12-06-09

De beugel

Gisteren was de beugel klaar. Onze afspraak met de tandarts was om 9U15 en er werd ons gevraagd om stipt te zijn. Dat waren wij dan ook, alleen was het pas aan onze beurt om 10U15. Niet te begrijpen!! Een zenuwachtig kind dat mama de ganse morgen opjaagt omdat men gezegd had dat we stipt op tijd moesten zijn. In die wachtzaal begon het gezeur natuurlijk. Elke minuut werd er gezegd dat ze niet van hun woord waren, dat diegenen die afgeroepen werden, na hem moesten zijn en dat we al zolang in die wachtzaal zaten. Eindelijk aan ons. Hij mocht plaatsnemen en de assistente met de tandarts, hadden eerst nog wat te onderhandelen. Ongeduldig kijkt hij eens op van die zetel. Ik heb toen gezegd dat hij misschien nog even een dutje kon doen. Ik kon het echt niet laten. Ook mij werkt het op de zenuwen als een afspraak uiteindelijk een uur later wordt. De beugel wordt geplaatst. Op school hadden ze hem weer wijsgemaakt dat hij niet mocht slikken met die beugel in zijn mond. Gedurende de week had hij zich weer afgevraagd hoe hij dat moest klaarspelen. Weer werd van mama niet aanvaard dat hij wel mag slikken met de beugel in zijn mond. Diegenen met een beugel weten het toch beter zeker. Daar stond hij dan met een hoopje speeksel in de mond en bang vroeg hij of hij mocht slikken. Tuurlijk mocht hij slikken en opgelucht slikt hij zijn speeksel door. De stress is hem teveel eens we daar buiten zijn en hij begint al ratelend te praten. Met de beugel in zijn mond lukt het hem niet om goed te articuleren. Heel de busrit zit hij hardop te oefenen op woorden articuleren. Aan de deur van de bus hangt een spiegel en met zijn hoofd achteruit en mond wagenwijd open, staat hij op de bus zijn mond te bezichtigen. Sommige mensen op de bus beginnen te lachen, anderen zie je zich afvragen wat die gast mankeert. Het geluid dat hij maakt sinds hij die beugel in zijn mond heeft, is nu zonder ophouden. Hij lijkt wel een reuzegrote stofzuiger. De beugel wordt regelmatig uit de mond gehaald om hem te bestuderen. Ik zal dus de eerste week een reuzestofzuiger in huis hebben die woordjes herhaalt om goed te articuleren. Al bij al valt het nog wel mee. Ik had het erger verwacht.

07:09 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Wel Buiten dat ellendig gedoe bij die tandarts en dat niet nakomen van de afspraak, vind ik het wel een lief verhaal. Zo natuurlijk en spontaan.

Misschien kan je, als hij nog eens anderen eerder gelooft dan jou, hem er eens aan herinneren dat hij achteraf toch gaat zeggen dat jij de enige bent die hij kan vertrouwen.

Goed dat het al bij al nog meevalt.

Gepost door: ms | 12-06-09

Sorry ik had dat niet gepikt een uur wachten met een ASS'er. De eerste ker dat ik bij de Ortho zat met meneer asperger moetsen we ook zolang wachten, na een kwartier was ik het zat, wij zaten dus niet in de wachtkamer maar al in de kamer met "de stoel", Ik kon het toch niet laten even fijntjes te vragen waar of we op wachten toen voor de zesde keer een assistente langsliep.
OP de Ortho was het antwoord, mijn antwoord was en dat vertellen we dan even niet dat hij uitloopt?

Duidelijkheid boven alles met ASS'ers...

Eerlijk gezegd was ik na deze ervaringen toch echt op zoek gegaan naar een ander....

Gepost door: Manon | 20-04-10

De commentaren zijn gesloten.