26-04-08

Wat een week

Pft,het was weer een zeer vermoeiende week.Soms heb ik zoiets van ,ik ben het allemaal zo beu.Iedere keer er iets positiefs uit iets negatiefs vloeit,lijkt het of ik moet het op een wip en een gauw bekopen met weer iets negatiefs.Na mijn gesprekje met de leerkracht voelde mijn zoon toch aan dat de meester weer terug wat vriendelijker was.Hij is zelfs zelf naar de meester gestapt om over al zijn frustraties te praten.Een hele grote stap voor hem daar het niet echt zijn gewoonte is om uit zichzelf iets aan te kaarten.Ik ben daar dus trots op.Hij heeft de meester verteld waar hij het moeilijk heeft met hem en waar het moeilijk ligt voor hem naar die sportklassen toe.De meester was begrijpend,vertelde hij me.Hij had er in ieder geval een goed positief gevoel bij.Hij is dus weer wat rustiger en dat voel je thuis dan ook.De meester zou zelfs zijn verontschuldigingen hebben aangeboden aan hem.Ik heb hem gezegd dat dit allemaal knap is van zowel hem als de meester.Ik ben een beetje terughoudend maar dat ga ik mijn zoon niet vertellen.Het is immers al zo dikwijls geweest.Het belangrijkste is dat mijn zoon een goed gevoel heeft bij het naar school gaan.Hij voelt naar de sportklassen toe een bescherming van de meester daar die heeft uitgelegd waarom hij nog niet weet bij wie hij mag slapen.De meester heeft hem uitgelegd waarom en die reden zou zijn omdat ze willen vermijden dat hij gepest wordt als hij op de verkeerde kamer terecht komt.Ze gaan eerst nog praten met de kinderen die zijn voorkeur genieten.Voor de rest zit ik in mijn maag met dat attest type 7 waar ik kan gaan oplossen waar het ontwikkelingscentrum in de fout ging.Het ergst is dat ik mijn zoon nog maar eens een bezoekje aan de psychiatrie moet laten doormaken.Dat kind heeft een hemelse schrik van al wat dokters noemt.Hij kent ziekenhuizen en dokters dan ook meer dan genoeg.Hij moet dan ook juist de laatste dag van school verletten waar ze dan gewoonlijk nog iets fijns doen en hij dat dan weer moet missen.Het is ook altijd iets als je het mij vraagt.Het hypocriete hieraan is dat er nog velen rondlopen met een niet ondertekende diagnose van een psychiater via dat centrum.Alleen hadden ze al een type 7 attest omdat ze plaats hadden in een ass school dus zij hebben die handtekening niet nodig.Ik moet daarom niet naar dat centrum,ik kan ook naar een andere kinderpsychiater stappen voor een handtekening.Normaal werd er een bijvoegsel met handtekening gestuurd van dat centrum maar er is een nieuwe psychiater en die wil het kind eerst zien om die handtekening te zetten.Ik heb dus weer pech.Ik kan me hier echt niet achter zetten maar ik moet of het is ten koste van de toekomst van mijn kind.Ik heb anders wel genoeg andere dingen te doen dan even 85 euro neer te tellen,een have dag onderweg te zijn met het openbaar vervoer en mijn kind zijn dag te verpesten.Echt waar,ik voel me hier alles behalve mee.Enfin,vandaag gaan we naar de opendeurdag van de nieuwe school.We hebben er verleden jaar ook geweest maar vandaag zal het een extra ontdekkingstocht zijn voor mijn zoon.Ik ga proberen mijn hoofd te ledigen van al die negatieven van de laatste tijd en genieten van mijn zoon zijn enthousiasme.Ik voel bij mezelf dat het me allemaal een beetje teveel wordt de laatste tijd.Migraine aanvallen krijg ik er van,van al die stompzinnigheid.

07:17 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.