27-09-08

onvoorbereid

Gisteren was het een facultatieve verlofdag voor mijn zoon.Ik had onze dag uitgestippeld maar onverwachts kreeg ik te horen dat er een afscheidsfeestje was die namiddag.Ondertussen hebben we in de voormiddag gedaan wat was afgesproken.Eens thuis gingen we even tv kijken en daarna naar de winkel.Ik vertel van het afscheidsfeestje en dat we daar dan tegelijkertijd een pannekoek kunnen eten.Al tegen zijn zin gaan we ernaartoe.We komen daar aan en er blijkt veel volk te zijn en een optreden.Meteen begint hij te zagen dat hij naar huis wil.Hij zondert zich even af in de hal met zijn nintendo en ik denk ,oh,het is wel ok.Ik ga buiten even een sigaretje roken.Ook hij komt mee buiten.Staat er iemand mee te roken die hij kent en die we beiden graag hebben..Plots begint hij haar spelend in haar buik te porren.Zij heeft dat uiteraard niet graag en we vragen hem dan ook te stoppen.Niks gekort,op de duur begon hij mama in de buik te porren.Hij is dus weer even vervelend en staat op dat moment voor niks open.Alle rokers gaan naar binnen en ik sta daar nog even met mijn zoon.De bui gaat over en we gaan ook naar binnen.We bestellen pannekoekskes.Eens de pannekoeken op tafel wil hij er niet van eten.Het enige wat hij wil is naar huis gaan.Mijn fout dat hij dit gedrag vertoonde.Als ik eens overloop wat er allemaal te moeilijk was dan kan ik dat ook zien.1)Het onverwachte ,niet afgesprokene van naar dat afscheidsfeestje te gaan.2)Eens we daar zijn ,het vele volk.3)Het lawaai van de muziek.4)De pannekoeken die je pas kon bestellen na het optreden.Toch,vond ik het knap van hem dat hij zich even afzonderde.Hij heeft dus heel erg zijn best gedaan voor mama zodat ze daar toch even kon blijven.Het onverwachte,niet afgesprokene is en blijft uit den boze.Na het afscheidsfeestje en de pannekoeken had ik weer mijn toffe zoon terug.We zaten immers terug op ons afgesproken schema.

08:29 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

planning Ik begrijp dit volkomen. Het is ongelooflijk hoeveel agressie een wijziging in de planning kan teweegbrengen. Het is niet te verklaren, het is er plots, onbedwingbaar, sterker dan jezelf. De enige wijziging in de planning die door een autist aanvaard wordt is de wijziging die hijzelf doorvoert. Waarom ? Omdat die wijziging niet plots komt zoals men meestal denkt. Hij/zij heeft erover nagedacht, maar dat merkt een ander niet. Voor een ander ben je dan teruggetrokken, stil, emotieloos, ... Men beseft soms niet hoeveel er in ons hoofd omgaat per seconde ...

Gepost door: Praterke | 30-09-08

De commentaren zijn gesloten.