10-03-08

autisme en de buitenwereld

Zaterdag 8 maart was het de internationale vrouwendag.Wij zijn deze dag mee gaan beleven met de afrikaanse gemeenschap.Deze mensen hadden ook gezorgd voor een politiek debat,in het kader van kansarmoede en nieuwkomers.Eigenlijk was het een debat over iets totaal anders dan autisme.Eén van de politieke dames beschreef armoede aan de hand van een daar aanwezig schilderij op de vraag van:wanneer spreken we over armoede?Alle aspecten kwamen daarin aanbod.Vriendschappen sluiten,het sociale in het kort werden er ook in vernoemd.Gaandeweg in het debat kwam ook ons onderwijs aanbod en de problemen qua anderstalig zijn.Nog veel meer waar ik nu niet ga over uitweiden.Een van de dames zei op een geven moment dat armoede niet alleen tot daar bleef maar zich verder en verder uitstrekte en het niet enkel had te maken met allochtoon of autochtoon zijn.Men sprak veelvuldig over integratie en de aangeboden dingen en hoe het het niet altijd bij de overheid lag die of die problemen.Uiteindelijk had ik toch wel gehoord dat we al verder waren dan alleen bij de nieuwkomers en dat armoede zich inderdaad verder uitstrekte.Mijn irritatie werd groter gaandeweg het debat,tot ik mijn vinger opstak.Ik heb hen verteld dat er in dit debat toch wel bepaalde groepen vergeten zijn en dat als we bv over autisme praten,we evengoed kunnen praten over anderstaligen en communicatieproblemen,het probleem van vriendschappen en sociale contacten leggen er ook is,dat als we praten over integratie (later) en onderwijs,we onze kinderen met autisme en het arme aanbod hierin,alvast kansarm moeten maken(juist vanwege het arme aanbod)en dat dit toch wel bij de overheid ligt.Dat als we praten over integratie er meerdere handicaps zijn die in de vergeethoek worden gezet en heb ik hen de vraag gesteld,hoe zij dan integratie willen bekomen voor deze mensen.Mijn antwoord hierop was dat ze beseffen dat dit een knelpunt is,dat eraan gewerkt wordt maar dat het thema van dit debat even anders lag.  :-) Na het debat zijn enkele van deze dames toch nog even komen praten met me en willen gerust nog eens terugkomen om een debat te houden over autisme en ons systeem.Ik hou hen daaraan :-)Blijkbaar zijn er anderen die zich intensief bezig houden met deze problematiek en zou ik op ons internet deze mensen kunnen terugvinden.Ik ga zeker op zoek naar deze mensen.Al stond het debat van zaterdag dan in een ander teken dan van autisme,het is een feit dat onze kinderen wegens het arme aanbod in hulp,onderwijs en noem maar op,kansarm worden gemaakt naar hun toekomst.Ik denk dan dat ze me toch hebben gehoord en er misschien weer eens even over nadenken.Die indruk gaven ze me in ieder geval in een nagesprekje.Dat er nog veel werk aan de winkel is,gaven ze volmondig toe.Toch goed om weten dat ze ervan op de hoogte zijn en dat dit onderwerp hen helemaal niet koud liet.Wat ook leuk was,is het gegeven van een hartelijk gemeend applaus dat ik kreeg na mijn opmerking.Niet om arrogant te zijn dat ik dit zeg maar via de vereniging heb ik geprobeerd om mensen uit de buurt waar we wonen op de hoogte te brengen van autisme waardoor ik die steun op zaterdag heb gekregen van de mensen.Fantastisch toch hoe mensen elkaar leren begrijpen en van daaruit op zulke momenten hun blijk geven van steun en sympathie

11:52 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.