15-12-09

Over een beetje vanalles

Het is hier al wat geweest de laatste tijd. Ieder op toer ziek, mama die gevallen is en niet goed kan lopen. Zoals gewoonlijk, als je naar de spoed moet in een ziekenhuis, mag je toch wel een halve dag rekenen eer je eindelijk aan de beurt bent. Zo ook als mama met haar voet naar de spoed moest. Zoonlief was rustig de eerste twee uren wachten, waar ik al versteld van stond. Toen we dan eindelijk in een verzorgkamertje werden gelaten, werd hij het tegenovergestelde van rustig. Begrijpelijk zou ik zo zeggen, ook mama en haar partner werdenn onrustig. Alleen bleef het bij ons bij zeuren over het lange wachten. Zoonlief nam mama's schoen en de loopkruk en begon hiermee een spel te spelen. De schoen zweefde door het kamertje en werd opgevangen door de kruk. Een wandelingetje door de gang hoorde er ook bij. Blijkbaar stond hij te gapen aan een andere kamer waar zich ook patienten bevonden en hoorde ik een verpleegster aan hem zeggen dat hij de privacy van de anderen moest respecteren  en in ons eigen kamertje moest blijven. Dan maar weer het spelletje met de schoen en de kruk. Op de lange duur kwam de dokter dan toch EINDELIJK vertellen wat er aan de hand was met de voet en verkondigde dat een verpleegster zo dadelijk een verband ging aanbrengen. Een half uur later nog geen verpleegster, drie kwartier later nog niet. Zoonlief kreeg het nu echt op zijn heupen en ging dan maar even in de gang luidop vragen wanneer mama haar verband nu ging krijgen. Op een wip en een gauw had mama haar verband...

Op school krijgt hij werkpuntjes die hij dan een tijdje moet volhouden. Het zoveelste puntje dat op het lijstje staat is: goed gedrag bij mama. Dat puntje, daar wordt aan gewwerkt na de kerstvakantie. Aangezien zoonlief alles nogal neemt zoals het gesteld wordt, moet hij dus pas vanaf de start van dit werkpuntje beginnen met het goede gedrag bij mama. Niet dat hij speciaal slecht gedrag vertoont maar als ik een opmerking maak over zijn gedrag dan krijg ik te horen dat dit werkpuntje nog niet aan de orde is. Dat werkpuntje mama, dat begint pas na de kerstvakantie...

 

08:53 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ondertussen heb je toch al tijd gevonden om die voet te laten rusten. Want alleen verband zal die niet laten genezen.

;-)

Gepost door: ms | 15-12-09

De commentaren zijn gesloten.