16-02-12

Verhoogde kinderbijslag

Hallo, lang geleden weer.

Ik wil toch weer eens een woordje kwijt over de verhoogde kinderbijslag. Noem het een clowneske bedoening en volgens mij zijn we dan uitgepraat. Velen stellen zich de vraag waarom er de afkeuring werd beslist. Tja, wie weet het hé. Ik heb het in ieder geval opgegeven. Ik stel mijn zoon niet meer bloot aan al die zever die erbij komt kijken. Zoon is ondertussen 16 jaar en haat het als anderen over zijn autisme praten. Op dat kwartiertje controle onderzoek, wat men al onderzoek kan noemen, gaan ze een beslissing nemen over hoe zelfstandig hij wel is, hoe hij communiceert en over of hij vriendjes heeft. Natuurlijk heeft hij vriendjes in zijn hoofd, al waren het maar diegenen die hem alleen maar pesten. Wie met een kind en deze handicap leeft, begrijpt maar al te goed wat ik bedoel. Waar zijn al die jaren van ons vechten tegen de bierkaaien? Van ons leren omgaan met deze handicap en leren begrijpen ervan? Al die soms moeilijke jaren van een diagnose stellen, ouderbegeleiding, de wachtlijsten van scholen, thuisbegeleiding en noem maar op. Het verdriet en het verwerken, aanvaarden van ons kind is anders?

Naar welke school gaat je kind mevrouw? Naar een type 7? Neen, want er is een wachtlijst van een aantal jaren. Dus uw kind gaat naar een type 8 school? Noteert, type 8...  Sociale dienst van de mutualiteit legt uit: Tja erg maar als je kind op een type 7 school zit dan heb je meer kans op verhoogde kinderbijslag....

Aantal jaar later, andere controledokter. Naar welke school gaat je kind mevrouw. Een type 7. Eindelijk na een aantal jaar wachtlijst kon hij er eindelijk terecht. Welke opleidingsvorm mevrouw, ovi1 of ovi3. Ovi 3 dokter. ...

Kan hij zwemmen? Kan hij fietsen? Kan hij zijn veters knopen? Heeft hij vriendjes? Kleed hij zichzelf zelfstandig? Kan hij lezen? Zoja, lees dit eens even voor. Dit laatste gebeurde een jongen van 13. In mijn hoofd denk ik dan, ahja dat zal zijn ivm begrijpend lezen.  Nee hoor er werd nooit gevraagd na het lezen wat hij had begrepen uit het tekstje.

Heeft u het dossier gelezen dokter? Nee, als ik al die dossiers moet lezen, dat gaat niet hoor. ?????

Ooit bij een oorarts die dan moest vaststellen of zoon wel degelijk naar een type 7 school kon. Mevrouw, de diagnose van uw zoon dateert van 2OO8, misschien moet u terug. Tja oorarts, autisme heb je voor de rest van je leven, een handicap die niet verdwijnt met de jaren. ?????

Zoon zei geen goeiedag bij het verlaten van de doktersruimte, keek de dokter niet aan en werd een onbeleefd kind genoemd. ?????

Mevrouw, in het verslag hebben we wat overdreven daar het dient om verhoogde kinderbijslag aan te vragen. ?????

Een boek op zich kan men schrijven.

Zoals gezegd, geef ik het op. Ik ben trots op de weg die mijn zoon en ik hebben afgelegd. Als ik mijn zoon meer lastig val met de doktersbezoeken, het onderweg zijn, de wachttijd in de wachtzaal, de flauwe kul eens daar binnen, wel dan mogen ze hun aalmoes houden. Ik noem het een aalmoes daar we zoveel moeite moeten doen om dan toch nog afgekeurd te worden.

Daarbuiten geldt voor mij: EERLIJK DUURT HET LANGST!

Dat zijn ze niet in een verslag, in een controleonderzoek, in het toekennen van...

De raad die ik kreeg van bepaalde instanties was ook nog: Bereid uw kind niet voor op het controleonderzoek anders gaat het zich voorbeeldig gedragen daar het weet wat te verwachten... ????

Tja, men doet ermee wat men wil maar ik deed het wel om te vermijden dat zoon in een crisis zou belanden onderweg naar het onbekende, onverwachte...

Voor diegenen die het nog wel aanvragen, veel succes! 

Even vertellen dat dit mijn gevoel hierbij is. Ik versta maar al te goed de mensen die wel de verhoogde kinderbijslag aanvragen. Ook ik heb het meermaals aangevraagd. Ik heb gewoon geen zin meer in het hele clowneske gedoe...

10:42 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Autisme | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-09-11

Verwachte workshops

Vanaf 09/09/2011, zal er elke vrijdag van 13u30 tot 15u30, een schildersclubke zijn in Nova.

 Iedereen kan komen schilderen naar hartelust. Op papier, canvas of karton, we krijgen het wel vol. Met acryl, aquarel of olieverf, dat speelt allemaal geen rol. Beginner, gevorderde, amateur, we gaan der veur. In een ontspannen sfeer schilderen we erop los in onze eigen stijl.Iedereen die geinteresseerd is, wees van harte welkom.

Breng uw eigen schildersbenodigdheden mee!

Reserveren en info: 03/ 259 04 20

Nova, Schijfstraat te Antwerpen

 

Op 04 11 2011 gaan we weer pottendraaien. Ook weer in Nova reserveren.

08:39 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld in Agenda A.S.S. Onduidelijk? | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-11

vakantie

Weer lang geleden dat ik een blogje schreef. Bomma zijn heeft er iets mee te maken :-)

De laatste maanden school verliepen redelijk goed voor zoon buiten zijn aanvaringen met de steeds diezelfde leerkracht. Deze leerkracht verzuurde dit schooljaar voor zoonlief en was reden genoeg om tegen zijn zin naar school te gaan. De aversie tussen die twee was wederzijds, het niet begrijpen van elkaar evenzeer. Soms waren er moeilijke momenten die deze leerkracht makkelijk had kunnen oplossen maar waar de aversie al zover was dat die daar al lang geen zin meer in had. Zoon was dan weer zover dat hij niet meer wist wanneer hij iets goed deed of niet. Een hoop frustraties en ongenoegens. Enkele voorbeelden:

1)Schrijf in de agenda: Lees bladzijden 34/36.

Vraag van zoon hierop: Moeten we blz 34 en 36 dan alleen lezen of ook blz 35?

Antwoord van de leraar: Ja seg jongen, soms ben jij toch zo autistisch!

Op dat moment stelt zoon zich echt de vraag welke bladzijden er nu juist moeten gelezen worden, voelt zich ten eerste niet geholpen met dat antwoord, voelt zich aangevallen en weet nog steeds niet welke bladzijden er moeten gelezen worden.

2)Omt te helpen stelde mama een gedragskaart voor op de ouderavond. Zoonlief was daar niet blij mee omdat hij hier het gevoel kreeg dat alles zijn fout was. Na hem uitgelegd te hebben dat er niks zijn fout was maar we dit deden om hem te helpen, ging hij er mee akkoord. Deze kaart was speciaal bedoeld voor de lessen met deze leerkracht maar de enige leerkracht die deze kaart niet invulde was...jaja, die ene leerkracht.

De reactie van zoon hierop was natuurlijk ( en zeker gerechtvaardigd!) negatief.

3) Straf schrijven was er natuurlijk ook bij. Al eens een keertje ongerechtvaardigd en we weten allemaal hoe iemand met deze handicap omgaat met onrechtvaardigheid. Toch schreef hij de straf omdat mama zei de straf te maken. Straf afgegeven. Enige tijd later, als het kalf in feite al verdronken was, mocht zoon de straf overdoen omdat de komma's op sommige plaatsen er niet stonden of er geen hoofdletters waren. Van de onrechtvaardige straf die hij dan toch maakte, kwam zo een tweede straf.

Mensen die ervaring hebben met autisme weten heel goed hoe negatief deze situaties worden en kunnen zich voorstellen hoe zoon zich voelde. Voor mama ook het feit dat zoon op deze manier niks leerde maar zich oneindig onrechtvaardig behandeld voelde wat dan weer een averechtse werking had naar de gehate meester toe. Deze had beter met zoon de straf eens rustig overlopen en hem gewezen op de gemaakte fouten en het waarom ervan. Ook het feit van die gehate leerkracht geeft die les dus is dat een gehate les. In een gehate les waar je zo onzeker wordt, leer je niks meer bij. Die leerkracht kan niks meer goed doen en het negatieve gevoel wordt groter.

Als mama op de ouderavond probeert te zeggen hoe zoon zich daarbij voelde en hoe zulke situaties alleen maar negatief worden, voelt ze weer goed hoe de collegialiteit weer boven het kind gaat. Die meester geeft immers al zoveel jaren les in deze school en zal wel weten hoe hij met auti's moet omgaan. Er zal dan ook wel elk jaar een leerkracht zijn die zoon niet ligt...Inderdaad, dat laatste zal wel zijn. Alleen hangt het dan van die leerkracht af, hoe die er mee omgaat. Zoon is echt geen moeilijke petat als men hem uitleg verschaft van het hoe en het waarom straf of iets dergelijks. Hij zal dan de eerste zijn die zijn exuses aanbiedt. Verdiende straf wordt dan ook gemaakt zonder al teveel commentaar en daarbij gaat hij dan ook verkondigen dat het zijn eigen schuld was.

Ook op het rapport kon je duidelijk het verschil zien tussen de commentaren van de andere leerkrachten en die ene leerkracht. Het supernegatieve tegenover de positieven. Ook de dagelijkse commentaren in de agenda hadden nooit een positieve noot van die ene leerkracht. Ook op de eerste ouderavond kreeg ik te horen dat het voor de leerkracht nog moeilijk was om positief naar zoon te kijken. In de loop van het verdere schooljaar  nam mama contact op met de mentor van zoon en er werd beslist om een gesprek tussen zoon, leerkracht en mentor te houden. Zoon was na het gesprek bereid om nog meer zijn best te doen. Spijtig genoeg heeft het niet veel uitgehaald en bleven zoons frustraties bestaan. Deze leerkracht is alvast niet meer zijn leerkracht volgend jaar :-)

Zoon mag over naar het vierde leerjaar. De kookleerkrachten zijn het erover eens dat hij een hele enthousiaste, gemotiveerde leerling is. Nog wat werkpuntjes naar de sociale vaardigheden toe. Ze geloven in hem.

Hups naar volgend schooljaar dus. Het zal een zwaar jaar worden daar ze nog meer praktijk krijgen. Op dat gebied is men wat bezorgd naar de enkel toe.

We gaan nu genieten van een welverdiende vakantie!

09:01 Gepost door onbegrijpelijke buitenwereld | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende