Omdat ik een herziening ga aanvragen rond verhoogde kinderbijslag,kreeg ik een verslag van de school rond mijn zoon.Ik moet zeggen dat een heel goed,eerlijk verslag is waarin ze mijn zoon beschrijven zoals het is.Er was echter iets waar ik van schrok,hoewel ik wel weet dat hij ook lichamelijke problemen heeft(enkel,achillespees,astma,allergieen,obesitas,).Zijn grofmotorische ontwikkeling ligt op een ontwikkelingsleeftijd van 4 jaar en 8 maanden tot 7 jaar.Een gegeven dat hem in het verleden veel leed zou kunnen bespaard hebben als men hier beter vanop de hoogte zou zijn geweest.Goed dat men dit op deze school allemaal test en hij hiervoor kinesistherapeutische ondersteuning voor gaat krijgen binnen de school.Toch wel even schrikken.In ieder geval,ik ben nog elke dag dankbaar dat mijn zoon eindelijk de kans kreeg om op een type 7 school terecht te kunnen.Hoe boos ik me ook maak in sportklassen,ik zie zeker dat deze mensen hun uiterste best doen om de kinderen te helpen.Ook een hele ervaring om eens een verslag te krijgen dat eerlijk kijkt naar je kinds problematiek.Zijzelf noemen dat:met auti ogen kijken naar.Eindelijk (zucht),gaan mensen verder kijken dan hun neus lang is :-).

Gisterenavond was het infoavond op school voor de nieuwkomers.Alleen had ik het weer eens verkeerd begrepen en dacht ik dat we even wat info kregen en we daarna met de leerkrachten een apart gesprekje konden krijgen.Met een hele waslijst vragen,ik er naartoe.Tijdens die info,van elke leerkracht kregen we te horen wat ze doen met onze kinderen,zat ik te springen om mijn vragen te stellen maar de vragen die we konden stellen waren klassikaal(lol,onder de ouders in de klas).Voor sommige vragen dus niet echt het moment.Fijn dat we als ouder zoveel info krijgen,dat wel maar graag had ik dus toch liever mijn persoonlijke vragen ingevuld gezien.Op een gegeven moment heb ik toch gezegd dat ik graag even het onderwerp sportklassen aansneed en ook een andere mama kon zich hierin vinden.Mijn zoon ligt immers al weken wakker van die sportklassen.Mama,ik wil niet naar die sportklassen,mama ,ik wil niet in een bed slapen dat het mijne niet is en waar iedereen al in heeft geslapen,mama,ik wil niet met ander bestek eten,mama,.....en ga zo maar door.Als hij hierover praat dan voel je letterlijk die angst over heel het gebeuren sportklassen.Ik heb dit dan ook gemeld en heb gezegd dat mensen zich eens moeten voorstellen hoe het is als men iets verplicht moet ervaren waar je zo'n tegenstand voor hebt.Iemand zei:"tja dat is wel een voorbereiding op later."Ik heb gezegd dat mijn zoon later zelf dan wel zal kiezen of hij op verlof gaat of niet.Een andere mama was ook bezorgd over heel dat gebeuren ,sportklassen.Vroeger hadden we zelf een caravan waar we dan elk jaar in verbleven tijdens de grote vakantie.We hebben die caravan weggedaan omdat het iedere keer zo moeilijk was voor mijn zoon om zich aan te passen.We stonden nochthans elk jaar op dezelfde staanplaats op dezelfde camping.Temperaturen van 30 graden buiten of niet en dat is nog warmer in zo een caravan,mijn zoon kwam de eerste 14 dagen niet uit die caravan,elk jaar opnieuw.Dit even om aan te geven hoe moeilijk hij het heeft als er iets verandert.En ja,zelfs met zijn eigen mama daar naartoe gaan was voor hem een verschrikking.Mijn zoon zelf zegt:"Mama,waarom laat iedereen me niet gewoon met rust,waarom moet ik altijd doen wat een ander van me wil al weten ze dat ik dat niet aankan." Dat laatste woord is dan ook het enige juiste woord:Hij kan dat niet aan!!Mijn vraag is hier dan ook:"Waarom het iemand nog moeilijker maken dan het al elke dag is."De reactie op mijn uitlaat gisteren was dat mijn zoon hier zelf moet komen over praten en dat ze dan wel zullen zien wat ze doen.Nog zoiets.Mijn zoon mag dan wel een prater zijn maar wat hij thuis in zijn veilige,vertrouwde omgeving vertelt,is niet wat hij op school vertelt.Ik bedoel daarmee dat hij het niet vertelt omdat ze na een gesprek met hem, toch elke keer weer opnieuw vertellen dat hij het een kans moet geven.Hij voelt zich dan verplicht om mee te gaan met alle gevolgen van dien.Thuis vertelt hij dan hoe hij zich werkelijk voelt en zie je tot die sportklassen er zijn, een lopende onrustige,angstige zoon.Ook heb ik hen gezegd dat wanneer hij toch meegaat omdat het verplicht is,hij zich zo slecht in zijn vel gaat voelen dat zijn gedrag negatiever gaat zijn juist omdat hij zich slecht voelt.Ik heb dan ook gevraagd wie er dan weer de pineut is.Briefje van de huisdokter?Tja,mijn huisdokter begrijpt niks van mijn zoons autisme en als hij niet ziek is dan krijgen we dus ook geen briefje.Naar een andere dokter gaan die wel schrijft?Dat zou ik kunnen doen ja maar daar voel ik me dan niet goed bij in de zin van ,dit is niet eerlijk.In ieder geval,ik heb mijn zoon gezegd dat hij er op school moet over praten.Zo spijtig dat ze mij niet horen,ik heb het denk ik in deze maand al wel een paar keer herhaald op school en aan verschillende mensen verteld.Ook mijn antwoord is iedere keer weer:Er zijn er nog die liever niet meegaan maar ze worden er goed op voorbereid en meestal valt het dan wel mee.De direkteur van de vorige school was hierin vorig jaar zeer begrijpend,mijn zoon moest niet mee op sportklassen.Zijn opluchting was groot toen en je zag hem heropleven omdat hij die sportklassen niet mee moest doen.Ik hoop dat ze op deze school even begrijpend gaan zijn als mijn zoon alsnog een gesprekje heeft rond die sportklassen.Het is ook niet dat mijn zoon nog nooit mee is geweest op sport-of zee-of bosklassen.Toch wel,al 3x heeft hij dit ervaren en al 3x was het moeilijk,al 3x hebben ze negatief gedrag gezien op zulke uitstappen.Integratie....een heel mooi woord en ook nodig in onze maatschappij.Alleen moet het voor iedereen haalbaar blijven.

Over een vermoeden en een onderzoek naar...

Mama en papa zijn al jaren uit elkaar.Mama heeft het kind bij haar. Op school merken de juffen bepaald gedrag en raden een onderzoek aan.Ook thuis merken ze ander gedrag.Er is een vermoeden van autisme.Mama wil haar kind helpen en start de onderzoeken.Krijgt ze daar te horen dat ze papa moeten inlichten over de onderzoeken en als papa hier niet mee wil doorgaan ,worden de onderzoeken stop gezet.Mama is hierover zeer bezorgd.

Neem me niet kwalijk maar dit versta ik niet.Dit kan wettelijk wel zo zijn maar waar blijven we dan met de hulp die je een kind kan bieden.Over in de kou staan gesproken!!

Gisteren was het een facultatieve verlofdag voor mijn zoon.Ik had onze dag uitgestippeld maar onverwachts kreeg ik te horen dat er een afscheidsfeestje was die namiddag.Ondertussen hebben we in de voormiddag gedaan wat was afgesproken.Eens thuis gingen we even tv kijken en daarna naar de winkel.Ik vertel van het afscheidsfeestje en dat we daar dan tegelijkertijd een pannekoek kunnen eten.Al tegen zijn zin gaan we ernaartoe.We komen daar aan en er blijkt veel volk te zijn en een optreden.Meteen begint hij te zagen dat hij naar huis wil.Hij zondert zich even af in de hal met zijn nintendo en ik denk ,oh,het is wel ok.Ik ga buiten even een sigaretje roken.Ook hij komt mee buiten.Staat er iemand mee te roken die hij kent en die we beiden graag hebben..Plots begint hij haar spelend in haar buik te porren.Zij heeft dat uiteraard niet graag en we vragen hem dan ook te stoppen.Niks gekort,op de duur begon hij mama in de buik te porren.Hij is dus weer even vervelend en staat op dat moment voor niks open.Alle rokers gaan naar binnen en ik sta daar nog even met mijn zoon.De bui gaat over en we gaan ook naar binnen.We bestellen pannekoekskes.Eens de pannekoeken op tafel wil hij er niet van eten.Het enige wat hij wil is naar huis gaan.Mijn fout dat hij dit gedrag vertoonde.Als ik eens overloop wat er allemaal te moeilijk was dan kan ik dat ook zien.1)Het onverwachte ,niet afgesprokene van naar dat afscheidsfeestje te gaan.2)Eens we daar zijn ,het vele volk.3)Het lawaai van de muziek.4)De pannekoeken die je pas kon bestellen na het optreden.Toch,vond ik het knap van hem dat hij zich even afzonderde.Hij heeft dus heel erg zijn best gedaan voor mama zodat ze daar toch even kon blijven.Het onverwachte,niet afgesprokene is en blijft uit den boze.Na het afscheidsfeestje en de pannekoeken had ik weer mijn toffe zoon terug.We zaten immers terug op ons afgesproken schema.

Er zijn zo van die typische conflictjes op school die in feite enkel en alleen steunen op de moeilijkheden die je terugvindt bij mensen met autisme.Enkele voorbeeldjes zonder het hele verhaal er bij te vertellen

2 kinderen gaan schaken.1 wint de andere verliest.Logisch voor ons voor de verliezer een enorm probleem.De winnaar wordt niet toegestaan te vertellen dat hij won of we krijgen een conflictje.De verliezer neemt het de winnaar heel kwalijk dat hij dit spel won.Dit gegeven werkt dan ook verder in de klas.Plots geeft de verliezer de winnaar een stomp in de rug,zomaar uit het niets.De winnaar durft na een aantal van deze conflictjes niet meer met de verliezer te schaken.Op school wordt dit gezien en de verliezer schaakt nu enkel nog met de leerkrachten.Verliezen is moeilijk en ja er zijn nog mensen die niet tegen hun verlies kunnen maar toch niet zo extreem als zij.

Bij de tuinbouw wordt de opdracht gegeven de hoopjes gras op te ruimen.Iemand neemt een hoopje gras om op te ruimen.Plots is een ander boos want het hoopje dat die iemand stond op te ruimen was het hoopje van die ander.Een conflict over een hoopje gras opruimen.Die iemand begrijpt op dat moment niet waarom die andere plots boos is.Maar owee moest je dat bij die iemand zijn hoopje gras hebben gedaan.

Hoewel je bv mijn zoon hoort vertellen over zijn autisme en waar hij het moeilijk heeft,zal hij diezelfde problemen niet bij een ander zien.Raar als je hen hoort vertellen wat ze zelf niet kunnen verdragen en je ze het 2 minuten later zelf ziet doen.Raar dat ze op een ander kritiek geven bij bepaalde dingen en ze 2 minuten later hetzelfde doen.Raar dat ze een opsomming kunnen geven van wat niet mag of iets dergelijks en je ze 2 minuten later toch ziet doen wat ze net zogezegd wisten en niet mocht.Nogal vlug zeggen we dan:Hoe is het mogelijk,hij weet het want hij ziet het van een ander of hij weet het goed genoeg en toch doet hij het keer op keer terug.Peter Vermeulen legt dit goed uit in zijn boek"Dit is de titel"over autistisch denken.Om hem even te citeren in het kort.

"De schijnbare ongerijmdheid(hoe kan je nu iets weten en het toch niet kunnen)is een grote bron van frustratie en vooral verwarring voor al wie met autisme geconfronteerd wordt.Het is echter iets minder verwarrend, dus duidelijker, wanneer we onderscheid maken tussen twee soorten kennis:feitenkennis en know how (of gezond verstand)."

Ik las al verschillende boeken van "Peter Vermeulen" en vind in "Brein Bedriegt " bv mijn zoon terug alsook de vele misverstanden die we daadwerleijk aan den lijve ondervinden.Ik grijp dikwijls als troost terug naar zijn boeken en denk dan dikwijls,wat zou ik die mens eens graag tegenkomen.Het lijkt wel of hij de enige is die mijn zoon daadwerkelijk zou kunnen begrijpen. Zelfs op school in al die jaren als ik weer eens vecht tegen een muur van onbegrip,zeg ik iedere keer dat ze misschien beter die boeken eens zouden lezen opdat ze dan misschien hun oogkleppen eens afdoen.Zijn boek " dit is de titel", deed me veel meer begrijpen over autistisch denken.Al zeker 6 jaar heb ik die boeken in huis en nog steeds zijn ze een steun voor me,nog steeds zijn ze een leerschool in het begrijpen van mijn zoon.Begrijp me niet verkeerd,ik leef niet volgens het boek,ik put er troost en steun uit en leer ervan.Ik val in herhaling maar ik raad aan die boeken een keer te lezen,zoals ze over 6 jaar mij hebben aangeraden die boeken te lezen.De wereld van autisme gaat voor een groot stuk open bij het lezen,de herkenning die je eruithaalt doen je deugd en je krijg een hele duidelijke uitleg over waar je nu soms versteld van staat.

Hoe kinderen met autisme eerlijk zijn en volwassenen zonder autisme hun conclusies trekken via eigen invullen van feiten die er niet zijn.Natuurlijk weer ten koste van het kind.

Nu mijn zoon in een type 7 school zit is daarom het pesten niet helemaal verdwenen.Er zijn verschillende kinderen van vorig jaar en zelfs kinderen van de school daarvoor op de huidige school.Vorig jaar op semi internaat was er 1 jongeman die het leuk vond de stoere uit te hangen en op die manier een aantal kinderen op te stoken om mee te pesten.Vooral de kinderen met autisme deden wat die jongen vroegen maar werden eveneens het slachtoffer van zijn pesterijen.Dit jaar zitten er dus 2 van die kinderen op school bij mijn zoon.(niet de zogenaamde stoere.)Om nu even uit te leggen hoe ze soms in elkaar zitten.1 daarvan is een knuffelaar en knuffelt er op los met iedereen.Ook mijn zoon werd te regelmatig geknuffeld.Tegelijkertijd ging de knuffelaar toch zijn oren laten hangen naar de stoere.Het ging van knuffelen naar pesten.De andere die nu ook op deze school zit die is dan vriendelijk en dan pestgedrag naar mijn zoon toe.Als er een gesprek rond kwam via de opvoeder dan klonk het:"Wij moeten dat van de stoere en als we dat niet doen dan..."Het nieuwe schooljaar begint dus en ze ontmoeten elkaar terug.Weer gaat die ene van knuffels naar pesten.De andere doet lekker mee.Mijn zoon is het pesten al zo gewoon dat hij beheerst blijft en met die 2 een gesprek aangaat met de vraag waarom ze hem pesten.Oh,zeggen die 2,wij moeten dat van de stoere!Hoe kan dat nu zegt mijn zoon,die zit hier toch niet mee op onze school?Reactie:Och nu dat je dat zegt dat is waar ook en dan moeten we je niet meer pesten.ECHT GEBEURD HOOR!!!De knuffelaar moet op een gegeven moment dikzak zeggen tegen mijn zoon van een grotere.De knuffelaar roept dus naar mijn zoon,dikzak.Na dat hij dit riep ,komt hij naar mijn zoon en zegt:Sorry maar ik moest dat van die andere of ik krijg slaag en geeft mijn zoon een knuffel.Mijn begrijpende zoon zegt dat ze daar beter over kunnen gaan praten de volgende keer want dat hij niet alleen lijdt onder deze toestanden maar ook de knuffelaar zelf op de duur.Ze zijn allemaal vriendjes dus.

Tijdens het wachten op de avond schoolbus is er een jongen die iedereen pijn doet.Iedereen heeft bang van die jongen want die verkondigt dat hij aan kung fu fighting doet.Deze vindt het leuk om met zijn knokkels op mijn zoons hoofd te slaan,zomaar omdat dit leuk is.Toezicht is hier niet,af en toe komt er een meester eens kijken.

Een andere jongen loopt dit jaar op deze school in type 3 en zit in de refter naast die van mijn zoon.In deze refter moeten ze soep gaan halen.Deze jongen was op de vorige vorige school een serieuze pestkop tegenover mijn zoon en het was ook die jongen die het leuk vond mijn zoon voor de hele school voor aap te zetten.(lees vorige blogs ivm de borsten die wiebelen )Mijn zoon gaat dus niet graag soep halen en wil die jongen echt wel mijden.Als die pestkop mijn zoon ziet dan klinkt het dikzak.

Over soep gaan halen en een incident dat volledig uit zijn context gerukt is door een professionele volwassene(?)Mijn zoon vertelt aan zijn huidige vriend heel het verhaal over de soep gaan halen en die vroegere pestkop.Er ligt een papier op tafel van de vriend zijn koffiekoeken en mijn zoon wil daar in knippen.Met de schaar in de hand zit hij dus in de refter aan tafel.Zijn vriend begint hem uit te dagen om nog een koemeke soep te gaan halen en verkondigt hierbij dat hij niet durft en bang is voor die pestkop.Mijn zoon vraagt hem hiermee te stoppen.De vriend stopt echter niet en ook een ander begint mee mijn zoon namen te noemen.Mijn zoon wil met veel gebaren nog eens duidelijk maken dat hij moet stoppen.De gebaren worden gemaakt terwijl hij die schaar vastheeft en deze komt per ongeluk op de arm van de vriend terecht.

Een verhaal met gevolgen.

Mama krijgt telefoon van de school en men vertelt:Mevrouw wij zijn heel hard geschrokken want er is een incident gebeurd.Uw zoon was boos ,heeft daarop zijn schaar uit de boekentas genomen en er een ander mee verwond.Mama schrok dus ook hevig plus mama zei direkt,dat kan ik niet geloven,dan moet er echt al iets zijn geweest plus mijn zoon zou dan eerder al heel die refter op zijn kop hebben gezet met verbale agressie die men door de hele school zou gehoord hebben maar zoiets nooit van mijn leven.Mama na die telefoon volledig over haar toeren en in ongeloof.17 u mijn zoon komt van de bus.De busbegeleidster spreekt me aan en ze zegt:mama niet boos zijn op je zoon he want wat ze je vertelden aan de telefoon klopt niet,het was een ongelukje dat heeft de meester me gezegd.Een pak van mijn hart al direkt!!'savonds hebben we een gesprekje mijn zoon en ik en blijkt dit inderdaad een ongelukje.Mama belt de volgende dag naar school want dit moet toch wel recht gezet worden.

Aan de telefoon vraagt mama om haar nog eens te vertellen wat er volgens haar gisteren is gebeurd.Haar verhaal is niet volledig en mama wijst haar daarop.Mevrouw zegt ze,ik moet eerlijk zijn en ik wist niet dat de schaar en het papier al daar waren,ik heb dus zelf ingevuld dat hij die schaar in boosheid uit zijn boekentas haalde.en daar mijn verdere interpretatie in gemaakt.U moet begrijpen mevrouw dat wij heel hard geschrokken zijn.Ik stelde me de vraag waar komt die schaar plots vandaan,we zitten in de refter ,er was geen crea moment,dus heb ik dat zelf ingevuld.

Het is maar hoe iets volledig uit zijn context kan gerukt worden bij te weinig informatie van een auti kind dat volledig over zijn toeren is en hoe je daar je eigen interpratie aan geeft.Ik heb haar dan ook gezegd dat interpratie zeker niet vrij staat in zulke situaties en dat men een kind beter bevraagd als het rustig is en niet in een toestand waar het kind over zijn toeren is en niet begrijpt wat er plots allemaal gaande is.Ik bedoel daarmee:niemand had gezien wat er echt gebeurd is,pas toen er iemand aan hun tafel kwam en ze zagen de kras op die arm werd er gereageerd.Plots staat alles op zijn kop,de kinderen worden uit de refter gehaald en krijgen straf.De kinderen zelf waren ook helemaal niet boos op elkaar en verkondigden beiden dat het een ongelukje was.

De situatie wordt rechtgezet kreeg ik de boodschap en ze ging direkt na mijn telefoon mijn zoon uit de klas halen voor een goed gesprekje .Ze zei er ook nog bij dat mijn zoon op school wordt gezien als een vriendelijke ,lieve jongen en dat ze ook daarom zo geschrokken waren.Ze vertelt bij deze ook dat de verwonding een schrammetje is.Maandag zet ze haar interpretatie van het verhaal recht op de klasseraad en haar interpratie wordt uit het dossier gehaald.Mama wil dit wel even graag zeker weten volgende week.Mijn zoon stapt van de bus en het eerste wat ik vraag is of hij een goed gesprekje heeft gehad.Ja zegt hij.We hebben samen alles op een rijtje gezet en ik mocht lezen wat ze geschreven heeft en ze heeft met uitroeptekens erbij gezet dat dit een ongelukje was.Mijn zoon kon weer lachen.De kinderen zelf die morgen daar was geen vuiltje voor aan de lucht en nog steeds zijn het dikke vrienden.Diegene die mee had gedaan in de refter zei aan mijn zoon zelfs dat zij hem hond en varken had genoemd en dat ze dat leuk vond.Over eerlijkheid gesproken!!Mijn zoon had dit zelfs niet gehoord op dat moment.Als ik aan mijn zoon vraag hoe hij het vindt op deze school dan zegt hij:mama,ze pesten me soms maar voor mij is deze school fijn want hoe ik vroeger werd gepest of nu dat is een groot verschil.Verwaarloosbaar gepest worden dus:-( Alleen ik weet hoe hij eronder lijdt onder dat pesten en hoe hij elke keer waar faalt in een dieet en zo graag zou vermageren.

Elke dag opnieuw zeg ik mijn zoon te gaan praten met de leerkrachten bij zulke problemen als bovenstaanden.Elke dag zegt hij jaja maar doet dit niet altijd.Als ik dan vraag,zal ik een briefje schrijven dan zegt hij,neen mama ik moet mijn plan leren trekken.Spijtig maar op de duur moet mama dan toch weer de boodschapper zijn.Het is niet omdat mijn zoon verbaal sterk is dat men als vanzelfsprekend moet aannemen dat alles van een leien dakje loopt .Voor de rest wil ik hier aantonen hoe hij thuis bijna alles vertelt omdat thuis zijn enige vertrouwde ,veilige omgeving is.Iets wat we hebben opgebouwd,iets waar ik heb geleerd dat mijn zoon het niet in zich heeft om uit zichzelf zijn gevoelens of ongemakken te vertellen en ik diegene moet zijn die hem daar in help.Its wat men ook goed moet weten is dat men nooit een goed gesprek kan hebben met kinderen die over hun toeren zijn,kinderen die opgewonden zijn...Een gesprek moet worden gevoerd wanneer kinderen rustig zijn!!Wanneer men mijn zoon iets voorkauwt,zal hij waarschijnlijk of herhalen of gewoon ja zeggen of een heel ander antwoord geven dan men verwacht omdat hij het allemaal niet meer begrijpt.Heel dikwijls geeft hij de indruk alles begrepen te hebben om dan een tijd later te horen of te zien dat hij het niet begreep.Interpraties omdat een gegeven niet werd ingevuld,zijn uit den boze!!1 iemand in al die jaren,begreep mijn zoon als geen ander.Dat was de praatmeester van vorig jaar.Hij zag het autisme van mijn zoon en niet de verbaal sterke zoon.Hij kon zien waar het misliep in misverstanden en wist meestal hoe je de juiste informatie kreeg van mijn zoon.Hij was ook de enige die me vertelde dat hij zag hoe erg auti mijn zoon wel is en hoe moeilijk hij het heeft. Mijn zoon zelf,praat dan ook nog steeds over die meester en hoopt dat hij hem nog eens terug zal zien.In situaties zoals van de week,zegt mijn zoon dan ook,als ik met die meester kon praten,begreep die direkt dat ik zoiets nooit zou doen mama.De laatste tijd loopt hij dan ook weer rond met het gezegde:ik vraag me af wanneer iemand me is gaat begrijpen,niemand verstaat iets van mij behalve jij mama maar ook niet altijd.

Het IQ....Nog zoiets....Bij de ene iq test is mijn zoon normaal begaafd,bij de andere randnormaal begaafd en bij weer een ander was hij mentaal gehandicapt.Tiens....

Eerst kreeg hij de diagnose adhd met nog vele vragen hierrond van de hoofdpsychiater in een eindgesprek van 15 minuten.(na 3x 1 uur op consultatie te zijn geweest bij een assistente van de hoofdpsychiater),daarna 7 vermoedelijke diagnoses waaronder autisme spectrum stoornis(na mijn eis tot verdere onderzoeken omdat er iets niet klopte.En weer bij een nog lerend in wording psychiater) en tot slot na een grondig onderzoek, autisme spectrum stoornis.(In een erkend centrum voor ontwikkelingsstoornissen waar men gedurende 3 maanden intensief met mijn zoon heeft gewerkt)

Scholen:Wat is de juiste school voor je kind?Wat mij betreft een type 7 school.Volgens mij mag men zich niet blindstaren op het iq van iemand maar naar de nood van het juiste aanbod qua autisme zien.Je mag nog zo intelligent zijn als je wil,als je constant niet begrepen wordt en de misverstanden stapelen zich op,waar ben je dan met je intelligentie.Natuurlijk mogen we de intelligentie niet verwaarlozen maar wat mezelf en mijn zoon betreft,zijn we beiden nu veel gelukkiger dan voorgaande schooljaren.We zien veel minder autistisch gedrag dank zij de lagere stressfactor.Het zou al even anders zijn moesten er binnen de gewone scholen wat simpele aanpassingen worden gemaakt.Jaja er zijn scholen die dit doen maar nog niet voldoende en niet altijd even efficient.

Schoolbusvervoer:Voor vele kinderen een helse rit elke dag 2X.Daar kan zeker nog wel wat aan verbeterd worden.Dit jaar hebben we een goede,lieve,georganiseerde,geinteresseerde busbegeleidster.Op haar bus is het rustig en ze begeleidt elk kind van haar bus op een zo goed mogelijke manier.De begeleidster van de woensdag namiddag dat is weer een ander verhaal.Die is al niet zo vriendelijk en lijkt op ne gendarm.Van hare stoel komt ze ook niet heb ik den indruk.Vorig jaar hadden we bij wijze van spreken 27 verschillende begeleiders met 27 verschillende regels.Hoeveel brieven ik ook schreef met een beetje uitleg van zo zit het in elkaar of zo werkt het beter of daar zit een probleem,de oren werden dichtgestopt en de kinderen waren de pineut.De lange tijd die sommige kinderen op de bus zitten en de verwachtingen die er worden gesteld aan die kinderen zijn in feite onmenselijk vind ik.Kan u 2u zwijgen en stilzitten?Ikke niet.Reageert u als er iemand in de bus constant lawaai maakt en je krijgt er koppijn van?Ikke wel.Als je dorst hebt bij 30 graden en je mag 2 uur niet drinken?Als je 3x voorbij je huisje rijdt en je moet toch blijven zitten omdat de verzekering afstappen niet toestaat op die plaats om dat uur via die weg,plus je passeert er 30 minuten vroeger dan dat je toch die 3x moet passeren?Je zou voor minder als kind die logica niet begrijpen.Ligt dat bij de verzekering of bij de coordinatie?Oh ja en als je al om 7u op de bus moet zitten,dan nog eens 8 u op school doorbrengen en dan nog eens terug 2u onderweg bent naar de school,zou u niet moe zijn?Ik schrik ervan dat die kinderen niet al slapend op school zitten.Dat die kinderen 's avonds groen van den honger zien en uitgedroogd zijn,daar schrik ik ook niet van.Ze eten immers tussen 12u30 en 13u en zijn pas thuis tegen 18u.Misschien moeten ze maar nen tv instaleren op de bus?Echt waar,zeg dat we brave ,geduldige kinderen hebben hé seg!!!

Waar ik ook iets van krijg is de conclusies die men trekt naar de mama's toe.Mevrouw u heeft een goedkeuring van het vlaams fonds maar u maakt er geen gebruik van.?????? Excuseert u mij,vorig jaar maakte ik daar zeker weten toch gebruik van maar dit jaar heb ik pech want er is gewoon geen plaats op semi internaat en dat zal de volgende 2 jaar ook zo blijven!! Voordien stond ik op de wachtlijst van thuisbegeleiding meneer en kon daar dus ook geen gebruik van maken.Waarom zit uw zoon niet op een type 7 school?Ah ,omdat ik dit jaar voor de eerste keer in al de voorgaande schooljaren een plaatske had in type 7.Mijn zoon was dit jaar bij de 6 gelukkigen!!!! Of zoals een bepaalde dokter me aan het verstand probeerde te brengen dat de diagnose van mijn zoon al wat ouder was.Deuhhhhhh,een diagnose wordt die dan om de haverklap terug gesteld en zal het autisme van mijn zoon dan verdwijnen waarde dokter?Bijkomende vraag was ook daar,en waarom gaat uw zoon pas dit jaar naar een type 7 school?Ook bij de verhoogde kindervergoeding die vraag van welk type onderwijs.Het lijkt wel of er meer deuren opengaan als je kind op een type 7 school zit dan op een type 8 school.Ik merk dat verschil zeer goed hoor in een gesprek.Antwoord type 7 en plots worden ze begrijpend.Antwoord type 8 en plots heeft hij minder problemen.Ewel waarde mensen,een schoon voorbeeld van verkeerde conclusies trekken sé!!Ik vraag me soms af wat die.....(om een negatieve tekst te vermijden ,vulle men dit zelf verder in)Het ergst van al in deze dingen is dat het kind onder al deze situaties lijdt.Het zijn zij die op verkeerd onderwijs terecht komen en er de gevolgen elke dag moeten van dragen.De...die verkeerde conclusies trekken omdat een type 8 kind zogezegd dat ondewijs type 7 schijnbaar niet nodig heeft.NEEN,ER IS GEWOON GEEN PLAATS VOOR IEDEREEN,ER ZIJN TE GROTE WACHTLIJSTEN!!!!!!! En ook spijtig is dat men als ouder dan een kind thuiskrijgt dat al die jaren ongelukkig was en het autistische gedrag alleen maar erger werd.Gesproken over ne vicieuze cirkel.En ewel ...er is dan in een type 7 school ook nog eens een onderverdeling in opleidingsvormen hé.De mijne zit in ovi 3 maar geen kat die daar van wakker ligt.Leve de goed voorgelichte mensen met hun conclusies.

Ik weet het,ik klink een beetje boos.Maar als ik ga kijken naar wat een strijd het al is geweest om je kind de juiste opvang te bieden,om als ouder al die jaren te hebben moeten vechten tegen al die bierkaaien op school bv of gewoon constant op een wachtlijst moeten staan en je kind elke keer weer moeten teleurstellen, jezelf elke keer weer moeten verantwoorden terwijl de verantwoording niet nodig is maar bij de tekorten in ons systeem liggen wat die wachtlijsten en te weinig type 7 scholen betreft...Ewel ja daar wordt ik boos van ja.In ieder geval,ik wil hier even kwijt dat ik veel meer hulp heb gehad van ouders,de eigen ervaring en veel lezen over autisme,opzoeken op t net en veel contacten met mensen en de handicap autisme,dan dat ik ooit ergens anders had kunnen krijgen.Mijn boodschap is ook een beetje,wat je zelf voelt of denkt is meestal het juiste in verband met je kind.Bedenk iedere keer als men je een stomme vraag stelt of men trekt een verkeerde conclusie die dan misschien ook nog verwijtend overkomt,bedenk dan dat dit veel zegt over diegene die de vraag stelt of die conclusie trok en maak je er niet druk om.Net zoals een iq test zijn het momentopnames die daarom niks vertellen over de intelligentie in het algemeen :-)

Aan de hand van een krantenartikel laaien discussies blijkbaar weer op over autisme.Ik ben geen professioneel maar ik krijg bv de kriebels als mensen zeggen dat mijn zoon maar licht autistisch is omdat ze rainman hebben gezien.Wat ik wel kan vertellen is dat men in autisme meerdere verschillen heeft.Het verschil bv tussen iemand met autisme en een bijkomende verstandelijke handicap of iemand met autisme en een normale begaafdheid.Zelfs al is iemand normaal begaafd dan nog zijn geen 2 mensen met autisme hetzelfde.Iedereen met de handicap autisme heeft het moeilijk op dezelfde 3 gebieden.Communicatie,verbeelding en de sociale vaardigheden.Iemand met een verstandelijke handicap heeft dus nog eens een bijkomende handicap.Wat de normaal begaafden betreft zoals mijn zoon die geven een ander beeld.Zoals,hij praat veel,hij kijkt mij in de ogen enzoverder.Meeste mensen trekken alleen daaruit al de conclusie van,die is niet autistisch want die praat!Normaal begaafde mensen met autisme geven ons een heel ander beeld en het autisme is onzichtbaar.Maak alles duidelijk,maak afspraken en daar loopt alles gesmeerd zoals voorspeld ,dan zal een buitenstaander al zeker niets merken van het autisme.Oh ,hoor je dan,die is licht autistisch hé.Ik grijp nu even terug naar een uitspraak van een volwassene met de handicap:ZE NOEMEN ME LICHT AUTISTISCH .IK WAS HET DAAR NIET MEE EENS.DE STOORNIS HAD EEN TE GROTE INVLOED OP MIJN LEVEN OM LICHT GENOEMD TE WORDEN.Als ik naar mijn zoon kijk,dan noem ik ook hem zeker niet licht autistisch.Buitenstaanders hoor je dan ook regelmatig dingen zeggen van oh,dien is intelligent of oh,die kan zijn plan trekken ...Wat mensen niet weten en zien is dat er thuis een hele planning en afspraakjes en duidelijkheid moet aan vooraf gaan.Dat het bv 11 jaar heeft geduurd eer hij zijn veters kon knopen,dat hij regelmatig mensen niet begrijpt of verkeerd begrijpt,dat als hij iets vertelt,hij 100x hetzelfde zegt en er veel immitatie bij is van anderen,dat hij alles letterlijk neemt....Ze komen zo normaal over,hoor je dan.Het klasieke beeld van autisme is dan ook wat velen wel kennen.Het is echter niet omdat die iemand met autisme niet praat,ze geen van allen niet praten.Het is niet omdat die iemand fladdert dat ze allemaal fladderen...Het is niet omdat die iemand je niet aankijkt dat ze geen van allen iemand aankijken....Rond autisme bestaan dus nog vele misverstanden in de buitenwereld.Ook in de proffesionele wereld is het moeilijker om autisme te erkennen en herkennen bij een normale begaafdheid.Neem nu simpel de verhoogde kindervergoeding dokter waar je op controle moet.Op die 10 minuten dat ze naar je kind kijken en hun stereotype vragen stellen,je het kind hebt voorbereid op het doktersbezoek,moet zij het autisme onderzoekEn om punten te geven aan het kind.Ik vraag me af waarom we al die psychiatrische onderzoeken hebben moeten ondergaan die wel wat langer duurden dan die 10 minuten .Deze aangestelde dokters zijn op de hoogte van autisme maar zijn huisartsen en geen specialisten in autisme.Autisme houdt nog zoveel meer in dan ,kan je je veters knopen of kan je zwemmen en fietsen...Jaja de vragenlijsten zijn aangepast maar mijn zoon fladdert niet bij wijze van spreken.(hoop dat jullie begrijpen waar ik naartoe wil in dit voorbeeld)Onbekend is onbemind hé.Mensen die echt geinteresserd zijn in een ontdekkingsreis naar autisme,raad ik aan om het boek van Peter Vermeulen , "Brein Bedriegt", als autisme niet op autisme lijkt, te lezen.

Deze blog om aan te tonen dat er qua autisme nog veel onwetendheid is en het fijn zou zijn moesten er meer mensen zich wat beter laten informeren.Het zou een hoop verkeerde conclusies gespaard zijn en een hoop meer begrip teweeg brengen.Als ik het krantenartikel lees,stel ik me veel vragen en trek ik het besluit dat de twijfels maar eerst eens uit de weg moet geruimd worden,dat ze veel duidelijker moeten vertellen wat ze nu juist hebben geschreven.Traditioneel autisme.....

A.S.S.Onduidelijk?geeft een workshop "SHERBORNE" op zaterdag 8 november 2008 en maandag 22 december 2008.Geinteresseerden kunnen via mail verdere info krijgen.

Wat is "SHERBORNE":

Bewegingsmethodiek die aansluit bij het natuurlijk omgaan van de ouders met hun kinderen, interactie met de volwassene en het kind, bewust worden van het eigen lichaam,van de ruimte, bewust worden van anderen en samenwerken...Gewoon ontspannen met rustige muziek op de achtergrond via beweging.

Deze week moest ik in de bakker een rond brood kopen daar de lange broden allemaal op waren.Blijkbaar weer een probleem voor mijn zoon.Hij maakte hier een probleem van toen hij zijn brooddoos opende op school.Ik had andere boterhammen meegegeven,niet evenveel en niet zo lekker.Nochthans waren het bokes van dezelfde bakker met dezelfde kaas en groentjes ertussen en in verhouding evenveel .Een hele discussie rond dat brood is er dus geweest.Ik pas er wel voor op om de volgende keer weer eens rond brood mee te geven.

Het jas probleem.Iedere morgen opnieuw discussies over die jas aandoen.Het regent niet,de zon schijnt,het is niet bewolkt  een jas is dus niet nodig.Dat de temperatuur nu 20 graden is of 10 graden ,dat speelt geen rol.Heeft hij toch eens een jas aan als hij s morgens vertrekt dan ligt die jas gegarandeerd nog op school als hij s avonds terug naar huis komt.Stortregen of niet,een jas is blijkbaar niet aan hem besteed.Als aan een kleuter moet je daadwerkelijk blijven herhalen dat die jas aan moet en bij iedere keer dat hij buiten gaat, moet men hem erop attent maken.De jas gaat pas aan na een hele discussie gepaard gaande met negatief gedrag. Een mens kan zich niet voorstellen wat een jas allemaal kan verkeerd doen als je hem bezig hoort.Als ik dan bijna een hele week vraag of hij aub die jassen terug mee naar huis wil nemen die achterbleven zijn op school dan krijg ik ze terug,helemaal verfrommeld ergens vanonder in de boekentas gedropt.Weer mag het dan stortregenen of vriezen. Jassen dienen blijkbaar alleen maar om te vergeten of te verfrommelen in die boekentas.Gaan we weer eens een nieuwe jas kopen dan weigert hij die het eerste half uur te passen.Tot beluit:Mijn zoon haat dus jassen....

Jassen zijn:te warm,stom,te dik,lelijke kleur,teveel knopen,rits gaat niet goed dicht,koordjes van kap hangen in de weg,gewoon lelijk,zitten in de weg,mouwen zijn te kort of te lang,.....En geloof me,ik heb al vele verschillende jassen gekocht!! Ik heb dus een jas-probleem....

Rond picto's zijn veel vragen en uit ervaring weet ik dat het niet altijd makkelijk is in je zoektocht om de juiste picto's te vinden en er dan ook nog eens een goed dagschema rond te maken.Ik ben daar dus absoluut geen specialist in maar hoop toch wat tips te kunnen delen.Op internet vind je veel verschillende picto's terug maar niet allen zijn ze even duidelijk voor het kind of je vindt die ene picto over dat onderwerp niet terug.Over picto's denk ik dat je ook heel goed moet gaan nadenken vooraleer je ze gaat gebruiken.Een dagschema hoeft ook niet altijd met picto's aangeboden te worden ,er zijn nog zoveel meer methodes om een schema te maken.Mijn zoon werkt op eigen vraag met sleutelhangers waar korte geschreven teksten op staan.Gaan we een dagje uit dan zoek ik als het kan ,dit gebeuren op internet en laat hem die site zien zodat hij een idee krijgt van wat er te verwachten is daar.Ga je bv naar bobbejaanland,daar bestaan bij de nmbs boekjes met dagtrips in.Knip Bobbejaanland eruit en je hebt direkt iets duidelijkers.Blader eens in tijdschriften of kranten en je gaat zien dat er daar dikwijls afbeeldingen in staan van dingen waar je geen picto over vindt.Als ik een dagschema maak,hou ik rekening met onze weergoden.In het schema staat dan zowel een activeit "bij goed weer" als "bij slecht weer".Mijn advies is,werk eerst een geschreven schema uit voor jezelf en maak er nadien een pictoschema van.Heeft je kind geen tafelmanieren en doet het niks anders dan luide boeren laten aan tafel dan kan je misschien de rode duim en ik laat geen boeren picto's,naast hem aan tafel zetten in een bv fotokaderke.Vraag ook op school met welke picto's ze werken en als ze van toepassing zijn bij u thuis,vraag dan kopy's op school.Ook het embleem dat op school op hun stoel of bedje hangt kan je vragen als het thuis ook niet duidelijk is waar ze aan tafel moeten zitten enzovoorts.In het kort ,trek door naar huis wat ze op school gebruiken en alles wordt weer makkelijker.Picto's ,geschreven verduidelijking,foto's,tekeningen...,denk dit eerst goed over voor je ze gaat gebruiken.Oh ja nog een tip,heb je geen kleurenprinter,print dan af op gekleurd papier voor bv de rode en groene duimen.Dankzij een slimme mens weet ik dit ook :-).Ik moet zeggen dat ik blij ben dat mijn zoon het doet met geschreven verduidelijking.Pictowerking is veel meer werk in het begin en voor mij toch ook wel moeilijker.

Zo dat is weer voorbij.Een klein maar fijn festival.De infostandjes ,daar mankeerde het 1 en ander aan.De ruimte die we kregen was veel te klein en er was een overompeling van kinderen die aan de volkspelen wilden deelnemen die bij onze infostandjes stonden.Resultaat,weinig info nog te zien door het vele volk in die kleine ruimte.Wij hadden aan ons infostandje het "tonspel".Neem van mij aan dat je daar forsbollen van krijgt,iedere keer je de schijven uit die bak moet halen.De speelkaarten kreeg je gratis .Het fenomeen van stempeltjes vragen om maar zoveel mogelijk een volle speelkaart te hebben en dan zoveel mogelijk speelgoedjes te mogen halen was ook weer overduidelijk.Wat me nog het meeste stoort iedere keer opnieuw zijn de volwassenen die maar al te graag  meerdere gratis zakjes willen verzamelen waar niet alleen info inzit maar ook wat gadgets.De info is daar verwaarloosbaar en de gadgets zijn hebbedingen voor deze mensen.Heel fijn was het om mensen van sommige blogs te mogen ontmoeten op het festival.Het volgende wat A.S.S.Onduidelijk op de agenda heeft staan is een workshop "Sherborne"Meer daarover binnenkort in de agenda.

Tekiela festival.U vindt A.S.S.Onduidelijk? op de Nova markt.Buiten onze info standjes kan je daar volkspelletjes spelen.Wat er allemaal te beleven valt kan je lezen op:

www.TeKiela.be

zijn ze vandaag mijn zoon vergeten met de schoolbus mee naar huis te nemen!!Hoe is het mogenlijk!!!!

Vorige week was er weer eens iets waar mijn zoon een hele week van wakker lag.Hij had goeiedag gezegd aan een juf die hij passeerde en ze had goeiedag terug gezegd maar ze riep hem bij haar.Jongen zei ze,als ik goeiedag zeg dan moet jij ook nog eens terug goeiedag zeggen anders ben je onbeleefd.Maar zei mijn zoon,ik zei net goeiedag aanu.Ja maar toch zei de juf,als ik goeiedag zeg dan moet jij ook terug goeidag zeggen.Dat was mijn zoons verhaal.Dit gebeurde op maandag ,de eerste schooldag.Een hele week heeft hij er van wakker gelegen en vond die juf niet te begrijpen en de logica al helemaal niet.Iedere dag brak hij er zijn hoofd over.Daar hij moet leren praten over deze dingen ,heb ik hem elke keer geantwoord dat hij erover moet gaan praten met die juf.Op vrijdag vraagt een andere juf ,en hoe was jullie schoolweek,zijn er dingen die jullie kwijt willen?Mijn zoon haalde dit verhaal boven en de juf begreep het ook niet goed maar ook zij gaf hem de raad er eens over te praten met de betreffende juf.Gisteren maandag,kreeg hij les van die bepaalde goeiedag juf.Hij heeft haar daarover aangesproken en het bleek een grapje te zijn dat hij weer eens te ernstig had genomen en totaal niet begreep.In ieder geval een pluim voor mijn zoon omdat hij toch maar is gaan praten over zijn probleem!!!

Blijkbaar is de regel in onze maatschappij dat dik zijn ,vraagt om gepest te worden.Mijn zoon kan erover meepraten.Hij voelt zich echter op deze school beschermd en heeft de ervaring hier dat er direkt wordt ingegrepen als men het schelden hoort of als hij erover gaat praten.Gisteren hadden de groten iemand van zijn (vriendjes) opgestookt dat hij aan mijn zoon moest zeggen dat hij dik was.Nadien kwam dat (vriendje) aan mijn zoon zeggen,sorry maar ik moet dat zeggen van die groten of die slaan mij.Terroristen lopen er op een school ook genoeg elk jaar dus.In ieder geval mijn zoon de diplomaat in de maak zijn antwoord hierop was:"Luister eens,niet ik alleen lijd daaronder maar ook jij en de volgende keer dat ze dat van je eisen,gaan we samen naar de juf.""Niet te begrijpen hé mama,die groten moeten ondertussen toch al weten hoe ze zich moeten gedragen!"Ik hoor hier niet alleen mijn zoon spreken maar ook een immitatie van een juf.In ieder geval,weer een pluim voor mijn zoon omdat hij kalm bleef en toch op deze manier begint te denken.

In de les houtbewerking zouden ze vandaag beginnen met de cirkelzaag.Mijn zoon vertelde dat hij daar niet klaar voor was en dat hij daar nog even mocht mee wachten.Met andere woorden,hij is bang en durft het te zeggen.Weer een pluim voor mijn zoon!!! Tenminste zo interpreteren we dat.Was het niet dat we naar een info dag zijn geweest en de eerste dag van school nog eens een rondleiding kregen met de hele uitleg dan klopt het verhaal van mijn zoon.Alleen is er benadrukt dat ze het eerste schooljaar eerst het materiaal moeten leren kennen,de basisregels en dat de machines nog even moeten wachten.Hij liegt niet als hij me dit vertelt,hij vertelt wat de meester zelf zei:.Waarschijnlijk was het iets in de aard van:"jullie zijn daar nog niet klaar voor en daar wachten we nog even mee.Dat dit voor hem een opluchting was is duidelijk.Na een paar vragen over het hele verhaal wordt dan duidelijk dat werken met de cirkelzaag iets voor het einde van het schooljaar is.Waarschijnlijk is hier het juiste woord.Ik kan er nog dieper gaan over nadenken maar ik ben er gerust in dat er vandaag niet met de cirkelzaag wordt gewerkt.Mijne puzzel is nog wat verwarrend in heel dit verhaal.In feite is goed om te ervaren hoe hij dikwijls zal moeten puzzelen om iets op de juiste manier te horen.Wreed verwarrend als je t mij vraagt!

Een kleine uiteenzetting van de schoolbelevenissen van mijn zoon.Hij vertelt zijn belevenissen en gedachten wat al prachtig is op zich.Hoe hij het begrijpt of hoort is wat ik te horen krijg.Wat me opvalt is dat hij zelf naar oplossingen zoekt en terug begint te vertrouwen op leerkrachten.Wat de eerste 5 jaren in een type 8 school deed verloren gaan,hebben de vorige type 8 school en semi internaat voor een deel terug kunnen winnen.Ikzelf geloof in deze school en weet dat dit schooljaar een vooruitgang zal betekenen.Natuurlijk zullen er nog wel aanvaringen zijn maar ik ben er zeker van dat ze dit op deze school op de goede manier zullen aanpakken.Mijn doel dit jaar is om mijn zoon zoveel mogelijk te leren zijn problemen zelf op te lossen in de zin van, "praat er op tijd over met de leerkrachten of de orthopedagoge."Het veilige,beschermde gevoel dat mijn zoon heeft op deze school werkt in ieder geval mee en is voor hem een verademing na al die moeilijke vorige schooljaren!Nu er nog voor zorgen dat hij alles in de juiste context hoort of vertelt.Meerdere keren zegt hij iets vol overtuiging omdat hij het zo begreep en zit dan naast de point.Meerdere keren ligt hij ergens wakker van omdat hij iets niet begrijpt.Het is dus belangrijk door te vragen over wat hij vertelt zodat ik op de juiste manier begrijp wat er nu in feite echt gaande is en het verschil vind van zijn belevenis of begrijpen in een verhaal.Moeilijk soms ,vooral als je niet op de hoogte bent van het reilen en zeilen van iets.De vaste overtuiging die gepaard gaat met iets dat hij vertelt maakt het allemaal nog moeilijker.Wat komt van hem,wat is immitatie van iets dat de juf zei?Wat bedoeld hij daarmee,wat wil hij nu in feite zeggen?Heeft hij het op de juiste manier begrepen of niet?Klopt zijn informatie of niet?Van 1 ding ben ik zeker!Wat hij vertelt is voor hem wat hij hoorde of begreep.Zijn verwarring in heel dit gegeven is voor mij heel dikwijls verwarrend.Ik heb geleerd vragen te stellen aan alle betrokkenen als ik ergens niet zeker van ben daar waar ik vroeger meeging in een verhaal omdat ik niet doorhad dat er in zijn (be)leefwereld wel eens iets helemaal anders kon ontstaan.Een onozel voorbeeld:Tijdens de middagstudie mag je soep nemen zoveel je wil.De eerste dag van school wou hij dus soep nemen maar dat was te moeilijk omdat er iets met die pot was.Maar goed ook dat hij het niet kon.De bedoeling is dat je soep mag ETEN zoveel je wil en de leerkracht schept ze uit!In dit geval zou het gekund hebben dat hij iets deed wat absoluut niet mag(zelf soep NEMEN)en zou dit hebben kunnen uitlopen op een berisping waar hij dan weer niet zou van begrijpen waarom.Dit voorbeeld gaat nog maar over 1 klein woordje .U kan zich voorstellen hoe het dan moet zijn over de hele lijn als we niet duidelijk genoeg zijn en niet oppassen hoe we iets formuleren.Ik hoop dat ik heb kunnen duidelijk maken wat ik bedoel,ook dat is moeilijk al schrijvend :-)

ps:Het is nu avond en al wat er rond houtbewerking werd gezegd,is weer eens opgeklaard.Blijkbaar was ook dit weer een grapje van de meester dat ze vandaag met de cirkelzaag gingen werken waarop mijn zoon dan toch antwoordde dat hij daar niet klaar voor was waarop de meester zei dat dit iets zal zijn voor het einde van het jaar..Jaja,grapjes lijken toch een serieus probleem te zijn voor hem.Hij neemt ze iedere keer au serieus.

HipHipHoeraaaaaaaaaaaaaa.Mijn zoon heeft alleen maar positieve verhalen als hij thuiskomt.In de agenda allemaal zeer goedjes bij gedrag en inzet.De bus was vanmorgen nog in de war en hij was eerst op een andere school terechtgekomen maar hij is rustig gebleven!! Zijn goede gevoel op school is niet zo onverwacht.Waar ikzelf al jaaaaaaaaaren voor pleit op al die andere scholen schijnt nu de normaalste zaak ter wereld te zijn.Individuelere aandacht,duidelijkheid,uitleggen tot iedereen begrijpt!!Vaste afspraken,vaste regels!!Kiezen of je op de speelplaats gaat spelen of binnen met je game boy gaat spelen.Fantastisch!!!!!Tuurlijk de school is pas 2 dagen bezig maar het verschil is toch groot.Ik krijg bij thuiskomst een gelukkig,rustig kind.Ook de mensen van de bus ervaren hem als aangenaam.Toch maar weer eens een bewijs dat een goede aanpak negatief gedrag doet verdwijnen.Het lijkt wel of ik in een euforie ben maar in mijn achterhoofd hou ik zeker en vast met nog vele dingen rekening.Alleen ben ik ervan overtuigd dat vanaf nu alles alleen maar positiever zal zijn voor iedereen.Ook naar goede gewoonte is het begin van een schooljaar altijd rustiger dan dat er een tijdje voorbij gaat.Meestal kregen we dan negatiever gedrag na een paar weken door het langdurige pesten op de speelplaats of de leerkrachten die liever hun oren dichtstopten of misbegrepen waar bepaald gedrag vandaan kwam of hem onrechtvaardig straften en hij het allemaal niet meer begreep.Het wonder van vandaag was dat hij iets ging vertellen om een situatie te vermijden en deze leerkracht hem zei dat het zeer verstandig was hier over te komen praten.Situatie opgelost!!Deed hij dat op een andere school werd het afgedaan als klikspaan of kreeg hij te horen los het is zelf op.Misschien verdien ikzelf ook wel een pluim omdat ik hem al die dingen constant blijf herhalen en hem voorbereid op onverwachte situaties.Wat duim ik ervoor dat dit hele schooljaar een stressloos schooljaar zal zijn.Niet alleen mijn zoon maar ook ik zouden er nieuwe moed van krijgen en niet meer hoeven te vechten tegen windmolens.In ieder geval ,ik ben content!!!!!

Fantastisch wat de school betreft,veel minder qua busvervoer.Dezen waren gewoon mijn zoon vergeten op te pikken op school 's avonds.(organisatie??De begeleidster had op een andere school te horen gekregen dat ze alle kinderen bijhad.Ze waren haar vergeten te zeggen dat mijn zoon op nog een andere afdeling van die school zit.Andere afdeling is andere straat)Ik stond daar al braaf een 30 minuten te wachten aan de bushalte toen ik telefoon kreeg van de school.Ondertussen zat mijn zoon al 45 minuten te wachten op die schoolbus.Zoon in paniek,mama in paniek.Iemand van de school bracht hem dan met de auto thuis.Leuk is anders.Te hopen dat dit voor vandaag helemaal in orde is!!!