09-04-08

van begrip naar onbegrip

Jaja, hier gaat het weer eens een keer over die schoolbus.Niet dat mijn plaat nog blijft hangen maar blijkbaar komen we weer  niet terecht bij mensen die autisme echt kennen.Om een beetje duidelijkheid te scheppen moet ik dit eerst even schrijven:je hebt de school en een deel van de school is semi internaat.De school is in feite een fusie van 2 scholen.En het busvervoer maakt dan ook weer eens deel uit van de school.Voor de paasvakantie hebben we dus wat ik schreef in vorige blogs over die bus.Wat er ondertussen over die bus al allemaal geschreven en gepraat  is, daar kan je je geen gedacht van geven.Om te beginnen dus werd mijn zoon via de school gestraft met een week schorsing van de avondbus.Een gesprek hierover met hem volgt met de tussenpersoon die mee die ritten in goeie banen leidt.Een gesprek hierover met zijn mentor van semi internaat .Ondertussen is het voor die laatste 2 mensen wel duidelijk dat mijn zoon inderdaad geen racist is en niet de bedoeling had de uitspraken zo te formuleren.(weer dat autisme en het verkeerd begrijpen en geven van boodschappen).Na op die bus ten onrechte aangesproken en gestraft te zijn geweest,werd mijn zoon dankzij deze onterechte aantijgingen boos en kreeg een bui.Tja onrechtvaardigheid is iets waar hij totaal niet mee kan omgaan en ik denk ook dat de meeste mensen met deze handicap daar niet mee kunnen omgaan.Het niet begrijpen waarom men hen zo dikwijls van iets beschuldigt,terwijl ze het helemaal niet zo bedoelden of niet begrijpen en geen inzicht hebben in waar het fout zit.Het niet weten wanneer men iets kan zeggen en wanneer men beter zwijgt.Daarop dus volgt er een bui in het onbegrepen gevoel en het niet begrijpen van waarom zijn ze nu boos op me,ik heb niks verkeerds gezegd.De verbale agressie die daarmee gepaard gaat,is dan de volgende reden om hem nog meer te straffen.Ik zelf heb mijn zoon gestraft om zijn verbale agressie mits een duidelijke uitleg waarom en waar hij verkeerd zit.Een straf waar hij ook iets leert en uit kan begrijpen.Die straf wordt door hem dan ook aanvaard.Trouwens geen garantie voor het volgende misverstand waaruit het onrechtvaardige gevoel zal ontstaan, gevolgd door een bui van verbale agressie.Ik ben er dan ook als geen ander van overtuigd dat die verbale agressie iets is waar hij moet in leren maar op het zelfde moment kan ik begrijpen dat het onrechtvaardige waaraan hij keer op keer wordt blootgesteld hem boos en onbegrepen doen voelen.Ikzelf dien een klacht in hogerop en bij de Lijn waar de chauffeurs voor werken.Men reageert van hogerop met een uitleg over hoe de scholen worden gesteund(financieel)en men belooft me de school te contacteren.Tot van de week was dat nog niet gebeurd.De lijn heeft helemaal niet gereageerd.Ik heb een gesprek met de directeur die op zijn beurt een uitleg geeft van hoe het allemaal in zijn werk gaat(aan de hand van het antwoord van hogerop)en weet ook dat er nog veel werk aan de winkel is wat busvervoer betreft.Mijn zoon krijgt alsnog terug de toegang tot het avondbusvervoer.Ondertussen heb ik ook nog eens een gesprek met een andere verantwoordelijke die een begeleidster onder haar hoede heeft waar ik persoonlijk een probleem mee heb(vanwege haar liegen en het zo verstoppen van haar eigen fouten.)Met als resultaat dat ze wel verder hebben onderzocht wat mijn zoon verkeerd deed en allerlei handen boven elkaars hoofd houden.Daarbuiten stuurden ze ook nog eens een mail naar zijn leerkracht op school zodat hij ook deze week daar nog eens straf van krijgt voor hetzelfde dat voor de paasvakantie gebeurde.Hij mag de hele week op de rode stip gaan staan op de speelplaats en op de gang.Waren schandpalen niet iets van de middeleeuwen?Ik wil hier even melden dat er in een gesprek met de opvoeders toch wel heel duidelijk gesteld was dat het niet nodig was om zowel bij de tussenpersoon als op semi als thuis als bij de leerkracht,als een schorsing op de bus nodig waren.HIJ MOET GEHOLPEN WORDEN EN NIET VERNEDERD.(hulp hebben de tussenpersoon en de mentor van semi,zeker en vast geboden en steunden hem zelfs in zijn gelijk wat betreft het onrechtvaardigheidsgevoel,alleen moet daar altijd het zinnetje op volgen dat het in onze maatschappij zo werkt) Daarbij vraag ik me af welk nut het heeft een kind nog te straffen als het gaat over iets van weken geleden.Semi internaat,tussenpersoon en mama ,hebben dan ook op een goede manier gepraat en (mama)gestraft naar mijn zoon toe.Al de anderen die erbij te pas kwamen zijn nog maar eens verkeerd bezig.Met als resultaat een kind dat niet meer begrijpt waarom hem dit allemaal te beurt valt.Hij gaf immers de marokkaanse alleen maar een complimentje over haar shmink en deed hem denken aan egyptische koningin.Door haar gebrekkig nedelands vroeg hij van welke origine ze was.Na haar uitspraak daarop dat hij racist was werd hij boos ,gevolgd door alles behalve complimentjes.De dag daarop kreeg hij bij de weer andere begeleidster nogmaals te horen dat hij racist was en een praatverbod had.Tussen haakjes bij het nog maar opstappen van de bus.Weer kijkt hij haar vragend aan en wil weten waarom ze dat zegt.Ze negeert zijn vraag en hij wordt weer bozer.Tot vandaag toe(bijna 3 weken verder)begrijpt hij nog steeds niet waarom ze hem een racist noemen.Ik vraag me echt af of het niet andersom is.Is het het systeem dat een handicap vertoont of mijn zoon?De verantwoordelijke van heel dat busvervoer heeft zelfs nog niet de moeite genomen me te contacteren.Ik neem haar dat heel kwalijk.Temeer omdat ze beter zou moeten weten daar ze zelf een auti kid heeft.

Vandaag heb ik ook mijn gesprek gehad met het clb.Daar begrepen we elkaar dan weer wel.Uit de testen die ze deden ,kwam alleen maar wat ikzelf al lang allemaal wist en waar ik al zo dikwijls voor gewaarschuwd heb.Zoals:hij geeft het beeld van zichzelf dat hij inteligent is.Dat is ook zo maar het is heel dikwijls immitatie van een programma op tv of gevolgde lessen of gesprekken onder volwassenen.Als men er vanuit gaat dat hij inderdaad zo intelligent is als men denkt ,aan de hand van wat hij verkondigt over het heelal of wetenschappelijke dingen en dergelijke meer,dan gaat men te hoge verwachtingen stellen waarin er dan teleurstellingen vallen.Die teleurstellingen zijn dan dikwijls weer een reden voor onbegrip ten nadele van mijn zoon.Toch raar dat ze het niet willen horen van een mama en dat dit gegeven eerst moet aangetoond worden via testen.Uit de gesprekken die ik deze week heb gehad met profs,blijkt keer op keer dat ik mijn zoon wreed goed ken en hem echt niet verkeerd inschat.Waarom moeten profs toch altijd zo betweterig zijn en moeten die kids eerst al die conflicten en misverstanden ondergaan vooraleer ze geloven wat een mama hen probeert te vertellen.Ik vind het echt heel erg dat mijn zoon keer op keer wordt blootgesteld aan hun verwachtingen,hun gedachten over en noem maar op.Voor mij is mijn zoon,mijn zoon of hij nu een iq heeft van 80 of van 100.Hij is en blijft auti en heeft alle HULP nodig die hij kan krijgen.Die normale begaafdheid heeft hem alleen maar, in zijn op het moment zo korte leven,veel verdriet bezorgd,veel onbegrip en verkeerde etiketjes.Als je het mij vraagt,verdienen die kids wel meer respect alsook elke ouder die de dagelijkse strijd voert in ons systeem.Mijn strijd ligt daar in ieder geval.Mijn zoon is een prachtig exemplaar in ons systeem,heeft een mooie inborst en het vermogen om te leren.Ik hoop dat ik nog lang zijn gids en boodschapper mag zijn.Het zal nodig zijn ook om de oogkleptheorie van velen teniet te doen.

 Ik wil toch graag even de mensen bedanken waar ze mijn zoon wel begrijpen en hem op de goede manier begeleiden.Ze zijn schaars maar ze zijn er wel.

19:21 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.