21-11-07

feestdagen

Ja,het jaarlijkse probleem.Kerstmis mama,hoelang duurt het nog?Ah,nog zoveel keren slapen.Wat ga ik krijgen als cadeau?Wat zit er in dat pakje?Voor wie is dat pakje?Wie komt er allemaal met kerst?Wat gaan we dan eten met kerst?Mama duurt het lang vooraleer het kerst is?Krijg ik van u dit of dat?Wanneer gaan we kerstboom zetten mama?.....

Kan ik zagen of val ik in herhaling?Dagelijkse jaarlijkse vragen zijn dat hier vanaf november.Ikzelf vermijd de kerstboom vroeg te zetten,zet alleen pakjes als hij weet wat erin zit,vertel hem wie er komt wat we gaan eten wanneer de pakjes mogen uitgepakt worden enzovoorts.Het kerstgebeuren is elk jaar opnieuw,lang op voorhand dus een stress periode voor hem.Je merkt het niet alleen aan zijn vragen maar ook aan zijn gedrag.Het ongeduld waarmee hij de dagen aftelt,de nervositeit die ermee gepaard gaan.Hoe hard ik ook mijn best doe niet te vlug de boom te zetten of de pakjes pas later bij die boom leg,hem op voorhand laat weten wat er in die pakjes zit,niks gekort.Bij de zus staat de kerstboom er al en liggen de pakjes al klaar.Zijn pakje daar weet hij van wat erin zit.Niet genoeg dat hij dat weet hoor.Nu nog elke dag vragen of hij het nu al mag hebben.In de winkels staat de kerstboom er ook al tijdje,vanaf dat moment ,beginnen de kerst problemen dus.Het is niet dat hij hebberig is,wel omdat hij niet met verassingen kan omgaan of omdat wachten o zo moeilijk is.Net als kiezen dus.Nog 34 keren slapen dus,nog 34 dagen die vragen.Elke keer hij zijn zus ziet,gaat het over dat pakje van hem dat onder die boom staat.Een mens zou met plezier zijn pakje geven om van zijn voortdurende gevraag af te zijn.(We doen dat niet hoor)Als hij bij de zus binnekomt moeten alle pakjes onder die boom zijn keuring ondergaan,elke keer opnieuw.Al een geluk dat we de sint al hebben afgeschaft(wegens leeftijd).Zus houdt nu eenmaal van het kerstgebeuren en de versieringen.Kan je toch niet verwachten dat ze in haar eigen huis nog geen kerstboom zet.De winkels zetten nu eenmaal hun kerstversiering begin november,kan ik toch niks aan veranderen.Thuis doen we ons best het kerstgebeuren zo lang mogelijk te zwijgen.Ik weet bv wie er mee komt feesten met kerst.Ik zeg echter nog niets aan hem.Het kan immers altijd zijn dat er wegens omstandigheden iets kan veranderen.De dag zelf ,wanneer het bezoek komt of wij ergens naartoe gaan,telt hij de minuten af tot het tijd is.Heel de dag vraagt hij wanneer hij zijn pakje krijgt.Wat ik doe om deze dingen te vermijden is blijkbaar nog steeds niet genoeg:

We zetten de kerstboom een dag na de sint

We kopen samen de pakjes en pakken ze in

Mama koopt zonder dat hij het weet een verassingspakje en verstopt dat

Ik koop hem een kerstkalender waar hij elke dag een chocolaatje kan uitnemen tot het kerst is

We bespreken samen wat we gaan eten,om hoe laat

Als er bezoek komt ,verzwijg ik dat tot dag ervoor(lukt niet altijd)

Als we ergens op bezoek gaan vertel ik het uur,wat we daar eten,pakjes....

Als ik moet koken ,laat ik hem meehelpen

We dekken samen mooi de feesttafel

Alle tips zijn zeker welkom daar ik misschien iets over het hoofd zie dat hem rustiger kan maken wat het kerstgebeuren betreft.In ieder geval heb ik nog 34 dagen vragen te verwachten ,een hoop nervositeit en ongeduld.Hijzelf zegt soms:"mama,ik kan er niks aan doen ,het is veel te moeilijk voor me dat wachten al weet ik wat er in mijn pakjes zit,ik zou willen dat het nu al zover was.Niet alleen de pakjes maar het hele kerstgebeuren zijn moeilijk voor hem.De bezoekers,het feesten,de pakjes en noem maar op.Het is dan ook geen dagelijkse kost maar een hoop onverwachte dingen,meer drukte .

07:03 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-11-07

agressie

In feite is deze blog een beetje een reageren op vragen naar wat met agressie.

Ik ben van mening dat agressie zich voordoet van het moment dat de wereld te onduidelijk wordt bij kinderen en deze handicap.Dat is niemand zijn schuld dat wil ik even benadrukken.Het is dan ook niet makkelijk je even in hun wereld te verplaatsen.Ook ik ben met agressie geconfronteerd geweest toen alles voor mezelf nog te onduidelijk was en niet goed wist hoe ik alles kon aanpassen.Vanaf het moment dat ik begreep dat agressie alleen maar kwam vanuit het niet begrijpen of niet duidelijk kunnen maken van wat ze willen of een reactie was op iets dat ze willen duidelijk  maken en je volledig naast de point zit ,zag ik de agressie alleen maar afnemen(mits aanpassen ).Stel u maar eens voor dat je al honderd keer iets hebt uitgelegd en nog steeds begrijpt men je niet of omgekeerd.Stel je maar eens voor dat je verdwaald bent en je vindt je weg niet meer terug.Zo probeer ik dat te zien.Als mij zoiets overkomt ,ben ik ook uit mijn gewone doen.Meestal zie je dus dat negatieve gedrag afnemen van het moment dat je anders gaat communiceren,een duidelijke wereld creeert waarin veel structuur zit.Wat ook belangrijk is,is dat je niet boos gaat reageren maar zelf rustig blijft.Agressie vraagt agressie.Agressie kan gewoon, als voorbeeld,tevoorschijn komen als je een niet afgesproken winkel binnengaat of hun plaatske op de zetel wordt ingenomen.Gewoon omdat er een kleine verandering is in het dagdagelijkse leven,gewoon omdat de wereld niet duidelijk is,gewoon omdat je hen niet begrijpt of andersom.Dat is in ieder geval wat ik heb ondervonden.

onduidelijkheid = stress =angst=negatief gedrag

Wat ik alvast heb veranderd jaren geleden zijn simpele dingen zoals:een vaste plek aan tafel,een vaste plek in de zetel,een vast slaapuur,een vast opstaan uur,zelfs de spaghetti die ik maak moet altijd met hetzelfde vlees zijn,als ik iets afspreek dan hou ik me eraan,time out ingelast en ga zomaar verder.Ik heb het voordeel dat mijn zoon een normale begaafdheid heeft en we een band hebben gecreeerd in de zin van we begrijpen elkaar.Hij kan zichzelf zijn en weet dat mama zijn autisme respecteert.We zijn zover dat we elkaar kunnen vertellen wat er moeilijk is en doen dan ,eens dat geweten ,ons best om aanpassingen te maken.Voor kinderen die niet praten is dit uiteraard heel wat moeilijker.Pictogrammen kunnen hier een oplossing bieden.Denk eerst goed na vooraleer je eraan begint en dokter een goed systeem uit.Praat erover met mensen die er zelf mee werken en waar dit goed loopt.Het kan ook zijn dat het systeem niet werkt bij u thuis,dat is een zoektocht.Het is in ieder geval belangrijk een systeem uit te werken waar je van weet dat het u zelf ook gaat lukken het vol te houden.Als u de kans krijgt om in de professionele wereld geholpen te worden,grijp die dan met beide handen(thuisbegeleiding bv),zij zoeken samen met u naar een goed systeem.Vraag op school waarmee zij werken en misschien kan dat thuis doorgetrokken worden.Praat op tijd met de leerkracht zodat u beiden begrijpt waarover het gaat.Er zijn zoveel misverstanden door onbegrip en onwetendheid dat het voor uw kind alleen maar moeilijker wordt dan.

In feite is mijn boodschap hier dus de wereld te leren bekijken vanuit hun ogen.Ga een keer kijken war er vooraf ging aan de agressieve bui.Spijtig dat de w8lijsten van thuisbegeleiding toen al zo lang waren en ik niet eerder kon begrijpen wat er mis liep.Dankzij andere ouders en veel lezen over autisme,vooral de boeken van Peter Vermeulen zoals Brein Bedriegt en Dit is de titel(over autistisch denken),het nu nieuwe boek van "mijn kind heeft autisme",het telefoneren met de V.V.A,heeft me allemaal een stap in de goede richting gezet.Nog elke dag is een leerschool maar als ik ga kijken naar de laatste jaren waar ik ben begonnen met autisme te leren begrijpen en de voorgaande jaren waar ik niet veel van autisme begreep,kan ik zeggen dat ik nu een veel positiever kind heb ,een kind dat ook dankzij de nieuwe school openbloeit.Ik vermeld hier even dat woord school omdat ook de manier waarop ze met hen op school omgaan een stap voor-of achteruit kan zijn.Alle invloeden van buitenaf spelen mee een rol.Ik heb dus ook geleerd afspraken te maken in mijn omgeving.Ik hoop hiermee een beetje geholpen te hebben en wens jullie allemaal veel sterkte op de zoektocht.Weet dat uw kind even mooi is als iedereen ,alleen heeft het de handicap autisme en moeten wij ons leren aan die handicap aanpassen

10:13 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |