30-04-09

Altijd en overal

Zo erg dat men, vanaf het moment er meerdere mensen samenwerken, er moeilijkheden ontstaan. Zoals ik al beschreef, ligt dit in de verkeerde of te weinige manier van communicatie. Men moet niet de handicap autisme hebben om hier een probleem mee te verkrijgen. Het valt me op dat meerdere mensen hier last van hebben. In feite is het een ervaring dat anderen dan ontdekken wat er kan mislopen door een communicatie probleem. Het onderwerp van de week, is zeker en vast wat er misliep en dat mensen vertellen dat ze het graag duidelijker zouden zien op elk gebied.  De uitspraak, seg, we zijn toch geen kleine kinderen, hoor je ook. Het kleinste kind is echter diegene die niet ziet wat zo belangrijk is om een goede samenwerking te verkrijgen. Het simpelste eerst dat wordt afgesproken, heeft meer informatie nodig om te kunnen uitvoeren. Kijk maar eens:

Zullen we straks een terraske gaan doen? Ja, dat is goed.

Voila, je weet dat je straks een terraske gaat doen maar je hebt niet genoeg informatie. Je kan nu heel de stad gaan doorzoeken naar het juiste terraske en er een halve dag gaan zitten wachten op de ander of je spreekt verder af.

Dit voorbeeld gaat nog maar over twee mensen die samen iets gaan doen. Zonder verdere informatie, weet de ene niet van de andere wat dat terraske doen inhoudt.

Ga je met meerdere mensen een terraske doen moet de informatie doorgegeven worden aan iedereen die mee een terraske gaat doen.

Wat zie je dan gebeuren: Die is er op tijd, de andere wat later, nog een andere is er na een uur nog niet. De vragen die er gesteld worden over het waarom die nog andere er nog niet is, zijn er ook. Veronderstellingen all over. De dienster maakt ook deel uit van dat terraske doen. Zij moet meerdere malen je tafeltje komen bedienen bij elke later komer en die begint te zuchten als men haar meerdere keren laat lopen omdat men niet alles besteld op het moment dat ze aan het tafeltje staat. Op het laatste moment, de rekening. Goed dat alles samen mag gerekend worden, wreed ambetant als sommigen apart willen betalen. Als je geluk hebt, is je groep een kwartier later eindelijk klaar met betalen alleen. Soms hoor je dan, hoe onvriendelijk die dienster wel was, dat het toch lang duurde eer je drinken er was enz...Zij maakt echter deel uit van het terraske doen. Zij had liever gezien dat er afspraken waren rond betalen enz...Dat haar tong op haar schoenen hing omdat men elke keer opnieuw apart bestelde en ze voor datzelfde tafelke, kilometers heeft gelopen, zien we niet.(diegenen die al slimmer zijn moeten dit niet lezen :-)

Wat iets simpels als samen een terraske doen allemaal inhoudt hé. Voor sommigen misschien een stom voorbeeld maar de bedoeling is om te laten zien wat iets simpels al nodig heeft aan informatie om samen iets te doen. Men kan de dienster bv werk besparen door af te spreken op voorhand of je een pot bij elkaar legt, of ieder apart betaald, enz...

Ik wil hier echt niet belerend klinken en enkel aantonen hoe iets simpels, iets vervelend kan worden voor eender wie er deel uitmaakt van een gebeuren.

Samenwerken is niet eenvoudig maar kan vereenvoudigd worden door goede afspraken, afspraken kunnen alleen mits communicatie. Daar moeten we geen klein kind voor zijn om dat te begrijpen.

 

07:56 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-04-09

organisatie

Eender wat men organiseert, er zijn altijd meerdere facetten aan verbonden. Dat is blijkbaar de moeilijkheid naar communicatie toe. Op een groot gebeuren, daar zijn verschillende organisaties die zich met verschillende dingen bezig houden. Daar zijn verantwoordelijken, bezoekers en vrijwilligers. Om alles goed te laten verlopen moeten al die groepen goed voorbereid zijn en daarvoor heb je goede afspraken en regels nodig. De communicatie onderling MOET er zijn. Daar loopt het mis. Meestal weet het ene niet van het andere wat de afspraak is.

De bezoekers, zou men zeggen, hebben niks te maken met de organisatie van een feest. Toch is de communicatie naar bezoekers toe belangrijk. Als men bv op een gebeuren gaat verkondigen dat er gratis taart is voor iedereen. Die taarten hebben op een gegeven moment zelfs conflicten gegeven tussen bezoekers en verdelers. Sommige mensen zijn nu eenmaal rare kwasten. Conflicten over de hoeveelheid gebak, daar ging het dan over. Ongenoegens van de verdelers die vonden dat mensen gulzig waren, dat steendood verniet gezegde, die kwam al voor de derde keer, resten gebak die we nadien tot op het toilet vonden enzovoorts. In het kort, de schandalen van de mens, die over de tong gingen. Volgens mij kan je daar al een deel oplossen door bezoekers op voorhand aan te geven dat iedereen 1 stuk taart gratis krijgt of bv 3 stukjes gebak.

Ik blijf nu hangen bij die taarten maar er was nog iets soortgelijks te beleven waar mensen iets gratis kregen. Ook daar waren er discusies en ongenoegens. Ook daar had men de bezoekers op voorhand kunnen inlichten.

De taarten en dat andere zijn maar stukjes van een geheel. Als elk stukje goed wordt uitgewerkt en er is communicatie onderling, dan wordt het geheel eens zo gezellig.

Wat vele mensen niet aan me begrijpen is dat je me dan uiteindelijk hoort zeggen, dat het een geslaagd gebeuren was. Mensen hebben zich geamuseerd, de opkomst was groot enzoverder. De dingen die me stoorden zijn stukjes van een gebeuren in het hele gebeuren. Ik maak daar verschil in. Gisteren nog ben ik bezig over wat me stoorde in dat stukje gebeuren en ik kreeg direkt als antwoord , neen, dat is niet waar, het feest was geslaagd. Jazeker, het feest was in zijn geheel geslaagd. Alleen die onderdeeltjes niet. Ik praat dus blijkbaar nog steeds te algemeen of mensen kunnen de stukjes niet zien? Ik ga dat bij het volgende gesprek oplossen en op voorhand zeggen dat ik praat over een stukje in een geheel :-). Ik hoop dat ik mijn stukjes boodschap kan overbrengen zoals ik het bedoel. Ik probeer alvast een schema te maken. Werk dus alle stukjes uit en vorm er daarna een geheel van, waar alle groepen en organisaties, op het moment zelf weten wat de afspraken zijn.

08:31 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-04-09

Onzekerheden

Ik probeer hier even te beschrijven wat bepaalde woorden, antwoorden teweeg brengen. Op kleine schaal anders schrijf ik er weer een boek over hé :-)

Zou ik dat bij dat mogen voegen? Antwoord: DESNOODS

Dat antwoord brengt onzekerheid teweeg. Wat bedoelt de beantwoorder nu in feite. Ja, mag het of nee, mag het niet. Ozo, onduidelijk. Brengt onzekerheid mee. Wat moet ik nu doen? Voeg ik het toe of niet? Mijn vraag is niet beantwoord! Antwoord gewoon met ja of nee!

Wanneer gaan we dat doen? Antwoord: LATER

Later? Wanneer is later, morgen, binnen een uurke, ...Ik vraag het nog eens en krijg als antwoord: Ja straks he. Ohoh, straks...Wanneer is straks? Onduidelijk, onzekerheid, stress. Kleef er gewoon een moment op.(tijd)

Gaan we om 17u nog even wandelen? Antwoord: Misschien

Misschien? Gaan we nu of gaan we niet? Weer onduidelijk, onzekerheid, stress.

 

-Misschien gaan we wat later wandelen en desnoods nemen we de hond mee. :-(

-We gaan om 17u wandelen met de hond. :-)

-Na het avondeten gaan we wandelen met de hond. :-)

-We gaan om 17u wandelen en desnoods nemen we de hond mee. :-(

Verschillende manieren om iets te zeggen over hetzelfde. Alleen is er duidelijkheid en onduidelijkheid. Voor velen niet belangrijk, voor vele anderen juist heel belangrijk. Als ik bv, het eerste zinnetje zou verkondigen naar mijn zoon toe, dan krijg je de hele dag negatief gedrag . Blijven zeuren over hetzelfde feit, boos worden omdat het antwoord niet is ingevuld en je niet weet wat er te gebeuren staat. Als ik bij mezelf ga kijken als ik zo een antwoord krijg, dan zit ik in feite heel de dag te wachten en me af te vragen wat er nu staat te gebeuren. Gaan we nu wandelen, gaat de hond nu mee, wanneer gaan we wandelen, ... Op de koop toe, vul je niks anders meer in om te doen, vanwege die afwachtende, onzekere houding. Uit je vraag om zekerheid, blijf je dus dezelfde vragen stellen wat dan wordt ervaren als de hele dag zeuren en lastig zijn. Natuurlijk heb ik geleerd om uit te leggen aan anderen waarom een duidelijk antwoord zo belangrijk is. Waar ik vroeger 100x opnieuw dezelfde vragen ging stellen, zeg ik nu op voorhand dat ik graag alles duidelijk heb. Jaren noemden mensen me een zaag, iemand die blijkbaar niks verstond, een ambetant moeilijk mens, een muggezifter dat altijd haar zin moest hebben. Mensen interpreteren dat zo. Als je blijft doordrammen lijkt het of je wil alles behalve die duidelijkheid. Uit ervaring weet ik dat de meeste mensen onduidelijke antwoorden geven omdat ze dikwijls zelf niet weten wanneer of hoe of wat ze gaan doen. Tja, hoe kan je duidelijkheid scheppen als er niks duidelijk is hé. Niks makkelijker dan klare taal dus.

Een goed voorbeeld misschien onlangs bij de dokter.

Bloeddruk te hoog al een hele tijd, beginnen met bloeddruk pilletjes. Elke dag rond hetzelfde tijdstip in te nemen na het ontbijt. Vraag aan de dokter ivm de migraine aanvallen: mag ik die pillekes nog innemen in combinatie met die bloeddrukpillen? Antwoord: DESNOODS

In mijn hoofd direkt: Desnoods? En volgens mij trok de dokter daarbij een bedenkelijk gezicht. Oei, waarom DESNOODS? Mijn vraag, dokter wat bedoelt u met desnoods want ik ben nu niet zeker of het mag of niet en u trekt zo een bedenkelijk gezicht.. Desnoods klinkt zo, ja en neen. De dokter bekijkt me eens raar en zegt: ja dat mag. Ik krijg ook nog als antwoord dat hij niet raar wou kijken en dat hij zo is. Ik kan het weer eens niet laten en vertel hem dat ook ik ben wie ik ben en dat ik die duidelijkheid nodig heb. Hij zucht eens.

Vroeger zei ik heel dikwijls, pft ik ben precies van een andere planeet. Dikwijls was ik verdrietig omdat mensen me weer eens niet hadden begrepen of me verkeerd hadden begrepen. Ik ging dan alles nog eens herhalen tot ik de indruk had dat mensen het wel begrepen. Vandaag zeg ik al: ik voel me niet begrepen. Meestal schrikken mensen dan en blijven beweren dat ze het wel hebben begrepen. Spijtig maar meestal zitten ze naast de point. Net zoals verschillende mensen me na twee zinnen in de reden vielen en al verder begonnen breien vooraleer ze de volledige uitleg hoorden. Ik krijg dan absoluut geen antwoorden op mijn vraag en krijg er geen stok tussen. Vorige keer had ik zoiets van: och blijf allemaal in jullie wijsheid en heb alleen gemeld dat ik me niet begrepen voelde. Het gevoel dat anderen je dan bekijken als domme gans is groot. In mijn hoofd zijn zij dan de domme ganzen. Op die vergadering zweeg ik er dus over, buiten de vergadering moest ik erover praten. Ik ken dat gevoel van mijn zoon maar al te goed: Mama, niemand begrijpt mij!! De frustraties en de boosheid die daarmee gepaard gaan, ken ik ook.

De positieve noot is:  bij iedere gelegenheid aan sommige mensen te vertellen en daadwerkelijk aan te tonen hoe die misverstanden ontstaan, zijn sommige mensen in hun eigen normale gezin gaan kijken waarom er iets misloopt. Conclusie die ze daar zelf uit trokken: onbegrip voor elkaar, te weinig goede communicatie enzovoorts. Pas op, niet in de negatieve zin gaan ze dit ontdekken, sommige mensen schrikken van de onkunde om structuur in huis te brengen met elkaar, van de communicatie die verkeerd loopt of te weinig is, van de afspraken die onbewust niet nagekomen worden. Ook op de werkvloer loopt er bij velen iets mis qua die dingen. Het leuke eraan is dat sommige mensen gaan zien waar het misloopt. Een klein begin in de aanpassing aan...Net zoals er op het feest iemand iets anders ging aanpakken waar de meeste mensen zich in konden vinden, zijn het kleine stapjes met een grote invloed. Doet me deugd dat in de kring waarin ik me begeef, sommige mensen toch beginnen openstaan voor. Al is er nog zoveel negatief, het positieve moet ook verteld worden. De dagen dat ik me dan soms afvraag waarvoor ik blijf vechten tegen die schijnbare windmolens worden op deze manier ook kleiner en ga ik er weer met goeie moed tegenaan. Integratie kan dus mits elkaar de kans te geven op een ontdekkingsreis :-)

 

 

11:45 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende