04-10-08

Vrijetijd...

Weekend...De periode van vrije tijd en zeer moeilijk voor mijn zoon om dit zelf in te vullen.We hangen dus een schema.We hebben ook afgesproken dat het tijd wordt om kleine taakjes in huis te doen.Hij amuseert zich kostelijk als er staat ,stofzuigen.Mama,zegt hij dan,ik voel me goed als ik dat doe,dan verveel ik me niet.Vraag echter om te stofzuigen als dat niet op het schema staat,vergeet het dan maar.Heel normaal maar soms probeer ik eens om te zien of hij het aankan van dat schema af te wijken.Ons schema bestaat uit geschreven tekst op verschillende vierkantje kaartjes die we dan op een a3 vel kleven(klitteband) dat verdeeld is in vierkante vakjes.We hebben dat schema onderverdeeld in:taakjes,met mama samen doen,alleen doen.Straks komt hij uit zijn bed,na een lange verdiende en nodige nachtrust,en het eerste wat hij doet is zijn schema gaan lezen.Vroeger kleefde ik op dat schema wat er volgens mij moest ophangen.Zijn opmerking nog niet zo lang geleden van;waarom vraag je mij eens niet wat ik liever wil doen,heeft me doen inzien dat ik met hem op dat moment helemaal geen rekening hield.Vanaf toen hebben we een klein overleg en heeft hij me verteld wat hij ook eens graag zou doen.We hebben dan ook nieuwe kaartjes bij gemaakt.Niet alleen op gebied van taakjes ed. maar ook op gebied van gedrag,moeten we een schema maken.Dit op vraag van mijn zoon.Vooral bij het buitengaan is het moeilijk voor hem,vooral als we mensen tegenkomen die een praatje willen maken.De straat oversteken is ook nog steeds een probleem. As ik hem niet tegenhoud dan loopt hij gewoon door., vooral aan de tramsporen is dit gevaarlijk.Als ik op voorhand zeg,je moet links en rechts kijken voor je oversteekt dan doet hij dat hoor,alleen heeft hij het nodig hierop attent gemaakt te worden. Daarvoor hebben we een sleutelhanger gemaakt.Wat onze activiteiten buitenshuis betreffen,daar zegt mijn zoon niet rechtstreeks wat hij vervelend vind maar stelt dan een vraag.Een vraag waar ik dan ja of neen moet op antwoorden.Zeg ik ja,dan zegt hij niks meer,zeg ik neen,ook dan zegt hij niks meer.Eens we dan doen waar het antwoord ja op was,dan zie je aan zijn gedrag hoe hij zich hier bij voelt.Allemaal dingen waarin ik heb moeten leren verder kijken dan die vraag.Ik zal dan ook na mijn ondervindingen hierin ,verder op een vraag ingaan en op die manier krijg ik dan ook te horen wat er achter die vraag van hem zat.Buiten ons schema,houdt ikzelf me dan ook aan zijn gewoontes.Als we dus bv gaan winkelen,dan weet ik dat we niet voorbij de speelgoed winkel kunnen ,zonder dat hij daar eens binnen heeft geweest,dat de zeeman ,die stinkwinkel uit den boze is:-). Als een mens bedenkt dat een schema een kind alles laat doen wat er staat,terwijl je hen misschien laat doen waar ze helemaal geen zin in hebben maar het toch doen omdat het in een schema staat,waar was ik dan mee bezig...Mijn zoon de prater,praat ja maar niet op de manier die je zelf gewoon bent..Als hij praat dan hoorde ik dikwijls niet echt wat hij wilde zeggen en liet het voorbijgaan als een simpele vraag met een simpel antwoord.Zo simpel is het dus echter allemaal niet.Mijn boodschap hier is dus,luister dieper naar je kind,ga verder in op een vraag,kijk naar het gedrag,wees zelf de aanzet tot een gesprek.

08:04 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.