17-01-08

oververmoeid

De druk van de voorbije schoolweek was te groot.Vorige week komt hij thuis in paniek en angst.De klas had een film moment en de gekozen film was"De zusjes Kriegel".Hij stapt van de schoolbus,ik vraag hoe het was geweest op school?Mama ,ik wil er niet over praten zegt hij en begint op een andere manier te ademen,gejaagd en in zijn ogen lees ik angst.Het was dus niet goed geweest op school.Eens thuis praat hij er toch over maar eens hij erover begint gaat die adem weer de verkeerde kant op.Helemaal overstuur was hij en je kon zijn slechte gevoel zo meevoelen,zo sterk was het.Ik heb hem moeten beloven dat ik naar school belde om te vragen hem de andere helft van de film niet mee te laten zien.Bleek dat hij maar een kwartiertje bij het filmgebeuren aanwezig was geweest en dat de meester ook zijn angstaanval had herkend als reeel.De andere helft moest nog in de loop van de week verder bekeken worden en als er opvang was in een andere klas dan kon hij tijdens dat film moment daar terecht.Zoniet moest hij in de klas blijven al was het met zijn rug naar het scherm.De druk en de stress de hele week voor hem,het niet echt weten of hij nog aanwezig moest zijn bij de 2de helft van die film,heeft hem een hele week angstig doen afwachten.Echt,hij stond ermee op en ging ermee slapen.Toch weer van die feiten waar anderen zijn angst gaan minimaliseren,alleen voor hem o zo reeel.De zusjes Kriegel is dan ook een griezelige film en op de vorige school had hij er ook al eens mee geconfronteerd geweest.In ieder geval mij moeten ze ook niet naar zulke films laten kijken.Op vrijdag de laatste schooldag,komt hij glunderend van de schoolbus.Het eerste wat hij zei was:mama,ze hebben de film gezien tijdens mijn mentorschap,ik ben ervan af.Wat een opluchting mama,nu kan ik terug ademen en normaal leven.En mama,er waren nog kinderen die nadien zeiden dat ik gelijk had ,dat het een griezilige film was.Echt,hij herleefde helemaal nu hij wist dat die film verleden tijd was.

Iemand neemt hem bij de keel,een jongen die bekend staat om zijn agressiviteit.

Leuk project op school.De leerlingen van zijn klas mogen even leerkracht zijn bij de jongere leerlingen.Ze worden in groepjes verdeeld en moeten iets voorbereiden.Zijn groepje over de "dinosaurussen".Hij wil absoluut een a of een a+ behalen en doet er dan ook zijn best voor.Zijn collega' s echter niet.Hij maakt zich er druk in,wil goede punten maar hangt mee af van die collega"s.Hij wil zelfs thuis al hun werk doen voor hen .Want anders mama zijn die weer boos op mij en ik heb dan een c ipv een a.Ook moeten ze leren afspreken wat ze gaan bieden in hun leerkracht moment.Ook daar loopt het niet goed.Hij wil hen iets laten knutselen ,de anderen willen een toets voor de jongere leerlingen.Je moet hem hier echt zelf over bezig horen ,wil je snappen hoe hij daar allemaal mee bezig is.Hij zet zichzelf onder druk maar beseft dit niet.Een perfectionist met zijn denken is er niks tegen.Hij maakt er zich dan ook zorgen om tot dat moment er zal zijn geweest.

Rapport gekregen.Goed rapport en enkele opmerkingen die ook waar zijn maar niet helemaal gekeken naar hem zou ik zo zeggen.Hij vraagt me zelf hem hierin te helpen,zodat hij iets kan verbeteren aan de fouten die hij steeds opnieuw maakt.Tijdens onze bijles :-) merk ik dat hij nooit hoofdletters schrijft aan t begin van een zin.De reden?Ik ken niet alle hoofdletters uit de kleine letters en ook onoplettendheid.Leest de opgaven niet op een goede manier waardoor hij dingen verkeerd doet natuurlijk.Na nog even het "ondrwerp en de persoonsvorm " besproken te hebben,snapt hij ook hier beter waar het allemaal om gaat.Mama zegt hij,van u snap ik het ineens nu,mijne meester is ne goeie maar bij u snap ik het beter.Leuk om te horen maar het probleem zit hem enkel en alleen bij het niet individueel les krijgen en zijn concentratie,vooral in groep.

Op semi-internaat leren ze tafelmanieren.Hij doet daarin wreed zijn best en doet dit zo goed ,dat anderen hem erom uitlachen.Hij vraagt zich af wanneer hij eindelijk is eens iets kan doen zonder dat anderen hun commentaar klaar hebben voor hem.Ze doen daar tafeldienst en ook daar is hij weer te enthousiast.De anderen profiteren van hem,hij ziet dat niet en doet gewoon ook hun tafeldienst omdat hij dat zo graag doet.Natuurlijk hoort ook daar weer de nodige commentaar en zelfs de chantage bij van als ik t niet doe zijn ze weer kwaad op mij en als ik  t doe zijn ze even lief voor me tot nadien.

Op het einde van het schooljaar gaan ze op sportkamp.De bedoeling is dat ze met de fiets van Antwerpen naar Herentals gaan via het kanaal.Ook daar stelt hij zich vele vragen bij.Hij niet alleen ,ik ook.Ja hij kan fietsen in de letterlijke zin van het woord.Neen,hij kan zich niet blijvend concentreren op het verkeer.Neen de afstand is te groot,ook al maken ze tussenstops.Er zijn nog wel meer dingen die ze op school onderschatten naar hem toe.Hij van zijn kant wil de meester ten eerste niet teleurstellen want die vindt dat hij mee moet en dat hij dat wel kan.Hij wil ook niet de enige zijn die met de bus gaat.Weer wil hij voldoen aan de verwachtingen van anderen terwijl hijzelf aanvoelt dat hij hierin onzeker is en zijn eigen beperkingen kent.Ook weer een vraagstuk en een hoop stress.

Ja een schoolweek,een week van angst,van zijn uiterste best doen,voor iedereen willen goed doen omdat ze dan lief zijn of omdat hij te enthousiast is in wat hij doet,een hele week angst voor die film en daar nog even de agressie bij op de speelplaats,het niet weten wat en hoe je nog te moeten gedragen om maar niet uitgelachen te worden of er zelfs mee geplaagd te worden.De druk op de pot wordt dan even te groot en uit zich in hoofdpijn,vermoeidheid en duizeligheid.

De verwachtingen liggen soms te hoog en hij probeert er aan te voldoen omdat hem dat wordt opgelegd,niet omdat hij dat zelf wil maar omdat ze dat van hem verwachten.Als ik hem dan uitleg dat hij daar zelf soms in kan kiezen of kan zeggen dat hij iets niet aankan,dan kijkt hij me aan alsof ik van een andere planeet kom.De meester of de juf hebben dat toch zo gezegd en dan moet ik dat doen.Thuis echter hoor ik al wel eens van hem dat zijn meester opdringerig is(zo uit hij dat als meester iets van hem verwacht),dat de meester blijft doorboren.Hij voelt dit dan aan als ,ik kan niet anders dan doen wat er van mij verlangt wordt.Ze zien alleen niet wat er dan thuis gebeurt.Natuurlijk doet de meester dat om hem te stimuleren,alleen neemt hij dat dan weer te serieus.Meestal volbrengt hij dan ook wat ze hem vragen,thuis echter zien we de gevolgen.Net zoals nu.Een oververmoeid kind met veel teveel stress.Een hoop vragen en het even willen ontsnappen aan al die druk.Even zichzelf kunnen zijn.

09:01 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

interessant blog.. Hier ga ik nog wel eens komen lezen.. Ik ben laatstejaarsstudent kleuteronderwijs en heb het één en ander over autisme geleerd tijdens mijn opleiding, dit blog is dus iets waar ik wel nog eens op ga komen bijlezen :) x

Gepost door: pixxie | 17-01-08

onbegrip Zo herkenbaar, hebben zelf een zoon met Pdd-nos van 13 jaar, alles moet duidelijk en Gestructureerd zijn, Alles wat anders is en afwijk van zijn dagelijkse ritme, maak hem angstig, fietsen 1001 dingen voorwerpen geluiden, dodelijk vermoeiend voor hem, Voorgezet (Speciaal)onderwijs begrijp hem niet,Vraag van de mentor, wat voor figuur wil je zijn teken het op de bord, Mijn zoon luistert prima naar de opdracht en teken een vierkant, en weer word hij gstraft met een slechte raport. Zeg mijn zoon later hevig ondaan ik wist toch niet dat hij een stipfiguur bedoelde!En zo gaat het met heel veel vakken op school met resultaat van havo naar Tl nivo. Onze is kind heeft gewoon duidelijke handleiding nodig en dan kan en wil het heus wel.Maar ach er zijn zoveel kinderen die aandacht nodig hebben en daar kunnen ze als school dus niet aan beginnen.......zucht..het is gewoon triest!

Gepost door: Max | 17-05-08

De commentaren zijn gesloten.