06-08-09

Het goede voorbeeld

Men zegt altijd, aan je kinderen moet je het goede voorbeeld geven. Niks is minder waar! Onze auti-kids, die immiteren, hebben dat goede voorbeeld nog eens zo hard nodig. Spijtig genoeg is er een wereld van onbegrip in dat immiteren van anderen hun slechte gewoontes. Hoe dikwijls kreeg zoonlief al niet te horen dat hij onbeleefd was, terwijl hij alleen maar deed wat een ander deed. Als je op straat loopt en die meneer aan de overkant, spuwt op straat, zie je hem dat ook doen. Laat een boer en hij laat ook een boer. Vloek en hij vloekt ook. Het verschil zit daarin dat hij dan weer blijft spuwen, boeren en vloeken en niet begrijpt hoe dat niet mag en onbeleefd is, want die anderen doen dat toch ook. Stemmetjes nadoen, lachjes en gedragingen overnemen van anderen horen er ook bij. Soms ook heel verwarrend. Als mama bv hoofdpijn of buikpijn heeft, hoor je hem net hetzelfde zeggen een dag of zo later en loopt hij er net als mama met zijn hoofd in zijn handen bij. Heeft mama een verstuikte enkel en kan ze niet op de normale manier van de trap, zie je hem ook zo van de trap lopen. Soms weet mama niet goed of het echt is of weer dat immiteren en vooraleer ze dat immiteren doorhad, is er ook een tijdje overgegaan. Als mama bang is van bijen en elke keer recht springt van haar stoel als er ook maar een bij in de buurt komt, zie je weer net datzelfde gedrag terug bij hem.

Nu ik dat immiteren en het goede voorbeeld even naar voor heb gebracht, wil ik uiteindelijk komen tot ons schoolsysteem. Vele kinderen met de handicap autisme, hebben nog steeds niet de kans gekregen om op het juiste type onderwijs terecht te komen. Er wordt toch wel onderschat in ons systeem hoe broodnodig het is om sommige auti-kids een type 7 klasje te bieden. De meeste kinderen hebben een achterstand zowel op schools vlak als op emotioneel vlak als op sociale vaardigheden(bij aanvang van schoolloopbaan). Als ik dan van verschillende ouders hoor dat hun kind in een type 2 terecht kwam omdat er geen andere oplossing was, dan stel ik me daarbij veel vragen. Een auti kind dat, en ik wil hier helemaal niet neerbuigend zijn naar andere handicaps maar wil graag aantonen hoe onmogelijk dit is, in een klasje zit dat voor de meerderheid uit kindjes bestaat met syndroom van down, gaat die achterstand zeker en vast niet inhalen. De grote wachtlijsten qua diagnostische onderzoeken, zorgen ook niet voor een vooruitgang en op die manier komt de diagnose autisme soms jaren later, waardoor vele kinderen ook weer in de kou staan qua onderwijs en terecht komen in een type 1,2,3,8 of gewoon onderwijs, met alle problemen van dien. Daarbuiten is het aanbod, type 7 onderwijs zeer arm, waardoor de wachtlijsten dan ook weer enorm zijn. De bestaande scholen type 7, doen enorm hun best en kunnen dan dikwijls weer niet anders dan onderscheid maken tussen externe leerlingen, semi's en internen, vanwege allerlei. Sommige kinderen met autisme, die het gewone onderwijs volgen vanwege hun begaafdheid, lopen een hoop broodnodige sociale vaardigheden mis. Een vriendin van me, mama van een auti kind, ziet haar zoons kansen slinken met de jaren. Hij heeft de begaafdheid en kan mee op schools gebied, zijn motoriek daarentegen biedt hem niet de technische vaardigheden die hij nodig heeft en het autisme zorgen dan ook weer voor de vele misverstanden. Hij zit op een type 1 omdat er geen plaatske was op een type 7 school. Hij verveelt zich grondig in de lessen omdat hij op schools gebied verder staat, bij de praktijklessen wordt hij over het hoofd gezien omdat hij te traag is en onhandig, zijn autisme speelt hem parten bij opdrachten en de miscommunicatie zorgt voor vele misverstanden die ten nadele zijn van zijn punten. Zulke verhalen zijn er meer dan andere. Een jongedame met de handicap autisme en een hoge begaafdheid, die ondertussen hogere school volgt, vertelde me van haar problemen op school. De drukke, grote klasgroepen, het wisselen van klas en leerkracht, een vraag die verkeerd wordt gesteld waardoor ze de opdracht niet begrijpt en hierdoor op een examen gebuisd werd terwijl ze het antwoord had geweten als de vraag duidelijk zou gesteld worden enz...Ik hoor mensen zeggen, mijn kind zit op gewoon onderwijs en het gaat er goed,begrijp me niet verkeerd, ik hoop dat echt van harte, mijn ervaring leert me echter, na verschillende gesprekken met hen, dat ze het soms heel moeilijk hebben op school. Als je elke dag naar school moet in een totaal verkeerd type onderwijs, kan je jezelf ook niet ontplooien. Hoe kan een achterstand ingehaald worden als je in een type school zit waar het niveau nog lager is dan je eigen niveau? Is heel de bedoeling van school lopen niet iets leren? Omgekeerd is het ook zo dat een juf overbelast raakt met een auti kindje in een klasje. Een niet aangepast aan de handicap kleuterklasje van reeds 23 kinderen, krijgt er op een gegeven moment een auti-kindje bij. Mijn pet af voor de kleuterjuf! Ze heeft er dan ook alles aan gedaan om het kind te helpen. Cursussen gaan volgen, gon-begeleiding aangevraagd, klasje zoveel mogelijk aangepast en ga maar verder. Het kind is dat schooljaar met grote stappen vooruit gegaan, dankzij die juf en de gon-juf hun goede zorgen. De invloed van een auti-kleutertje in een klas is echter niet te onderschatten. Om terug te komen op het goede voorbeeld, hoop ik dat ons schoolsysteem hier eens goed gaat over nadenken!

Het immiteren stukje hangt samen met het goede voorbeeld dat ze op een juiste school zouden kunnen krijgen. Waar ze die broodnodige auti- begeleiding hebben!

10:14 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ik ben inderdaad heel blij dat onze zoon in een type 7-klasje zit. Het is ver en hij moet hiervoor op internaat, maar wat ze hem daar aanbieden, kunnen ze niet in een gewone school, al die extra logo, al die praktijklesjes in de social scripts en dit is net wat hij zo hard nodig heeft. Ze hebben daar de tijd niet voor en er zijn nog een hoop andere kinderen die ook aandacht en begeleiding nodig hebben...

Gepost door: Zinzia | 07-08-09

De commentaren zijn gesloten.