15-09-07

gekeken vanuit de auti wereld

Ik zou graag enkele citaten neerzetten van mensen met de handicap autisme en hun kijk op onze wereld.Hoe zij onze uitspraken bekijken over hun gedrag.Hoe moeilijk ze het hebben te functioneren zoals wij het verwachten.Hoe ze hun autisme proberen te camoufleren.

Ik probeerde vrienden te maken maar mislukte steeds.Ik had er nood aan maar begreep niet wat ik fout deed.

Ze noemden me licht autistisch ,ik was het daar niet mee eens.De stoornis had een te grote invloed op mijn leven om licht genoemd te worden.

Als iemand me vraagt of alles goed gaat waarom moet ik dan ja zeggen?Je kan toch ook een slechte dag hebben?

Ik ben soms echt moe en mensen noemen me dan lui.Ik ben dan moe door overprikkeling.

Alles floep ik eruit,het lijkt of ik letterlijk iets in men buik heb dat eruit moet.Moesten mensen allemaal zo rechtuit zijn,zou je een betere wereld hebben.

Ik vind verassingen leuk als ik op voorhand weet wat de verassing inhoudt

Teveel geluid doet me pijn aan de oren dan raak ik overprikkeld en is het enige wat ik wil in mijn veilige omgeving zijn

Het is leven in een wereld die ik niet begrijp

Ze geven me dubbele boodschappen,ik snap die boodschappen niet.

Ik heb veel gevoel maar heb het moeilijk dit te uiten

Mensen zien mijn autisme over het hoofd omdat ik verbaal sterk ben en normaal begaafd

Als ik ergens ben waar alles vreemd voor me is,wordt ik bang,agressief en loop ik verloren.

Thuis is de mijn veiligste plek

Ik sla tilt bij lawaai,teveel mensen of een winkel die heringericht is.

Waarom moet ik leren liegen,wat ik zei ,was toch de waarheid?

Ik begrijp de mensen niet en de mensen begrijpen mij niet.

Ik besef dat ik anders ben maar wil er zo graag bijhoren.

Zo kunnen we nog wel even doorgaan maar ik hoop dat u aanvoelt hoe moeilijk ze het hebben in onze wereld.Ik denk dan ,kijk eens even naar onze wereld.Wij nemen alles als zo vanzelfsprekend.Iedereen zal ons wel begrijpen.Als ik iemand vraag of die vanavond met me mee zou gaan naar de cinéma,hebben we een afspraak.Iemand met de handicap autisme zou ja zeggen en er verder niets mee doen.Je hebt immers alleen de vraag gesteld of hij of zij zou meegaan.Bedenk een keer hoe het voor u zou zijn moest men u in een donker bos zetten waar je helemaal je weg niet kent.Wat zou je graag een plan bij de hand hebben.Een uitgestippelde weg om uit dat donkere bos te komen.Misschien een extreem voorbeeld waar ik alleen maar mee wil bedoelen dat we moeten leren duidelijker zijn,dat het verschrikkelijk moeilijk moet zijn voor iemand autistisch om de weg te vinden in een niet voorspelbare wereld.Ik hoop dat ik op mijn manier heb kunnen duidelijk maken hoe bv mijn zoon zich voelt als we eens iets onverwachts tegen komen of als ik voor hem niet duidelijk genoeg ben geweest of als anderen zijn gedrag afkeuren en hij niet beseft of begrijpt dat dit niet past in onze maatschappij.Ik denk elke dag na over hoe ik dat donkere bos voor hem kan verlichten.Ik heb geleerd autistisch te denken.Ik slaag er niet altijd in hem voorspelbaarheid te schenken,meestal als we een stap naar buiten zetten kunnen er al eens onverwachte dingen zijn.Ik heb geleerd waar hij van overprikkeld raakt,wat hij bedoelt bij t minste dat hij me deel laat zijn van zijn wereld.Ik voel aan wanneer het hem teveel wordt of wanneer we in een situatie belanden waar hij zichzelf zou kunnen verliezen.Meestal ben ik dat dan een stapje voor.De buitenwereld reageert onbegrijpend,mama heeft geleerd ermee om te gaan.De boodschap is,pas uzelf aan en verwacht niet van iemand met deze handicap dat zij zich gaan aanpassen aan u.We kunnen hen leren maar daarvoor moeten we eerst zelf leren wat autisme inhoudt.Zolang we dat niet doen,zullen we veroordelen en hun namen noemen als egoist,onbeleefderik,driftig,ongevoelig en noem maar op.Wat mij betreft,heb ik een lief kind met een mooi karakter,een echte knuffelbeer.

 

09:05 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Knuffel Hallo,

Met veel interesse ben ik nog eens terug op jou pagina komen lezen en terug wordt ik aangenaam verrast door de duidelijkheid en de gewone mensentaal. Dit maakt het voor ons gemakkelijker om ons in te leven in de denkwereld van auti's en het helpt ons ook hen beter te begrijpen. Waarvoor onze oprechte dank.
Bij deze willen we jou dan ook nogmaals een hart onder de riem steken en je heel veel succes toewensen met deze site en met alles wat je onderneemt in je vereniging.
En wat je zoontje betreft : het is een inderdaad een heel lieve zachte knuffelbeer :) dat hebben wij trouwens zelf mogen ervaren.

Veel liefs,

Gepost door: Sigrid en Mieke | 17-09-07

De commentaren zijn gesloten.