06-06-09

Grapje?

Deze week was het tijd voor het beugelpapje. Iemand op school met een beugel, had hem al wat wijsgemaakt. Hij zou een kwartier met dat paje in zijn mond moeten zitten dat naar aardbeien proeft en zeker niet mogen slikken, omdat dat papje zeer giftig is. Vooraleer we naar de tandarts moesten, werd er elke dag herhaald wat hij gehoord had en bleef zich afvragen hoe hij dat ging volhouden en dat hij dat giftige papje dus zeker niet mocht inslikken. Of je nu zei dat dit niet zo was, speelde geen rol. Dat kind op school, droeg zijn beugel en die zou het wel weten. Eens bij de tandarts binnen, die nog steeds niet goed begreep wat autisme inhoudt(zo blijkt na het bezoek), vertelde ik wat ze hem hadden wijsgemaakt. In plaats van hem op zijn gemak te stellen, zeiden zowel de assistente als de tandarts zelf, in een poging tot grappig zijn: Ja, elk kind dat hier is geweest voor dat paje moet nadien opgenomen worden voor dat gif. Mijn zoon draaide zich naar mij met een vragende blik om hulp, klaar om van die tandartsstoel te springen. Ik denk dat ik die twee een blik heb gegooid die voor zichzelf sprak terwijl ik aan mijn zoon vertelde dat dit niet waar is en ze het bedoelden als grap. Na mij te hebben bekeken, verbeterden ze zichzelf dan ook. Hun grappig zijn was nog niet over. De tandarts zei dat het in plaats van 15 minuten, 15 tellen in zijn mond moest blijven. 15 tellen zijn 15 tellen niet waar en men telt niet op de manier van de tandarts: 1..1,5..2........2,5, hoeveel was het nu weer? Het papje smaakte naar wel hele vieze aardbeien, daar maakten ze dan geen grapje over. Wel hadden ze een discussie over hoe ze dat papje moeten bereiden. Volgens de tandarts moest ze het ene produkt tot het randje vullen en volgens haar klopte dat niet en deed ze dat altijd zo. Ook zulke discussies, zijn om je vragen over te stellen.

Het is toch wel erg, dat ze iemand met een grapje zoveel angst kunnen aanjagen. Vooraleer we bij zulke dingen binnengaan, vraag ik altijd aan hem of hij alleen wil gaan of dat hij graag heeft dat ik met hem mee binnen ga. Zijn antwoord is elke keer: Mama, ga maar mee, voor ze me weer voor de gek houden of er weer eens iets verkeerd loopt. Ik kan alleen u vertrouwen. En spijtig genoeg, is het elke keer weer goed dat ik erbij ben, om de grapjes alleen al te relativeren.

07:31 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Grappig ? Dat soort grapjes is meestal enkel grappig voor henzelf.

:-s

Gepost door: ms | 06-06-09

Als je wil, kan ik je de gegevens doorgeven van een hele lieve, zachte en vooral begripvolle kindertandarts in Ekeren (niet ver van VAN GASTEL), wij zijn onlangs voor de allereerste keer geweest, ze was op de hoogte van grotebroers ASS en heeft dit ongelooflijk goed opgevangen, met heel veel geduld en tot in de details uitgelegd op zijn niveau. Hij zeurt nu al bijna elke dag wanneer hij terug naar die lieve tandarts mag gaan! Ze hebben daar in de praktijk ook specialisten, dus volgens mij moet je daar zeker terecht kunnen me je zoon voor zijn beugel. Geef maar een mailtje als je meer info wil.

Gepost door: BB | 10-06-09

IK was op zoek naar ervaringen van mensen met ASS en een beugel omdat mijn zoon er gisteren een heeft gekregen en nu vreselijke pijn in zijn mond heeft.
Maar dit verhaal had ik niet verwacht te vinden, mijn mond valt ervan open...

Wat een geluk dat wij de Orthodontist eerst even (op harde manier) hebben duidelijk gemaakt dat een ASS wel degelijk reden is voor een aparte behandeling.
En wat een geluk dat hij gisteren met het inzetten van de beugel iemand trof die het allemaal zo goed begreep en alles duidelijk uitlegde....

En niet getruerd er zijn ook goede tandartsen die wel kind en ASS vriendelijk zijn. Je moet zoeken naar een angsttandarts dan zit je goed...

Veel sterkte in de toekomst met deze clowns...

Gepost door: Manon | 20-04-10

De commentaren zijn gesloten.