18-12-08

gezegd is gezegd...zo was het zo is het...

Ik had hier graag eens wat situaties beschreven die zeer moeilijk zijn. Weer van die voor ons gewone dingen waar we niets achter zoeken of van waar we weten dat die kunnen gebeuren. Onverwachte veranderingen die ander gedrag uitlokken. In feite zou ik graag aantonen dat negatief gedrag, dat je helemaal niet verwachtte, alleen maar iets heeft te maken met onduidelijkheid, veranderingen...En niets heeft te maken met stout of agressief zijn. Meestal is dat wat je ziet maar als je dan kan gaan kijken naar het van waar dat gedrag plots kwam dan pas kan je leren begrijpen en helpen. Ik klink misschien heel belerend en ik heb absoluut niet die intentie. Ik wil enkel mijn ervaringen delen en weer een deel onbegrip uit de wereld helpen. Dankzij het gaan kijken naar wat voorafging aan dat negatieve gedrag, heb ik leren begrijpen. Misschien kan je al iets gelezen hebben op een vorige blog en val ik in herhaling :-) De volgende opgesomde situaties zijn er die ik terugzie bij meerdere kinderen met autisme in mijn omgeving. Dagdagelijkse dingen waar je dikwijls niet bij stilstaat maar een grotere invloed hebben dan men denkt. Ik heb vooral geleerd om niet boos te worden als er negatief gedrag tevoorschijn komt. Nog regelmatig overkomt het mezelf dat ik plots ander gedrag zie en niet in het oog had waar dit vandaan kwam.Meestal zijn het de onverwachte dingen waar je geen rekening mee hield en toch kunnen gebeuren, een onverwachte verandering, een niet nagekomen belofte,...Niemand heeft daar schuld aan, we zijn allemaal maar mensen. Het positieve aan die gebeurens is dat je bij elke keer iets meer leert en je weer meer rekening kan houden met die dingen waar we ons niet van bewust waren. Sommige mensen vinden het heel vermoeiend om met een auti kind om te gaan en ze te begeleiden. Ik ga dat hier zeker niet betwisten maar ik heb toch wel de ervaring dat eens je leert begrijpen, alles minder vermoeiend gaat worden, alles veel rustiger gaat zijn. Zolang je gaat verwachten dat je auti kind zich aan ons aanpast, zal het vermoeiend blijven. Van het moment dat wij ons gaan aanpassen aan het kind, zal er veel veranderen in de positieve zin. Aanpassen wil ook niet zeggen alles toegeven zoals sommige mensen dan die zin interpreteren.

We spreken af dat we naar de aldi gaan en in de aldi zullen we dan koffie, thé en suiker kopen. Mama laadt in de kar koffie, thé, suiker, boter en melk...Oei oei! Plots vliegt de winkelkar door de aldi, wordt alles telkenmale terug in die rekken gezet en blijft alleen die koffie, thé en suiker erin. Mama begrijpt niet goed wat er gebeurt en wordt boos, neemt nogmaals die boter, melk en de chips. Plots zie je van alles door die aldi vliegen en zie je het kind in de rekken klimmen met veel verbaal vertoon...Mama begrijpt er op dat moment niks van en wordt nog eens boos op de koop toe. Kijk naar wat de afspraak was en waarom het kind ander gedrag gaat vertonen.

We gaan zoals elke dag naar school met de auto. Vandaag moeten we een andere route naar school nemen want het is wegomlegging. Het kind begint te krijsen in de auto..

Vanmorgen stond er plots een andere juf in onze klas...Ik ben het noorden kwijt...

Ik heb een vaste zitplaats op de zetel en aan tafel. Er was veel bezoek en die zaten op mijn zitplaats...Ik zeg dat ze op mijn plaats zitten en ze willen daar niet af. Ik begin dan maar te trekken en te duwen...

Ik mag altijd naar mijn televisie programma's kijken. Ineens moest ik ze afzetten omdat iemand naar het nieuws wou kijken...Ik zet iedere keer mijn tv programma's terug op en zap dat nieuws weg, wordt boos...

Mama moet naar de krantenwinkel. Aan die winkel gekomen, blijkt die gesloten te zijn en we moeten naar de andere krantenwinkel. Ik wil niet mee, ik wordt verbaal agressief, trek en duw aan mama...

We spelen een gezelschapspelletje. Thuis doen we dat ook maar hier kloppen die spelregels niet...

Gisteren zouden we op bezoek gaan bij onze vrienden. We gingen niet want ze zijn ziek...Ik ben boos want dat was de afspraak...

Mama heeft beloofd dat we vandaag die dvd gaan kopen in die winkel. Die dvd is uitverkocht. Ik wordt...

De juf liet me op een andere plek zitten in de refter omdat ik me niet goed voelde aan de tafel waar ik altijd zit. Is het nu de bedoeling dat ik er elke dag mag zitten of was het alleen voor deze ene keer? Thuis zeur ik daar de hele avond over tegen mijn mama en 's morgens als ik opsta opnieuw. Ik weet niet wat ik moet doen en krijg hier negatief gedrag van

Ik krijg straf en heb niks gedaan. Die ene sloeg me eerst dus ik sloeg terug. Die krijgt geen straf en ikke wel. Ik ben boos...Hier wil ik graag even zeggen dat het gevoel van IK alleen krijg straf heel reeel is. Wij weten allemaal dat die andere die sloeg evengoed straf kreeg maar dat werd niet gezien en daarvan die conclusie.

In onze beenhouwer krijg ik altijd een stukje vlees. Vandaag niet en ik begreep niet waarom. Ik vroeg dan maar zelf mijn stukje vlees en plots was iedereen boos op me en noemde me onbeleefd. Ik begrijp niet waarom en ik word boos.

Ik vroeg mijn mama wat we vanavond gaan eten en ze zei, fisch sticks. We gaan aan tafel en op mijn bord ligt een cotelet. Ik moet die niet dat zjn geen fish sticks...

Ik vraag aan mama wat we morgen gaan doen. Mama zegt dat ze het nog niet weet. Ik blijf doorzeuren want ik wil weten wat we morgen gaan doen. Mama blijft antwoorden dat ze het nog niet weet. Ik word weer boos...

We moeten naar de bank in die straat. Daar aangekomen is die bank gesloten. Nu moet mama naar die andere bank in die andere straat. Ik weiger mee te gaan en blijf gewoon staan. Mama wordt boos en daarop ik ook. Ik loop weg onder veel verbaal vertoon.

Op straat komen we mensen tegen die we kennen. Mama blijft even staan om met hen te praten. Ik trek en sleur aan mama want we moeten doorgaan. Mama blijft gewoon staan praten. Ik vertoon echt negatief gedrag...

We gaan een terasje doen en mama had gezegd dat ze 2 koffies gaat drinken. Ze bestelt er nog een derde. Ik ben op dat terrasje in het rond beginnen gooien met de bierkaartjes, heb heel hard geroepen dat we moesten doorgaan,...

De meester neemt me vriendelijk vast in mijn nek. Ik ben heel boos op de meester. Neem me nooit vast in mijn nek want dat doet heel veel pijn.

Allemaal misschien stomme voorbeelden voor sommige mensen maar o zo reeel. Ontelbaar zijn de momenten waar iets kan mislopen. Dat boos zijn gaat over onzekerheid, onduidelijkheid, veranderingen, niet nagekomen gemaakte afspraken, beloftes. enz...Boos zijn is dikwijls paniek, is het noorden kwijt zijn, is stress. Boos zijn is dus niet boos zijn maar een reactie op al het bovenstaande. Stout zijn is het dus ook niet! Het is wel het gedrag dat je ziet als je niet doorhebt van waar het komt. Zoals de beloofde fisch sticks die er die dag niet waren omdat mama plots zin had in een cotelet...Zoals een derde koffie bestellen omdat het zo gezellig was op dat terrasje en je kind heel de tijd rustig was en je de afspraak daardoor vergat. Zoals het onwetende bezoek dat de vaste zitplaats van je kind inneemt...Ik hoop dat ik een beetje heb kunnen duidelijk maken wat ik bedoel. En zoals ik al zei, is het niemands schuld dat die situaties ontstaan. Door ze mee te maken, leer je ze te vermijden. De onverwachte dingen zoals een wegomlegging of iemand die plots ziek wordt, daar kan je niks aan doen. Ze zijn wel reeel maar niet altijd te voorkomen. Als ik ergens niet zeker van ben nu, dan zeg ik dat ook aan mijn zoon. Na mijn ervaring dat de krantenwinkel gesloten was, zal ik met 2 woorden spreken. Ik zeg dan bv: we gaan naar de krantenwinkel op onze hoek maar we houden er rekening mee dat die zou kunnen gesloten zijn. Als dit zo is dan moeten we naar die andere krantenwinkel. Meestal is het ok voor hem. Hij herhaalt dan nog even wat ik zei en als die dan gesloten is onze krantenwinkel, wegens verlof of ziekte, dan zegt hij nu zelf: mama dan moeten we dus naar de andere krantenwinkel. Ik moet dan ook weer niet proberen van niet naar die andere krantenwinkel te gaan. Dan kom ik de afspraak weer niet na en begint het weer opnieuw want ik had dat toch zo gezegd, begint hij dan... In feite leer je met zoveel dingen rekening te houden dat je hoe langer hoe minder voor verassingen komt te staan. Heel belangrijk is het ook om consequent te blijven. Wijk 1x af van wat je vooropstelde als grens en hups je kan opnieuw beginnen. Ook heel verwarrend voor hen. Als ik bv thuis neen zei op iets dan mogen er nog 100 anderen onderweg proberen van ja te zeggen. Neen is neen!! Maar dat is weer wat anders.

 

 

12:09 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.