15-02-08

Sport

Toch even wat aandacht besteden aan sport en de negatieven voor mijn zoon en blijkbaar vele anderen met de handicap autisme.Voetbal,basketbal,korfbal,zwemmen allemaal sporten waar hij aan wil deelnemen.Al 2x heb ik hem in een sportvereniging gedaan en al 2x loopt er ergens iet mis.Niet met mijn zoon maar met de verenigingen.Omdat het belangrijk is trainers op de hoogte te brengen van autisme ga ik dus elke keer op voorhand met hen praten.De korfbal was weer eens het schoonste voorbeeld van onbegrip.Na een gesprekje dus met de trainer kan hij erbij.Na een aantal x trainen ziet de trainer dat mijn zoon op een andere manier aandacht nodig heeft en vooral meer aandacht.Voor die brave man was dat niet erg en hij vertelde me dat hij op zoek ging naar een collega die zich dan wat meer met mijn zoon bezig zou houden.Wil het ongeluk dat hij net op het einde van het seizoen in die club kwam maar volgens mij geen vuiltje aan de lucht en het laatste korfbal gebeuren is met verschillende ploegen in een sporthal.Even erbij vermelden dat mijn zoon zwaarlijvig is en een vergroeide achillespees heeft waardoor hij niet zo vlug kan lopen als een ander.Op dat laatste gebeuren komt een vrouw naar me toe,ik had ze nooit gezien,en spreekt me aan."Mevrouw ,"zegt ze "u ziet toch zelf dat dit niet kan in onze korfbalclub".Ik kwam echt uit de lucht gevallen en dacht dat de trainer me toch had aangesproken ivm de moeilijkheden en er een mouw ging aan passen.Uw zoon zei ze,kan niet hard genoeg lopen,heeft meer tijd nodig en dat kan niet in onze club,ons niveau ligt hier hoger.Echt,ik had dat mens zo een draai rond haar oren kunnen verkopen.Mijn zoon was keihard gemotiveerd,er was ons gezegd dat er geen probleem was om mee te korfballen en nu mocht ik even aan dat kind gaan vertellen dat hij niet meer welkom was.Overstuur ben ik daar doorgegaan en heb mijn zoon dat slechte nieuws toen verteld.Zijn wereld viel even in.Zowel hij als ik,wij begrepen niet waar dat plots vandaan kwam.Ik heb toen ook een mail gestuurd naar  Antwerpen sport over heel die situatie en ik kreeg een mail terug dat er sport was voor de gehandicapten.Ook weer een heel verhaal maar ik ga even verder met dit.Hups naar de basketbal van kindervreugd.Woensdagnamiddag en weer enthousiast,weer even een gesprekje,weer is er niets aan de hand.Alleen was de groep keigroot,bleef het bij dribbelen en de bal op toer in net gooien en was er eens geen matchke.Zoon geeft op want dat was geen basketball.Gisteren gaan we kijken naar handbal in onze sporthal.Hij mocht mee proeven van deze sport en heeft zich keigoed geamuseerd en wil wel weer sporten.Spijtig want vanaf het moment dat hij de deur opendeed,riep er al een ander kind ,hela dikzak.Die trainer heeft dat direkt aangepakt maar mijn zoon wou eerst al niet meer mee sporten.Na de aanpak van de trainer is hij dan toch mee gaan doen.Op het einde van die training komt er plots een kind al wenend in de cafetaria want een andere mama had hem geslagen.Ja mensen,ik heb hier allemaal mijn bedenkingen bij hoor.Natuurlijk die sporthal op zijn kop.Ik begin eerlijk gezegd een beetje bang te krijgen van sportgebeurens.Sport is voor mij sport en betekent iets doen aan je conditie,plezier hebben in wat je doet.Voor mijn zoon betekent het ook nog eens iets doen aan zijn zwaarlijvigheid.Competitiegerichte sporten mogen maar moeten wel bezig blijven met wat kinderen aankunnen en ze met plezier doen.Sport voor gehandicapten is fantastisch alleen horen kids als mijn zoon daar niet in.Ja ze hebben een handicap maar zijn normaal begaafd en mankeren over t algemeen geen lichamelijke gebreken.Ze beseffen dan ook nog eens elke dag dat ze anders zijn en willen dat helemaal niet zijn,laat ze dan nog een keer gaan sporten tussen (sorry maar even realistisch zijn zonder een ander zijn handicap hierin te veroordelen)kinderen met een lichamelijke handicap,daar worden ze bang van,stellen zich de vraag waarom zij hier moeten sporten.Wat ik bij de meeste sporten zie waar ze hem aanvaarden is dat ze enkel mee mogen trainen en niet gevraagd worden in een matchke.Maar dat is juist wat ze wel willen ,ze weten maar al te goed wat basket of korfbal of voetbal is maar krijgen de kans niet hun geliefde sport te beoefenen.Daarbuiten hebben we dan ook nog eens het anders zijn waar anderen vlug door hebben dat ze anders zijn en ze dikwijls gaan uitdagen of testen of ze voor de grap houden.Ja klinkt het dan,er bestaat zoiets als sport  die men individueel kan beoefenen zoals zwemmen en fietsen bv.Ja dat is zo,maar waarom mogen onze kinderen er niet bij horen als ze zelf keihard gemotiveerd zijn ,ze weten zelf wel wat ze aankunnen,ze zijn wat trager misschien maar we vergeten dat als ze iets willen doen ze het ook kunnen doen mits kleine aanpassingen qua duidelijkheid,grenzen en op hun eigen tempo.Waar zitten de pioniers die een sportclub willen oprichten voor onze kinderen?Onze kinderen hebben evenveel recht op sport in al zijn facetten.Het rare is dat ik regelmatig te horen krijg dat ze mensen als mijn zoon voorbereiden op onze" normale" maatschappij ,dat ze dat dan ook eens een keertje doen in de sportwereld aub.

09:29 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Hallo,eerst en vooral wil ik je zoon een dikke proficiat wensen,en jouw natuurlijk ook.
Wat het sporten betreft,zouden wij ouders de handen in elkaar moeten slaan,dat dit in de media komt.Want je hebt helemaal gelijk;dit kan echt niet.Zou dit graag doen,maar ken er de stappen niet voor,want ik een manege nemen ze ook geen speciale kindjes,en dat weegt zwaar door.
groetjes nog he.

Gepost door: Marleen | 15-02-08

Wel, onze zoon heeft dezelfde negatieve ervaringen opgedaan. Spijtig genoeg zelfs in sportclubs die ik zelf begeleidt. MAAR nu gaat hij zwemmen en amai, wat is dat een openbaring. Teamsporten zijn dus niet aan hem besteedt. Maar zwemmen dat is het echt. Hij is al van se^ptember gestart en hij gaat met hart en ziel. Ook al zijn zijn beenbewegingen niet perfekt wegens dyspraxis, ze nemen de tijd hem net iets meer onder de vleugels te nemen en even snel door te laten groeien in de groepen van de zwemschool als de andere kinderen. Een verademing!

Gepost door: sterrenmama | 18-02-08

Hier hebben we tot nu toe wel gelukkig goede ervaringen.
Het is ook echt zijn ding, het bewegen en alles errond. Ons zoontje zit nu op kleuterturnen en daar gaat over het algemeen alles heel goed, maar ik besef wel dat dit komt, omdat hij er ook wel goed in is.
het is spijtig dat jouw zoon zo gehinderd wordt, al vrees ik dat dit meer door zijn zwaarlijvigheid komt, dan door zijn handicap. Spijtig genoeg is er nog minder begrip voor zwaardere kinderen in sport en worden die nog sneller geweerd. Bij jouw zoon zeggen ze dan wel nog 'er is een gehandicaptensport', maar veel andere kinderen die zwaarder zijn worden gewoon geweigerd...

Gepost door: zinzia | 19-02-08

onbegrijpelijke, ik weet niet of er zwaardere kinderen dan jouw zoon bestaan, dat is ook mijn punt niet.
Zwaarlijvigheid wordt scheef bekeken, mensen die zwaarlijvig zijn worden heel snel veroordeeld. Het is gewoon niet gemakkelijk voor jouw zoon en ook niet eerlijk dat hij het hierdoor precies geen sport mag volgen.
ik bedoelde zwaarder in de zin van zwaarder dan normaal

Gepost door: zinzia | 19-02-08

ik ga jouw reacties bij mij weghalen, omdat ze voor de lezers onduidelijk gaan zijn. Ik moest zelf al even goed na denken over wat die gingen.
Ik snap je punt, maar ik ga niet akkoord met 'bij zwaarlijvigheid zou het probleem alleen bij de pesters liggen en bij autisme aan de clubs'...

Gepost door: zinzia | 19-02-08

De commentaren zijn gesloten.