13-07-09

fantastisch!

Om met de deur in huis te vallen, vertel ik met veel plezier dat mama iemand heeft leren kennen. Na 5 jaar alleen te zijn geweest, is dit natuurlijk weer een hele aanpassing voor iedereen. Mijn zoon vindt het fantastisch voor mama en voor hemzelf. Een nieuwe relatie, betekent ook angst voor. Hoe zal hij reageren, gaan we terug het negatieve gedrag zien dat zich vroeger voordeed in een relatie? Mama leerde alvast uit een vorige relatie, heeft 5 jaar de tijd gehad om alles op een rijtje te zetten en een band gesmeed tussen haar en haar zoon. Even een beeld schetsen van de moeilijkheden toen in een relatie.

Naast elkaar zitten was uit den boze, zoonlief ging er tussen zitten want dat kon niet dat iemand anders naast mama zat. De nieuwkomer begon eisen te stellen en de boekentas mocht bv niet meer op het vaste plaatsje staan maar moest vanaf toen daar staan. Als zoonlief tv aan het kijken was en zijn video's 5x achter elkaar zag, werd alles afgezet omdat de andere het nieuws wilde kijken. Jaloezie tussen de andere en hem, werd alleen maar groter. De andere was een indringer, wilde nieuwe regeltjes stellen, er werd niet aan 1 koord getrokken en het negatieve gedrag van hem werd er alleen maar groter op. De vicieuze cirkel werd gesloten en er was geen doorbraak meer mogelijk. Mama was de buffer tussen beiden en werd er niet goed van. Tijd voor elkaar was er niet bij. Integendeel, zoonlief eistte mama volledig op, de geliefde ook.

Mama was in die tijd dan ook al niet zover dat ze autisme begreep. Een liefdesrelatie werd dus een ambras relatie waar de ongenoegens overheersten. Ik wil hier wel even duidelijk stellen dat ik mijn zoon hier absoluut niet tot de schuldige van, benoem!!

De huidige nieuwe relatie, verloopt alvast anders. Mama vertelt over de problematiek van haar zoon, begrijpt ook heel goed, hoe moeilijk het moet zijn voor de andere, praat erover met haar zoon. Van de andere uit, voelt mama heel goed het begrip en het willen begrijpen van hem. Dit wil echter niet zeggen dat er zich geen problemen meer voordoen! In het begin van deze relatie, heeft mama haar zoon ervan overtuigd dat hij mama's hartedief blijft en dat niets dat kan veranderen! Een nieuwe situatie, nieuwe relatie, brengt hem angst en onzekerheid= stress= meer auti gedrag. We kunnen echt geen 5 woorden zeggen aan elkaar of hij voert mee het hoogste woord. Overal waar wij zijn, is hij ook. Naar bed gaan is er ook niet bij tot mama naar bed gaat. In het kort, een magneet is er niks tegen. Ook noem ik hem al jaren, de gazet van Antwerpen. Alles wat hij hoort, ziet of er in zijn wereld wordt gezien of gehoord, wordt eender waar of aan eender wie verkondigd. Geheimen zijn er niet bij. Ongepaste opmerkingen met hopen dus. Als we ons afzonderen(tenminste in onze overtuiging dat het ons gelukt is), en we elkaar durven kussen, dan hoor je plots een keiluid, baaaaaaaaaaah. De vraag wat je nu hebt aan bacterien uitwisselen, volgt er dan steevast op.  Ondertussen weten we dat ons proberen te verstoppen niks uithaalt :-) Hij maakt het ons echt wel zeer moeilijk om eens 2 minuten alleen te kunnen zijn. Alleen op het toilet, kan je hier rekenen op een beetje privé.( dit is echt zo) In feite zouden we een schooluren relatie moeten hebben :-), zo kunnen we eens wat tijd voor onszelf hebben. Ik wil hier graag vertellen dat dit niet alleen zo is, nu er iemand bij is. Alleen is het al altijd sterker geweest als er gelijk wie bijkomt, als er bezoek komt, als we buitengaan en ik kom iemand tegen... Extremer lijkt het nu omdat je naar die tijd voor jezelf verlangt en het eens zo hard opvalt dan wanneer je met hem alleen bent.

Terwijl ik dit schrijf, bedenk ik dat vele mensen dit niet kunnen begrijpen. Iedereen heeft toch wel eens tijd voor zichzelf? Hier niet dus. Mijn magneetje is en blijft een magneet van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Vroeger hing hij letterlijk aan mijn been en moest ik zo mijn woonst door, loslaten was er niet bij. Vandaag kleeft hij nog steeds, eist hij nog steeds alle aandacht op.

De waarde van deze relatie is vooral het vele praten onder elkaar(als we de kans krijgen en dit is dan gewoonlijk als zoonlief slaapt), het wederzijds begrip en respect voor elkaars zijn. De verliefdheid en al wat erbij hoort, buiten beschouwing gelaten, noem ik dit een waardevolle relatie, zowel voor mezelf als voor mijn zoon. Zelfs hij praat over zijn bekommernissen met de andere! Hij heeft er dus vertrouwen in!! Een rariteit voor hem als men weet dat hij het daar heel moeilijk mee heeft. Hij vertelt aan mama dat hijzelf heel graag wil dat deze relatie lukt en zegt dat hij keihard zijn best gaat doen. Mijn hart doet dan pijn voor hem in de wetenschap dat hij zo hard zijn best doet en zijn handicap hem in de weg staat. Het fijne is bv. dat hij na verschillende malen van mij de vraag kreeg of hij ons even kon laten praten, zelf zei: Mama, ik begrijp dat jullie ook eens tijd voor jullie zelf willen maar ik weet niet hoe of wanneer ik dat kan geven. Je moet dat dan beter even zeggen dan weet ik dat. Fantastisch is dat gewoon en evengoed pijnlijk voor hem. Zoals ik dat noem, weer dat feiten besef en het niet kunnen uitvoeren. Neem daarbij dan ook nog mijn opmerkingen van laat ons nu even 5 minuutjes praten(soms zeer geirriteerd) en weer vergat ik even zijn handicap. De aandacht die mijn huidige partner aan mijn zoon geeft, doet me deugd, het openstaan voor de handicap evenzeer. We kennen elkaar al wat langer en hadden al heel wat afgepraat. Zelfs zonder de huidige gevoelens, vond en vindt ik die iemand een fantastisch mens waar ik me altijd al goed bij voelde. Als de liefde ooit faalt, zal mijn respect er altijd zijn! Wat mijn zoon betreft, hij is in deze relatie veel rustiger, heeft vertrouwen en voelt er zich goed bij. Hij doet zelfs zijn beklag over mama :-). Toch een hele vooruitgang!

Mijn lieve zoon doet keihard zijn best, mijn nieuwe partner ook. We zijn nu met zen drieen, ieder met zijn persoonlijkheid. Wat kan er nu mooier zijn dan het respect en begrip dat er is voor elkaar!

 

10:57 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Proficiat met je nieuwe liefde! Er straalt heel veel warmte en zachtheid van je bericht, je kan gewoon lezen dat jullie dolgelukkig zijn. Ik wens jullie drieën dan ook een hele fijne en gelukkige toekomst toe!

Gepost door: BB | 13-07-09

Geweldig nieuws ! Ik hoop dat het werkt, maar ik denk het wel, want zoals je zelf vertelt is je zoon van goede wil

;-)

Gepost door: ms | 14-07-09

De commentaren zijn gesloten.