk. Ook dit gaat niet over hoe hij het wil horen maar over hoe hij het begrepen heeft. Zo zijn er al meerdere misverstanden geweest waar niemand zich van bewust is omdat we ervan uitgaan dat hij wel degelijk begreep wat er gezegd werd. Vertalingen naar mama zijn soms andere vertalingen dan die naar hem. Hele discussies en boosheid vloeien er soms uit verder. Eens hij ervan overtuigd is dat hij het juist heeft gehoord of begrepen, kan je daar niks aan veranderen. Ook zijn manier van iets vertellen zorgt regelmatig voor misverstanden en je hoort hem dan voor de zoveelste keer zuchten en zeggen, je moet eens leren luisteren naar wat ik vertel...  Ook dat vertellen gaat op diezelfde manier. Of hij valt met de deur in huis over een gebeurtenis waar je dan alleen het belangrijkste voor hem in hoort of hij gaat van de hak op de tak omdat hij overstuur is of hij begint plots over iets totaal anders dan waar je over bezig was, of hij vertelt een stukje en vergeet te vertellen waar het nu echt over gaat, of hij vertelt constant hetzelfde steeds opnieuw. Hij vertelt vooral zijn belevenis.

Daarbuiten hebben we dan nog het niet weten wanneer je beter zwijgt of hoe je iets zegt. Dat wil zeggen dat alles eruit geflapt wordt zonder te beseffen dat je bv onbeleefd bent. Aan de ene kant is het dan weer prachtig dat iemand gewoon alles zegt en is hij dan ook overeerlijk, alleen zonder tact, aan de andere kant ontstaan er zo veel misverstanden en is hij onbeschoft voor diegenen die hem niet kennen.(begrijpelijk) Er is dus nog veel werk aan de winkel :-)

In ieder geval is dat het op mama gemunt hebben, niet zo fijn al kan mama het wel allemaal plaatsen. Soms wordt het mama wel eens teveel en staat het huilen haar nader dan het lachen. Heel raar voor ieder die met ons samenleeft is dat hij na een bui te zijn gekalmeerd, mama komt knuffelen, net of er is niks gebeurd.

Nog een goed voorbeeld is dit. Een van de lessen die hij moet leren is zwijgen wanneer er gezwegen moet worden. Mama heeft hem ooit voorgesteld om het dan op te schrijven zodat hij het op die manier dan kwijt kan. Dat is dan ook wat hij deed, ware het dan weer op de foute plaats. Toen mama haar msn opendeed, zag ze op de plaats waar je een persoonlijk berichtje kan schrijven staan:" Ik ben de grootste apetanterik van de wereld." Het is maar hoe een mens iets begrijpt hé :-)

08:41 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hallo,
Bedankt voor je medeleven. Dit raakt ons heel erg. Dikke knuffel.

Gepost door: Marleen | 04-01-10

De commentaren zijn gesloten.