04-09-07

De eerste schooldag

Ongelooflijk hoeveel stress daar bij komt kijken voor hem.Al heel de vakantie stelde hij zich vragen over zijn nieuwe school.U zal denken ja dat is normaal,dat heeft ieder kind wel.Alleen is het bij hem weer extremer.Echte angstaanvallen krijgt hij ,gewoon omdat hij in onduidelijkheid leeft.Mama,welke rij moet ik gaan staan,wie zal mijn leerkracht zijn,zullen ze me daar ook zo pesten,zou ik daar ook zoveel trappen moeten lopen en ga zo maar verder.Ook aan zijn gedrag zie je dat de stress hem teveel wordt.Mama is weliswaar naar een info avond geweest op school ,zelfs samen met hem ,zodat hij toch al een zeker beeld kreeg van de school.Maar de concrete vragen die hij stelt,kan ook mama niet beantwoorden.Ook gaat hij voor de eerste keer op semi-internaat.Dat wil zeggen,hij krijgt warm eten op school in een leefgroep,na schooltijd gaan deze kinderen naar die leefgroep,maken er een half uurtje hun huiswerk en daarna wordt hun tijd opgevuld of met uitstapjes of even nog buiten spelen of....Het belangrijke eraan is dat ze sociale vaardigheden leren,iets wat hij zo hard nodig heeft.Eten in een kleine groep in plaats van in een overvolle refter zal ook een hele vooruitgang zijn.De woensdag namidagen worden alsook opgevuld en in sommige vakanties kunnen ze mee op kamp.Dat warm eten s middags is voor hem een hele aanpassingen daar we tot hiertoe s avonds om 17u warm eten thuis.De weerstand tegen deze verandering is weer groot .Zelfs de agenda die anders is ,wordt moeilijk voor hem.Ook daar hoor ik dan weer de commentaar van hem op en uit hij ,dat het voor hem een hele aanpassing is.Stel u voor een voor ons doodgewone agenda ,die voor hem weer een totaal ander iets is dan hij gewoon is.Deze kinderen hebben het echt nodig deze onduidelijkheden ingevuld te zien op voorhand.Weer kan ik begrijpen dat leerkrachten en iedereen die op school werkt zijn best doet om alles zo vlot mogelijk te laten verlopen doch zouden ze zich ook even om deze groep kinderen mogen bekommeren wat betreft voorgaande.Weer krijg ik dikwijls het gevoel dat als ik hierover praat ,het net lijkt of ik overdrijf.Alleen is het voor mijn zoon net of hij beklimt de himalaya zonder uitrusting.Weer zien we een kind dat angstig is,gestresseerd,en bijna ontploft in al deze onduidelijkheden.Het gedrag spreekt boekdelen en hoe dichter het onduidelijke komt hoe meer het opvalt.Mag ik vragen aan alle diensten die iets met deze kinderen hebben te maken om hun wereld in de toekomst wat duidelijker te maken?

Al bij al ,is zijn eerste schooldag dan toch meegevallen.Vooral wat de klasgroep en de leerkracht betreft.De speelplaats is weer een ander verhaal.Eerlijk als hij is,komt hij niet alleen vertellen dat hij toch op zijn eerste schooldag werd gepest maar ook dat hij naar sommige kinderen toe,die hem vroegen om eens te komen,onvriendelijk was geweest omdat hij vreesde dat ze dat vroegen omdat ze hem gingen pesten.Jaja zijn schoolverleden waarin hij echt wel elke dag gepest werd,geslagen en gestampt ,heeft zijn sporen nagelaten.

Ook even vertellen dat mijn indruk van deze school heel wat positiever is.Ik heb bv zelfs het telefoonnr en het mail adres van de meester gekregen.Wat een verandering tegen op de vorige school.Ik heb deze nieuwe school op de hoogte gebracht van de vorige jaren gepest en dergelijke en ik moet zeggen dat het opviel dat deze school er daadwerkelijk iets heeft mee gedaan.Elke leerkracht is blijkbaar gebrieft hierover,en zoals ik zelf heb kunnen merken toen ik mee het eerste stapje in de klas mocht zetten gisteren,is er reeds gewerkt rond pestgedrag.Wat dus direkt opvalt in tegenstelling tot de vorige school is dat deze school echt wel openstaat voor de ouders en ook daadwerkelijk rekening houdt met de problemen van het kind.Wat hoop ik zo dat het dit schooljaar voor mijn zoon een aangenaam jaar mag zijn.Toch na 5 jaar alleen maar negatieve schoolervaringen blijf ik sceptisch.Het is dan ook niet altijd even makkelijk een auti kind met normale begaafdheid als auti te zien,vooral omdat ze proberen zich aan te passen en het autisme dikwijls verschuilt zit achter immitatie gedrag.Ook nu leg ik elke dag de nadruk op ,over alles gaan praten met de leerkracht.Maar mama blijft diegene die hij vertrouwt en waar hij zich veilig voelt om zijn nood te klagen en zelfs in al zijn eerlijkheid zijn fouten te bekennen.Ook dit wil niet zeggen dat hij me alles vertelt,waarschijnlijk vertelt hij me wat voor hem belangrijk is en kan het zijn dat hij de voor ons belangrijke dingen niet uit,zodat ik dan weer niet op de hoogte zou kunnen zijn van bepaalde dingen.In ieder geval is hij er zelf van overtuigd er dit jaar een fijn schooljaar van te maken.Laat ons hopen dat zijn autisme dit schooljaar niet wordt gezien,zoals op de vorige school wel het geval was, als iemand die in zijn eigen wereld leeft dus stoorzender en egoist,speelt zijn autisme uit en nog zoveel meer van die negatieve dingen waar ze alleen maar bij bleven stilstaan en er in feite nooit iets hebben mee gedaan dan het cirkeltje te sluiten om het vicieus te maken.

Bedankt nieuwe school om mij toch al dat positieve gevoel te geven .

06:54 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.