28-07-08

begrippen...

Moeilijk voor ons om ons dikwijls nader te verklaren.We vallen toch iedere keer weer in onze gewoontes qua communicatie.Ik betrap me daar zelf ook nog steeds op.Kinderen met autisme(en ik denk zelfs anderen ook)hebben duidelijkheid nodig.Wij zijn het zo gewoon om in feite te algemeen te praten of te eisen of op te wijzen dat we veel te onduidelijk zijn.Ik zal proberen het hier even duidelijk te maken en er zelf nog harder aan werken die grote begrippen niet meer te gebruiken.

Je moet braaf zijn! Tja braaf zijn....wat is dat braaf zijn?Braaf zijn kan alles inhouden zoals,je mag niet roepen,je mag niet slaan,je moet stilzitten......

Je moet luisteren! Tja naar wat of wie moet je luisteren?Naar het fluiten van de vogels of naar wat ik zeg of naar de muziek.....

Dat mag je niet doen! Tja,wat mag je niet doen hé?Je mag niet met je schoenen binnen of je mag niet met die blokken gooien of....

Straks gaan we naar de bomma.Tja,wanneer gaan we nu he,straks kan zijn binnen 10 minuten of binnen een uur of pas in de vooravond.We plakken er beter een tijd op.Dat kan via de klok of via een eierkoker of via een geknutselde klok,men verkoopt ook autiklokjes die dan een uur,een half uur een kwartier enzoverder aangeven via kleur.

Als hij vraagt waar iets staat en ik zeg dat staat daar.Waar is daar dan in godsnaam hé?Beter kan ik dus zeggen:dat staat of ligt of vind je terug op de 2de plank van de tv kast.

Er zijn zo nog van die onduidelijke uitspraken van ons maar ik hoop dat ik duidelijk heb kunnen maken waar het kan mislopen.

Ook nemen we heel dikwijls als vanzelfsprekend aan dat ze begrijpen wat we in feite willen dat ze doen.Als mijn zoon vroeger boven op zijn kamer bezig was en het eten stond klaar dan riep ik naar boven dat het eten klaar was..Hij riep dan terug :ja! Hij was 10 minuten later nog niet beneden al had ik al een paar keer en op t laatst met stemverheffing geroepen dat het eten klaar was.Ik verwachtte dat hij naar beneden zou komen om te eten maar dat was niet zo.Tot ik begreep dat ik hem moest zeggen om naar beneden te komen en te eten.Stom soms hoe wij verwachten dat als je zoiets zegt een mens automatisch reageert.Als de tv te luid sta en je zegt de tv staat te luid,verwachten we als vanzelfsprekend dat ze de tv gaan stiller zetten.Niks hoor de tv blijft luid staan tot je vraagt of ze de tv wat stiller zetten.

Als we buiten gaan en het regent dat het giet,weten wij dat we onze jas moeten aandoen.Als ik aan mijn zoon niet zeg dat hij zijn jas moet aandoen omdat het regent dan stapt hij gewoon buiten zonder jas.

Toen ik mijn zoon leerde om alstublieft te zeggen,wees hij me erop dat ik ook alstublieft moest zeggen als ik aan hem iets vroeg of gaf.Straf in feite hoe je jezelf beter leert kennen als je hen iets aanleert :-)Ook is dit een goed voorbeeld van wat anderen dan onbeleefd noemen.Ik leer hem alstublieft zeggen en iedereen moet dan ook aan hem altstublieft zeggen en hij zegt dat dan ook tegen iedereen.Als ik dus iets vraag zonder die alstublieft erbij,krijg ik te horen:neen want je hebt niet alstublieft gezegd!Zie je mensen ,hij wil niet onbeleefd zijn maar brengt in de praktijk wat hij leerde en immiteert mij daarin.

Omgaan met iemand met deze handicap is niet makkelijk als je niet goed weet hoe het allemaal in elkaar zit.Het is een dagelijkse ontdekkingstocht en zelfs een leerschool omdat je je eigen fouten ontdekt.Uit ervaring weet ik nu dat als mijn zoon een crisis krijgt,ik iets had beloofd en vergeten was,ik niet duidelijk genoeg was of me niet aan een afspraak had gehouden,als hij iets niet of verkeerd begreep.Vooral op school geven deze dingen problemen.Thuis gaat het allemaal redelijk goed.Dat is dan ook een 1-1 relatie.Zelfs na al die jaren,verval ik soms nog in mijn oude gewoontes en betrap ik mezelf erop dat ik diegene was die hem in de war bracht.Mijn zoon heeft het recht me er dan op te wijzen al is het dan op zijn manier.Op zulke momenten ben ik dan niet hypocriet en krijgt hij zelfs gelijk van me dat hij me erop attent maakt.De verstandhouding is er alleen maar op vooruit gegaan.De manier waarop hij soms iets zegt,daar werken we aan.Sommige mensen worden boos als hun kind hen ergens op wijst.Ik zie het als,ik heb weer iets geleerd.Als je goed luistert naar wat ze zeggen op zulke momenten,dan ontdek je waarschijnlijk waar negatief gedrag vandaan komt.Hoe moeilijk het soms ook is,de boodschap is zelf kalm te blijven.Agressie vraagt immers agressie(verbaal of lichamelijk).

 

 

 

09:46 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.