31-05-08

De Enkel

Bij de dokter geweest voor die enkel(nogmaals).Deze keer hebben we een duidelijke uitleg gekregen en nog eens te horen gekregen dat er niks aan te doen valt behalve die enkel steun geven,zodat deze minder wordt omgeslagen dmv steunzolen.De dokter heeft dit uitgelegd dmv zijn vuisten.Als we een vuist maken en we richten onze duim naar onder,stelt dat die beenderen voor.Bij ons zien we tussen die beenderen een spatie dus houden we onze vuisten uit elkaar.Als je je vuisten dan gaat draaien van links naar rechts dan kan je probleemloos draaien en verloopt alles vlotjes.In mijn zoons enkel zijn die vuisten praktisch tegen elkaar.Als we dan gaan draaien met die vuisten dan raken de beenderen elkaar en gaan soms plots blokkeren omdat ze dan bij wijze van spreken even vast zitten ,hij heeft dan even geen gevoel meer in die enkel.Daardoor valt hij dan of struikelt.De pijn in die enkel die er bijna dagelijks is,kan je vergelijken met reumapatienten,zei de dokter.Door dat vele omslaan en het blokeren van die enkel,krijgt hij dan ook nog eens ontstekingen in die enkel.

En weer vonden sommige leerkrachten dat hij "zomaar" niet op school was deze week en een komediant is.Ik wens deze van harte even dezelfde pijn toe.

Soms ben ik al die commentaar zo beu,al dat ongeloof omdat iets niet zichtbaar is.Autisme is uiterlijk onzichtbaar,die beenderen in die enkel zijn onzichtbaar,zijn longen zijn onzichtbaar,zijn allergieen zijn onzichtbaar.Zelfs het verdriet van een kind dat dagelijks zichzelf verstopt ,zijn best doet erbij te horen en faalt,het dagelijkse onbegrip dat hij ervaart is onzichtbaar voor hen.Als je het mij vraagt,,moet mijn zoon een sterk iemand zijn om die dagelijkse strijd vol te houden.Ik wil dat zelfs veralgemenen naar iedereen auti,die diezelfde geestelijke strijd moeten voeren in de realiteit van onze maatshappij.Niet moeilijk dat ze soms even flippen.

06:47 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.