12-10-08

make over

Mijne zoon liep al even rond dat we beiden aan een make over toe waren.Wij naar de kapper en op jacht naar nieuwe kleren.Mama heeft hier wel voor moeten sparen uiteraard want in onze huidige maatschappij,kost alles stukken van mensen.Ik moet zeggen dat ik schrok van mijn zoon zijn enthousiasme bij het winkelen.Gewoonlijk kunnen we niet vlu genoeg terug thuis zijn,nu kreeg hij er niet genoeg van.Nieuwe schoenen,wat nog niet zo makkelijk is met zijn voeten en steunzolen,t shirts,ne pyama ,sloefkes en ne peignoir.Lange broeken weeral niet dus.Mijn zoon de rare petat wil weer geen jeans dragen en alleen driekwart broeken.Hoe dikwijls ik ook zeg dat het winter en daardoor koud wordt,gene jeans en niks lang want hij voelt toch geen koude en in zijn huidige driekwart broek(die dan wel van jeans is),voelt hij zich makkelijk.Kledij brengt dus altijd wel wat zever mee hier.Op deze school is sportkledij niet toegelaten dus hij zal toch wel iets anders moeten gaan dragen van de winter! Zoals altijd,tijdens ons winkelen, hebben we dezelfde problemen,Schoenen passen is een moord.Dat zijn lelijke schoenen en die wil ik niet,in de die passen mijn steunzolen niet en in de die steun ik mijn enkel niet.Die mooie schoenen mama,die heb ik gepast in maat 41 en ik wil die.De sukkelaar heeft maatje 38 maar toch zou hij die 41 kopen al liggen die steunzolen te dansen in die schoenen en zijn de tippen niet gevuld.Weer een hele bedoening dus in die schoenwinkel.De verkoopster bleef rustig en vriendelijk en kwam op de duur af met schoenen die gemaakt zijn voor steunzolen in te dragen en ze trokken nog wat op die met maatje 41 ook :-) Wij eindelijk buiten met nieuwe schoenen,gemakkelijk een driekwartier later waarin hevige reacties van mijn zoon aan te pas kwamen omdat hij maatje 41 niet kreeg.De nieuwe schoenen blijken wonderbaarlijk zijn trots te zijn.Ik zeg dat omdat iets nieuws gewoonlijk in de winkel goed is maar eens buiten mankeert er van alles aan die schoenen en wil hij ze niet meer dragen.Deze keer hebben ze de hele weg naar huis afgelegd onder het herhaaldelijk,ik ben trots op mijn nieuwe schoenen mama.oef! Voor we thuis vertrokken had ik aan hem gezegd dat we dat allemaal gingen kopen en had er spijtig genoeg bij verteld dat mama daar voor had gespaard.Heel de winkelstraat wist dat mama had gespaard en dat we nieuwe spullen gingen kopen.Wel honderd keer heeft hij gezegd(ook voor heel de straat) dat hij zich nu beter in zijn vel voelde met zijn nieuwe kapsel en schoenen.Hij zij zelfs(en dat ontroerde me),mama voor de eerste keer in mijn leven kijk ik graag in de spiegel en vind ik me mooi.Als je weet dat daar meer achter zit dan dat nieuwe kapsel dan is dat het mooiste wat je je kind kan horen zeggen.Dankzij jaren gepest te worden, al die misverstanden en conflicten die er zijn geweest dankzij het onbegrip al die jaren op een verkeerde school, kon je geen lager zelfbeeld meer verkrijgen. Niet alleen dat nieuwe kapsel werken mee aan zijn nieuwe houding maar ook de type 7 school dit jaar,maken van hem een nieuw kind.Fantastisch!!! De winkels en onze kapper,allen zijn ze op de hoogte van mijn zoons handicap en ook zij verdienen een bedankje voor hun geduld en begrip tijden het passen,wachten en kiezen.In de kapper bv mocht hij als hij wou ,tijdens de wachttijd meehelpen ,in een andere winkel nemen ze even de tijd om een klapke te doen met hem, in een andere winkel blijven ze rustig als mijn zoon weer eens op luide toon verkondigt dat hij iets lelijk of te duur vind.Mensen van de speelgoedwinkel kregen ook weer een bezoekje en ook zij doen dan een klapke met hem,al loopt hij er meerdere keren per dag binnen en vraagt hij iedere keer weer uitleg over een psp spelleke.Nu nog een lange broek vinden en hem die laten dragen en we zijn content!!

08:29 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Echte jeans heb ik ook nooit gewild. Ik voel me daar niet goed in. Die dingen zijn te stijf en te koud. Ik begrijp zijn standpunt dus wel. Maar dan wordt het wel moeilijker om een lange broek te vinden die eventueel wel zou zien zitten. Aangezien het geen sportkledij mag zijn, kan een trainingsbroek dus ook niet.

Dat boekje met gezegdes van Van Dale ... domme ik, ik had die vermelding gezien in de gva en gedacht dat ik die toch niet had. En nu heb ik die zondagskrant van 5 oktober natuurlijk niet. Dom, dommer, domst ! Ik kan me wel voor 't hoofd slaan.

Pffft !

;-)

Gepost door: ms | 12-10-08

De commentaren zijn gesloten.